Categoriearchief: Leven is Lef

Leven is lef

Geplaatst op door

Heb het lef om kritisch te blijven kijken naar je alcoholgebruik

Telefoon. Leuk! In opdracht van weekblad Margriet word ik benaderd door mevrouw Nicole Gommers. In Margriet verschijnt van haar hand, medio augustus, een artikel over drankbeperking. Ze heeft mijn columns over 40 Dagen zonder alcohol, die ook in deze krant hebben gestaan, gelezen op de landelijke site van www.ikpas.nl. Naar aanleiding daarvan nodigt ze mij uit om als ‘deskundige’ mijn verhaal te doen. “Hoe is het u, als senior (…) bevallen, die 40 dagen zonder alcohol?”

Senior. Dat ben je vanaf je 55ste. Voor het Trimbos instituut, www.trimbos.nl een serieuze doelgroep wat betreft alcoholpreventie.

40 Dagen zonder alcohol. Dat was geen enkel probleem. Ik taalde er niet naar. Op dag 41 ging de kurk uit de fles.  Om dan niet terug te vallen in de ingeslopen en in gesleten gewoonten van veertig dagen daarvoor, en dat al bijna twee jaar, is best lastig. Die pensionadowijntjes om vijf uur, zijn zó gezellig… Maar, de actie heeft mij bewuster gemaakt! Als ik de derde wil inschenken zegt een stemmetje in mijn hoofd dat ik dat niet moet doen. Wat overigens niet wil zeggen, dat ik altijd naar dat stemmetje luister. Volgens het Trimbos instituut, zou dat stemmetje na glas één al moeten reclameren, want dat is voor vrouwen per dag de limit. Het waarom is door wetenschappelijk onderzoek inmiddels zo helder! Op dag 41 echter, toostte ik op een goede reis, werd bij de lunch een wijntje geschonken, was er rond vijf uur happy hour en bij het diner zei ik ook geen nee…Tel maar op!

Het is maandagavond. Ik zit aan tafel met een groep aardige veertigers. Ze zeggen de problematiek niet te (her)kennen…  “Het valt wel mee, toch?”  Na afloop van de vergadering drinken we nog wat. “Gezellig.” De vrouwen nog een kop thee. De mannen twee flessen bier. “Nog een?” “Dat mag niet van Gerie.” Kijk, dat is dan weer wat de actie doet, geeft in ieder geval discussie. Die gaat niet over hun eigen drinkerij, die doen ze, net als ik, en nog veel meer mensen in mijn omgeving, af met: “die paar glazen.” Hun zorg is vooral of zij het aan hun puberkinderen kunnen verkopen dat die tot hun achttiende geen alcohol drinken. Ook over: “Hoe slecht is het nou eigenlijk? Wij zijn er toch ook groot mee geworden.” Ze zijn het er over eens… Het gaat hen niet lukken om hun kinderen tot hun 18de alcoholvrij te houden…

Rubriek Leven is Lef maakt senioren en iedereen die dit lezen wil, attent op zaken die ertoe doen. Voor je het weet val je in een categorie waar het Trimbos instituut uit Utrecht zich zorgen om maakt. Hallo lezers, dat willen we niet. Toch? 

Leven is lef verschijnt 1x per maand in Regiodiek en Groesbeeks Weekblad en wordt geschreven in opdracht van:

  • Malderburch Welzijn ouderen gemeente Heumen, ma. t/m do. 9.00 tot 15.00, vr. 9.00 tot 13.00 uur (024) 357 05 70
  • Pantein Maasstaete Mook, dinsdag van 08.30-16.30 uur. (024) 6963733 
  •  Op genoemde tijden beantwoorden zij graag uw vragen. Ook als u vragen hebt over alcoholgebruik.
Share Button

LEVEN IS LEF – HEB HET LEF OM OVER UW TOEKOMST NA TE DENKEN

Geplaatst op door

“En dan mama?”

