Auteursarchief: Gerie

De Kroon Flowers Milsbeek

Geplaatst op door

Kunt u het nog meezingen? dat liedje van zanger Pete Seeger, Where have all the flowers gone? Er is op internet ook een Nederlandse vertaling te vinden:
Zeg me waar de bloemen zijn
Waar zijn ze gebleven…
Zeg me waar de bloemen zijn
Waar zijn ze heen
Zeg me waar de bloemen zijn
Meisjes plukten ze zo fijn
Samen zijn we, niet alleen.
Hoe toepasselijk is dit lied voor Paul en Wilma van Lent!

Blij met elkaar,
met hun bedrijf tuincentrum De Kroon Flowers Milsbeek
en blij met VITA

Ze kijken elkaar lachend aan.
Wilma: “We hebben veel reacties gehad op het artikel in de zomer VITA. Daar zijn we blij mee!”
Paul: “Veel meer mensen weten nu dat bij ons ook de mooiste bossen bloemen te koop zijn. Mensen spraken ons erop aan én we hebben meer bossen verkocht. Wilma maakt de boeketten. Vers.” Trots: “Mooie boeketten voor mooie prijzen. Voor trouw en rouw. Voor jubilea, recepties en verjaardagen of een mooie bos voor bedrijven of voor thuis.”
Ferdie, de zoon van Paul en medevennoot zegt: “Weet je wat ook leuk is? Door het verhaal en die leuke foto in VITA is er ook meer op onze website gekeken. Nu weten meer mensen dat wij hen van A tot Z van dienst kunnen zijn met een ontwerp, de aanleg of de renovatie van hun tuin. Altijd voor reële prijzen.”

De familie Van Lent heeft er zin in en is vol vertrouwen in de toekomst. Met z’n vieren klaren ze de klus, Wilma, Paul en zijn twee zonen Ferdie en Michiel. Ze hebben er zin in! Ook in de komende herfst- en kerst workshops. Wilma: “Onze deelnemers gaan met een mooie creatie naar huis. De workshops zijn steeds leuk en gezellig en de deelnemers gaan met een mooie creatie naar huis. En natuurlijk wordt de winkel weer omgetoverd tot een bron van inspiratie en sfeer. Dat waarderen onze klanten.”

De Kroon Flowers biedt een breed pakket aan producten en diensten. Die staan allemaal genoemd op de site. Even kijken? In de winkel is er steeds een wisselend assortiment glaswerk, potten en vazen. Frisse leuke bloemencadeautjes zijn er al vanaf drie euro. Wilma: “Ja hoor, die blijven nog wel een tijdje in ons assortiment.” Nieuwsgierig geworden? Van harte welkom in de Bloemenstraat.

Ook Cadeaubonnen. Natuurlijk leuk ingepakt!
Voor de herfst- en kerstworkshops kunt u zich nu al aanmelden bij Wilma.
Steeds leuke acties.
Gratis bezorgen in kring rond 15 kilometer rond Milsbeek. U herkent hen aan de roze bus!
De Kroon Flowers, Bloemenstraat 6, 596 DT Milsbeek Tel:0485-540532, Email: info@dekroonflowers.nl
www.dekroonflowers.nl Geopend van dinsdag t/m zaterdag van 09.00 tot 18.00 uur. In december ook op zondag van 10.00 tot 17.00 uur.

Tekst: Gerie van der Land-Zijderveld. www.schrijverij-gerie.nl geschreven voor herfstnummer VITA.

