Wat heb je nodig?

Geplaatst op 2 april 2015 door Gerie

It’s the dream afraid of waking, that never takes the chance (the Rose, Bette Midler)

Wat heb je nodig?

Iemand die je helpt om weer voldoening te vinden in je werk?
Iemand die samen met jou op zoek gaat naar waar jij goed in bent?
Iemand die je helpt, om na het verlies van je baan weer op het goede spoor te komen?
Iemand die je helpt om weer mogelijkheden te zien en kansen te pakken?

Wil je weer werken met plezier?

Mag ik je helpen?

Wat heb je nodig?

Iemand waar je mee kunt sparren over je zelfvertrouwen? Dat dat hapert. Soms of vaker. Dat je daar last van hebt. Iemand die je helpt je zekerder te voelen?
Iemand die je helpt uit te zoeken wat je soms weerhoudt om jezelf te zijn. Om jezelf te laten zien met al je mooie en minder mooie kanten.
Iemand die je helpt te kijken naar wat belangrijk is. In werk of in je privésituatie. Hoe daarin keuzes te maken. Hoe daarmee om te gaan zonder jezelf te verliezen.

Wil je meer balans en evenwicht?

Mag ik je helpen?

Ik ben Ellen Ziengs. Ik luister. Zoek samen met jou, naar wat het beste bij jou past en waar je je duurzaam beter bij voelt. Daar heb ik de kwaliteit voor. Ik ben rustig en betrokken, deskundig en enthousiast.Ik hou van creativiteit en beweging, ben ook kritisch, vraag door. Hou niet van halfslachtig. Het mag ook leuk zijn, lachen om jezelf geeft lucht. Mijn aanpak is altijd in overleg met jou. Want daar gaat het om! Om jou!Ontwikkeling en verandering inspireren mij. Ik geloof erin dat iedereen de mogelijkheid heeft om te blijven veranderen, ook al is of lijkt dat soms moeilijk. Ik ervaar dat zelf nog steeds door te leren en mezelf te blijven ontwikkelen. Dat wil ik ook jou laten ervaren. Je kunt mij bereiken op 06 – 52684625

Graag tot ziens.

“In de gesprekken met Ellen is mij nog duidelijker geworden waar ik voor sta en hoe ik dat het beste kan inzetten, ook voor andere toekomstige fucties.” (Daphne, projectleider)

Met plezier geschreven voor:

van Slichtenhorststraat 63

6524 JK Nijmegen

06 – 52684625

info@perspectiva.nl

www.perspectiva.nl

Om nooit te vergeten… kieKie Album – herinnering aan twee bijzondere dagen

Geplaatst op 28 januari 2015 door Gerie

Verzamel al uw bijzondere herinneringen in een KieKie Album!

Dit album is een bijzondere herinnering aan16 en 17 september 2014. Aan seminar 2014 MindpoWer & Money voor ondernemers van expert GeldMindset Tineke Rensen, gehouden in Zoetermeer.
Een seminar voor ondernemers die toe zijn aan verandering en die meer geld willen gaan verdienen. Voor ondernemers die zichzelf een oprechte kans geven om hun Mind in een andere modus te zetten. Jij was erbij!

Het Event is een belevenis. Verrassend. Interactief. Een bijzondere ervaring. Het is vrolijk, leuk en het is hard werken. Er is confrontatie, weerstand en emotie. Tineke Rensen geeft zich voor 100 %. Verwacht dat haar gasten op het seminar dat ook doen. Vanaf de eerste tot de laatste minuut is zij alert en actief, sleurt ze je er met de haren bij! Geeft inzichten. Geeft ook ruimte. Leert. Danst soms. Je mag mee dansen! Het hoeft niet. Sommigen bewegen schoorvoetend maar merken al snel dat je er energie van krijgt en dat de aangeboden stof door gebaren en muziek een extra impact krijgt. De muziek herinnert aan wat je leert en afspreekt met jezelf. Combinatie actieve geest en actief lichaam werkt! Haar methode vraagt om vertrouwen en overgave.
En dan weer naar huis. Hoofd vol met bijzondere herinneringen. Twee intensieve dagen. ‘Om nooit meer te vergeten.’ In de tas een certificaat, een bewijs van deelname aan ‘MindpoWer & Money.’ Dat certificaat herinnert eraan, dat je met de hand op je hart aan jezelf hebt beloofd dat…
Dit boekje van KieKie Album herinnert je aan dit seminar en moedigt je hiermee ook aan om gehoor te geven aan je belofte. ‘Om nooit meer te vergeten!’ Succes!

Deze tekst is met plezier geschreven door Gerie van der Land-Zijderveld uit Plasmolen.