Mijn moeder breit. Patentsteek. “Met jou kan ook iets gebeuren.” Ik doe alsof ik het niet hoor. “Wilt u dan gereanimeerd worden? Of stel, u valt, breekt iets, naar welk zorghuis wilt u dan? U staat nergens ingeschreven. En als u doodgaat. Hoe wilt u dan uw afscheid?” Ze breit een sjaal. “Deze is voor jou.” Mijn moeder breit monumentjes. Voor kind en kleinkind. Leeft graag. Geniet, is dankbaar. Klaagt nooit. Is op weg naar 91. In haar hoofd is het oké. Maar haar lichaam laat haar in de steek. Lopen gaat niet gemakkelijk, hart is aan het laatste beetje toe. Paar dagen voor haar 90ste verjaardag geveld door ‘Beroerte.’  Daar is ze wonderbaarlijk goed van opgeknapt!  Maar niet meer zoals het was. “Kind, ik ben zo moe.” Haar woning is ruim. Tuin voor, tuin achter. Lang leve m’n zwager! Die is op weg naar 70, houdt al jaren haar tuin bij, repareert de kraan, de lekkage. Ook lang leve m’n zus! Die is dag en nacht paraat als dat nodig is. Traplift. In de kamer een rollator, In de gang ook, die is voor buiten en wat morgen gebeurt, “dat zien we dan wel.” Praten over de toekomst, haar toekomst is niet haar sterkste kant. De mijne ook niet! Soms. Heel soms zijn er schaarse momenten. Dan lukt het, hebben we wel het lef om wel over de toekomst te praten. Onder een spelletje rummicuppen. Over dat ze er zeker van is dat ze naar de hemel gaat. Maar zodra het gaat over gemakkelijker, kleiner en gelijkvloers gaan wonen, haakt ze af. “Jij bent!” Samen bezochten we een afscheidsdienst in een bejaardenhuis. We stonden in de lift. Keken in de spiegel en lachten naar elkaar. “Beloof me een ding. Breng me hier nooit naar toe!”

“Mama…” “Kind, het zal best allemaal goed komen. Heb je het zelf allemaal al geregeld!?”

Ik niet! U wel?

Leven is lef verschijnt 1x per maand in Regiodiek en Groesbeeks Weekblad en wordt geschreven in opdracht van:

  • Malderburch Welzijn ouderen gemeente Heumen, ma. t/m do. 9.00 tot 15.00, vr. 9.00 tot 13.00 uur (024) 357 05 70
  • Pantein Maasstaete Mook, dinsdag van 08.30-16.30 uur. (024) 6963733 
  •  Op genoemde tijden beantwoorden zij graag uw vragen. Ook uw vragen over de toekomst.
Share Button

LEVEN IS LEF! Mantelzorger, heb het lef om de mantelzorgpas aan te vragen!

Geplaatst op door

“Het is jouw moeder toch niet?”

Volgens schattingen telt Nederland op dit moment zo’n 4 tot 5 miljoen mantelzorgers en zorgvrijwilligers. Soms ben je het van de ene dag op de andere. Word je partner ziek of je kind; een goede vriend. En soms word je het van lieverlee, tegen wil en dank, want, ‘iemand moet het doen.’ En dan doe je het en dan voel je je binnen de kortste keren verantwoordelijk voor Buurvrouw. Een weg terug is er bijna niet. Dan ben je mantelzorger.

“Het is jouw moeder toch niet?” Nee, maar ik hoop, dat mijn moeder, in haar directe omgeving ook mensen treft die er voor haar zijn als ze hulp nodig heeft. Hier doen we het met elkaar. We zorgen ‘gewoon’ voor Buurvrouw. Dementie sloop haar leven binnen. En het onze! Buurvrouw is op weg naar 89. Woont alleen. Letterlijk en figuurlijk de weg kwijt. Familie aan de andere kant van het land. Man overleden. Ze is eenzaam. Onze zorg lost dat niet voor haar niet op. Buur links doet de boodschappen en Buurvrouw gaat graag mee. Buur rechts doet de medicatie. Overburen zijn er als het nodig is. Buur verderop doet hand- en spandiensten en biedt een luisterend oor. 100 x keer dezelfde verhalen. Dit is wat de overheid verwacht: Zorgen voor elkaar. Nee, deze mantelzorgers hoeven niet met naam en toenaam in de krant. En dat is nou juist wat de overheid wel wil! Dat mantelzorgers wél zichtbaar worden. Dat er meer mantelzorgregistratie komt en dat mantelzorgers de mantelzorgpas bij zich dragen. Want mantelzorger, wie zorgt er als u plotseling uitvalt, voor de medicatie van Buurvrouw? Wie helpt dan uw moeder, partner of uw kind? Uw zorg moet doorgaan! Draag daarom altijd de mantelzorgpas in uw portemonnee. Vul daarop in voor wie u zorgt en wie uw zorg, in geval van calamiteiten, overneemt. Dat zijn altijd twee personen. Een goed ingevulde mantelzorgpas is een zorg minder! Hebt u er vragen over? Mail dan naar Anita de Roos, mantelzorgconsulent in de gemeente Heumen. mantelzorgheumen@malderburch.nl. Zij vertelt er graag meer over. Mantelzorg Heumen is gevestigd in Malderburch, Broekkant 16 in Malden. Meer mantelzorgvragen? Kijk dan ook eens op de website www.mantelzorginheumen.nl. 

Leven is lef verschijnt 1x per maand en wordt geschreven in opdracht van:

  • Malderburch Welzijn ouderen gemeente Heumen, ma. t/m do. 9.00 tot 15.00, vr. 9.00 tot 13.00 uur (024) 357 05 70
  • Pantein Maasstaete Mook, dinsdag van 08.30-16.30 uur. (024) 6963733 

Op genoemde tijden beantwoorden zij graag uw vragen. Ook over de mantelzorgpas.