Share Button

Fien. Zorgvilla

Geplaatst op door

Fien woont sinds een tijdje in een luxe particuliere zorgvilla. Op internet krijgt de villa een waardering van 9.2. Ruime woonkamer met keukenblok, slaapkamer, logeerkamer en kantoortje. Op het balkon is plaats voor twee stoelen. Je loopt er niet gewoon naar binnen, je betreedt het pand. Tenminste, dat lees ik op de site. En eerlijk gezegd, zo voelde het ook toen ik de eerste keren binnenkwam. Jeetje, wat lijkt Fien nog meer fragiel in dit grote huis. In de zorgvilla wordt vooral veel geluisterd naar de wensen van de bewoners, staat in de folder. Dus veel slapen mag. Fien slaapt graag uit, en dan na het ontbijt, weer in. “Mevrouw ligt misschien op bed, zegt de zorgmevrouw die de voordeur opent.” We vertellen dat dat voor ons niet uitmaakt. We kennen Fien in pyjama. Thuis liep ze er dagen in rond. Moesten we haar pressen om haar ochtendjas, die ook middag- en avondjas werd en te vies om beet te pakken, in de was te doen. We lopen mee met de mevrouw, die een sleutel heeft van haar appartement en haar wakker maakt. Als een baby ligt ze in haar grote bed. “Bezoek? Wat leuk!” Ze is oprecht blij. De zorgmevrouw kroelt even met haar. Dat is mooi om te zien, want bij onze eerste bezoeken aan de luxe zorgvilla vroegen wij ons oprecht af of dit wel de beste plek was voor Fien. “Fien is een beetje moe,” zegt de zorgmevrouw, terwijl ze Fien met zorg in de kleren helpt. “Nou, dat valt wel mee hoor,” lacht Fien. “Een beetje, dat komt omdat ik gisteren verhuisd ben. Dat is een gesjouw hoor, al die zware dozen. En het komt ook omdat mijn zusje gisteren is gestorven. Dat grijpt mij natuurlijk aan. Het was mijn liefste zusje.”
Wij zeggen, wat we al jaren zeggen: “Och Fien, wat verdrietig.”
De verzorgmevrouw gaat weg. Zegt dat Fien kan bellen als wij iets nodig hebben. Maar waar is de polsbel? We zoeken. In haar bed, in het nachtkastje, de badkamer. Halen samen haar boodschappentas leeg die ze steeds bij zich draagt: Zilveren theelepeltjes, bossen met sleutels, mooie bh’s en sieradendoosjes gevuld met goud en zilver. “Nee, dat mag niet in de kast, want dan nemen ze het mee.” Ze vertelt van een meneer, die tegenover haar woont, die was zonder kloppen bij haar binnengelopen. “Daar ben ik niet van gediend, stel je voor dat hij iets meeneemt. ik denk dat hij dement is, Ik gelukkig niet!”

Share Button

Fien

Geplaatst op door

Maandag
“Ja hoor, ik heb genoeg boodschappen in huis. Aardig dat je dat vraagt. Welke dag is het vandaag? Maandag? Op maandag doe ik altijd boodschappen met Loes.
O ja? Is Loes met vakantie? Daar heeft ze niets van gezegd. Wacht, ik zet het in de agenda. O, het staat er al in.”

Dinsdag
“Ja? Kan dat? De kapper thuis!? O Ja? Is ze hier vaker geweest? Ik kan ook met de bus naar de kapper. Of ik kan aan Loes vragen of ze me brengt. O ja? Is Loes met vakantie? Ik schrijf het in de agenda. O, het staat er al in.”

Woensdag
“Voor mij? Wat leuk? Ze ruiken lekker. Ik wil ze betalen hoor, maar ik weet niet waar ik mijn geld heb. Er kwamen twee mannen aan de deur, ik weet niet meer wanneer, gisteren dacht ik. Ik vertrouwde ze niet. Toen heb ik het geld opgeborgen. Ik ben vergeten waar. Dat komt omdat gisteren mijn zusje is gestorven.
Mooie bloemen hè. Ik weet niet hoe ik eraan kom. Ik denk van Loes. Heb ik ze van jou? wat aardig! Is Loes met vakantie? Raar, dat ze dat niet heeft verteld. Wanneer komt ze terug? Zaterdag? Dat schrijf ik in de agenda.”

Donderdag
Avond. De bel.
“Wanneer komt de kapper? Ik moet eerst geld halen.”
“Zaterdagmiddag Fien. Dat staat in je agenda. Dat geld komt wel goed. Als Loes terug is van vakantie gaan jullie geld pinnen en dan betaal je de kapper.”
“Is Loes met vakantie!? Daar heeft ze niks van gezegd! Ja? staat het in de agenda? Ik ga gelijk kijken!”

Vrijdag
“Was je hier gisteren ook? Ik heb zoveel aan m’n hoofd. De kapper komt en mijn zusje is gisteren gestorven.
“Heb ik Loes beloofd, dat ik iedere dag even bij je kom kijken.”
“O ja? Dat vind ik leuk. Maar ik kan goed voor mezelf zorgen. Loes komt niet vandaag?”
“Loes is met vakantie.”
“O ja? Wat leuk. Waar is ze naar toe? Dat schrijf ik dan meteen in de agenda. Waar is de agenda? O, kijk, hier staat het al: Loes is met vakantie.”

Zaterdag
“Loes is weer thuis, Fien.”
“O ja? Was ze weg? ”
De agenda ligt op tafel. Ze pakt hem op en bladert. “Kijk, hier staat: Zaterdag, Loes weer thuis!” Ze lacht een beetje trots en zegt “Ik schrijf veel op. Dan vergeet ik het niet.”