Hans Hoytink, initiatiefnemer en uitgever
KieKie Albumi

Nieuwe Nederlanders (4)

Geplaatst op 4 januari 2015 door Gerie

Mohammed laat een foto zien. Ik schrik. Zie een uitgebrand huis… “Ons huis.” Hun ogen vullen zich met tranen. Mohammed Rasol, is 57 jaar, zijn vrouw Manor Yossef, 46 jaar. Geboren en getogen in Syrië. Twee jaar in Nederland, wonen in Mook. Moestuin in de voortuin. Hun woning binnen piekfijn in de verf. “Thuis” was Mohammed bouwvakker. Mijn schoenen hoeven niet uit. Zelf loopt Mohammed op blote voeten. Op tafel verse baklava en een schaal met nog meer zoet lekkers. Manor draagt haar hoofddoek. “Nee hoor, die draag ik binnen niet de hele dag. Die draag ik nu, omdat de tolk erbij is.” Beiden volgen Nederlandse les bij het ROC in Nijmegen. Ondanks dat ze de Nederlandse taal niet goed beheersen hebben we een bijzonder gesprek. Het gaat over oorlog, onveilig voelen en over vrijheid. Vrijheid in wat je doet en wat je zegt. Dat dat niet vanzelfsprekend is. Mohammed heeft in Syrië in de gevangenis gezeten, opgepakt omdat zijn politieke mening niet strookte met die van de leiders. Via Turkije kwamen ze in Nederland. Met niets! Ze hebben het goed samen. Mohammed gaat, om te bidden, naar de Marokkaanse Moskee in Cuijk. Hij kan geen Marokkaans verstaan, gaat daarom na het gebed weer naar huis of doet nog even boodschappen bij Lidl. Manor bidt thuis. “5 keer per dag.” Ze verkleedt zich, laat me haar gebedskleding zien. Helder wit. “Je trekt die jurk 5 x per dag aan!?” Dat doet ze zonder problemen. Dan verkleedt ze zich nóg eens. Laat trots haar Koerdische klederdracht zien. Daarmee wil ze graag in Topic. “Kan dat?” Hun wensen voor 2015: “Beter Nederlands leren en meer contact met de mensen in Mook.”

Tekst geschreven in opdracht van Craanen Communicatie Malden voor decembernummer van regiomagazine Topic Gemeente Heumen en Mook en Middelaar

Nieuwe Nederlanders (3)

Geplaatst op 28 december 2014 door Gerie

“Ik voldeed niet aan de verwachtingen van de Taliban. Verder wil ik er niets over vertellen. Je weet immers nooit wie dit leest.” Babrak Azizi (44) en zijn vrouw Manilla (40) wonen met hun drie kinderen in Mook. Alles hebben ze achtergelaten. Wég uit Afghanistan. Dat was in 1999 het enige dat telde, ze waren niet veilig. Maanden hebben ze gereisd. Met auto’s, met de boot. Wachten en onzeker afwachten. Geen idee waar ze uiteindelijk terecht zouden komen. “We kijken niet graag terug.” In oktober waren ze 14 jaar in Nederland. “Onze kinderen, dochter Homira, 14, zoon Reza, 11 en driejarige dochter Wieda, zijn hier geboren en veilig. We hebben goede buren.” Een gevoel van heimwee kan hen soms overvallen: “We missen familie. Vader overleden, wij konden geen afscheid nemen, moeder niet troosten. ” Via internet zien ze hun familie 1 x per week. Babrak, die taxichauffeur is op oproepbasis, en Manilla zijn één jaar naar school geweest om de Nederlandse taal te leren. “Beter, om taal in praktijk te leren.” Met elkaar spreken ze Afghaans. Ook de kinderen leren ze Afghaans, “want hoe moeten mijn kinderen anders met familie communiceren?” Homira fietst naar het Kandinskey college in Nijmegen. Reza volgt vanwege zijn autisme speciaal onderwijs. “De zorg die Reza hier krijgt, zou hij in Afghanistan nooit gekregen hebben, voor hem is het goed om in Nederland te wonen. Iedere dag, na schooltijd gaat hij naar Ludgard, een heel lieve mevrouw in Molenhoek. Al vanaf zijn babytijd zorgt zij ook voor Reza. Daar zijn wij intens dankbaar voor.”

Beiden hebben een wens voor 2015: “Meer werk!”

Dit artikel is geschreven in opdracht van Craanen Communicatie Malden voor het decembernummer van regiomagazine Topic gemeente Heumen en Mook en Middelaar

Recensies kinderboek Lodie Beer

Citeren

Geplaatst op 22 december 2014 door Gerie

Recensie van juf Loes, leerkracht op basisschool de Siepe in Groesbeek: Het is een prachtig boek. Mooie vormgeving en de tekst is speels weergegeven. Het boek is goed te gebruiken bij het leren omgaan met problemen rondom ouders die gaan scheiden. Helaas hebben veel kinderen daar mee te maken. Ik denk dat kinderen toch wel een jaar of 7 moeten zijn om te snappen waar het verhaal om draait. Jongere kinderen kunnen zeker genieten van de mooie illustraties en zij kunnen wel snappen dat je een belangrijke knuffel hebt, waar je aan gehecht bent.

Recensie van Juf Henriette Niessing, pedagogische medewerker in Malden: “Kinderboek Lodie Beer: Ook voor kinderen waarvan de ouders niet gaan scheiden. in hun omgeving hebben ze vast wel een vriendje of klasgenoot waarvan de ouders wel gaan scheiden of gescheiden zijn. Het boek met behang geïllustreerde platen is zo mooi en begrijpend geschreven! Mijn complimenten!!!”