 

Tekst: Gerie van der Land-Zijderveld, Plasmolen. www.schrijverij-gerie.nl

  •  
Share Button

40 dagen zonder alcohol. 1ste week

Geplaatst op door

40 dagen zonder alcohol 2015 1ste week

Fluitje van een cent?

Ja! Tot nog toe wel! Ben helemaal verbaasd over mezelf. Had gedacht dat ik de gezelligste glaasjes van de dag, ’s middags rond vijf uur, erg zou missen. Tot nog toe niet! Ik werk nu gewoon door terwijl m’n man staat te koken en bij het eten drinken we water. Wel uit een wijnglas… Proosten en vertellen elkaar dan, dat dit eigenlijk net zo lekker is. “Toch?”  Hahaa, wat kunnen we liegen. We hebben afgesproken, ‘dat we het er niet over hebben.’ Voor mijn man is het helder: “40 dagen zijn zo om! Niet zeuren.” Omdat ik er op 29 maart ‘vanaf’ wil zijn, zijn we eerder begonnen. Als ik dit schrijf moeten we nog 34 dagen. Ja, ja, ik hou de tel bij én de weegschaal! Is dat een vorm van verslaving?  In de ‘spelregels’ staat dat ik ga afvallen als ik geen alcohol drink. Nou, mooi niet! Geen gram eraf, terwijl we toch al een week verder zijn. Erbij!  Dat komt natuurlijk door al die kopjes thee die ik nu drink en waar ik dan steeds pure chocolade met hazelnoten bij eet. Daar word ik dus niet gelukkiger van. En mij is ook beloofd, dat ik (nog) beter ga slapen. Ook daar merk ik (nog) niets van. Maar dat komt vast volgende week. Vriendin stuurt via facebook foto’s van haar vakantie in de sneeuw. Fonkelende glazen met witte wijn op een zonnig terras. Doet me niks… Fluitje van een cent?

Hoe is het met u?

www.40dagenzonderalcohol.com  Meldt u zich ook nog aan? Welkom bij de club!

Share Button

LEVEN IS LEF – 40 Dagen zonder alcohol – Fluitje van een cent?

Geplaatst op door

LEVEN IS LEF 

40 DAGEN ZONDER ALCOHOL – FLUITJE VAN EEN CENT?

We ontmoeten elkaar op een reünie. Veel vijftigplussers en ouder. Hebben elkaar jaren niet gezien. Hij kijkt me vrolijk aan. “Wacht ik haal een wijntje voor je.” We klinken.”Proost! Op het goede leven.” We lachen naar elkaar. ”Met mij gaat het goed,” zegt hij, “behalve dan, dat ik drankafhankelijk ben.”

Boem!

Hij neemt nog een slok. De vrolijke lach is van z’n gezicht verdwenen.

“Je bedoelt dat je alcohollist bent?”

“Ja, dat ben ik en dat is verrekte lastig.”

Hij is docent. ‘Moet’ nog vijf jaar werken. Vanaf een uur of vier ’s middag beheerst drank z’n gedachten. 40 dagen zonder alcohol is voor hem geen optie. “Alleen al bij de gedachten, ga ik beven.” We doen er lacherig over. Hij vertelt over de beperkingen en ongemakken die alcohol hem oplegt en ondertussen drinken we ons glas leeg…

“Jij ook nog een?”

We proosten weer… Het is per slot een feestje en met twee glazen mag ik nog autorijden… Hij is met de fiets.

“Je praat er nogal gemakkelijk over?”

“Soms is het fijn om dat te doen en te constateren dat ik niet de enige ben. Hoeveel glazen drink jij per dag?”

Boem!

Hoe eerlijk zijn we over alcohol?

Een kennis van mij is huisarts en zegt:  “Als ik op mijn spreekuur aan iemand vraag hoeveel glazen alcohol drinkt u per dag en het antwoord is ‘een paar glaasjes,’ dan weet ik dat het er meer zijn dan twee.”

“Hoe was het?” vraagt mijn man bij thuiskomst. We zitten gezellig aan de keukentafel. “Wijntje?” “Ja, gezellig.” Dat wordt dan mijn derde… Ach, het is zaterdag… En onder het genot van een vierde vertel ik over XXX. En over mijn voornemen om mee te doen met de actie en om het dit jaar wél vol te houden. “Fluitje van een cent.” Ja? Fluitje van een cent? Ik ben benieuwd. Durft u het aan?

Doen? Actie start op 18 februari.  Kijk op www.40dagenzonderalcohol.com meldt u aan en maak kans op een lekker alcoholvrij verrassingspakket!

 

Gerie van der Land-Zijderveld  www.schrijverij-gerie.nl

Share Button