 

Share Button

Hondje

Geplaatst op door

Voor mijn maandelijkse ‘stukkie,’ Leven is Lef,  in de regionale krant, kom ik iedere maand bij een senior op bezoek. Meneer is 86. Hij en zijn vrouw, die 83 is, hebben een nieuw hondje gekocht. Een vrolijke. Een Cavalier King Charles spaniel. Zo eentje die Pim Fortuyn ook had. Dat hondje is de reden van mijn bezoek. “Het positieve verhaal van u, stimuleert misschien andere ouderen om achter de geraniums vandaan te komen,” vertel ik aan meneer.“Dat een huisdier voor veel plezier kan zorgen, daar gaat het om in het artikel.” Hij ziet er patent uit, zit rechtop in de leunstoel bij het raam en zegt: “Mijn vrouw moet hem opvoeden, ik heb daar geen geduld voor.
Zo is het toch? Jij voedt hem toch op?”
Zijn vrouw bevestigt dat.
“Ik kan dat niet meer.”
Hij zwijgt. Kijkt me aan. Zet zijn bril recht. Gaat dan verder, trots: “Ik had de regie. Altijd. Overal. Op mijn werk en thuis. … Dat heb ik niet meer. Helaas. Ik kan u vertellen: Dat is niet gemakkelijk.”
Hij kijkt weer naar zijn vrouw. “Zo is het toch?”
Ze lacht wat en zegt: “Nu ben ik de baas.”
“Het komt omdat ik ziek ben. Ik heb…” Hij denkt na. “Wat heb ik ook alweer?”
“Alzheimer.”
Hij kijkt haar verschrikt aan.
“Ja? Is dat zo!?”
Zijn vrouw knikt.
Wat verlegen, alsof hij zich schaamt, kijkt hij mij aan. De felheid is uit zijn ogen verdwenen.
“U hoort het.” Hij fluistert het bijna: “Het komt door Alzheimer.” Hij kucht, neemt een slok thee.
De zon schijnt naar binnen. Zijn vrouw kroelt met het hondje. We zwijgen. Even. Dan glimlacht hij naar mij. “Ja, wel leuk, een nieuw hondje. Tegen mijn zin eigenlijk. Nadat we onze vorige hond moesten laten inslapen, zei ik tegen m’n vrouw, -omdat ik niet meer helemaal fit ben- we nemen geen andere. Maar daar wilde ze niet van horen. Mijn vrouw en de kinderen hebben samengespannen en mij overtuigd.” Glimlachend, wat berustend zegt hij: “Ik heb niets meer te vertellen. Hij zwijgt weer. Zegt dan: “Maar ik ben er blij mee dat het hen is gelukt. Het is een lief hondje en fijn om mee naar buiten te gaan.
Ja, soms ben ik verschrikkelijk boos!” Hij zegt het fel.
“Hij kan zó driftig zijn,” zegt zijn vrouw, “altijd al hoor! Maar gelukkig is hij het ook altijd weer snel vergeten.”

Share Button

Leven is lef – Fien

Geplaatst op door

Mantelzorgbuurvrouw Els legt het goed uit: “Fien, ik ga een weekje met vakantie. Gerie komt iedere dag even bij jou kijken.” Fien lacht. Zegt dat dat echt niet nodig is, dat een week zo voorbij is en dat ze uitstekend voor zichzelf kan zorgen, maar dat ik best mag komen. “Als ze dat leuk vindt.” En dan meteen erachter aan: “Ik vind dat natuurlijk wel gezellig, als je komt. Maar het is níet omdat ik dat nodig heb!”
Els vult de agenda in. Op alle dagen dat zij niet komt, schrijft ze: Els is met vakantie. En op de zaterdag dat ze weer thuis komt staat: Els is weer thuis.
Fien leest aandachtig. Vraagt dan aan Els: “O ja? Ga je met vakantie? Hoe lang ga je?”
We bespreken het nut en voordeel van haar agenda. En dat iedereen wel eens wat vergeet. Dat vindt ze heerlijk om te horen. “Jullie schrijven ook dingen op!?”
Wij in koor: “Ja Fien!”
Triomfantelijk zegt ze: “En jullie zijn nog niet eens zo oud als ik!” Hoe oud Fien is weet ze niet meer precies. “In de negentig.” We corrigeren: “Achtentachtig.”
“Nou, dat is toch bijna negentig! Dan mag je toch wel eens wat vergeten? Sinds gisteren lijkt het trouwens of ik meer vergeet, maar ik weet hoe dat komt! Omdat gisteren mijn zusje is gestorven.”
Alles is gisteren bij Fien. Dus ik was gewaarschuwd…
De andere morgen. Els is vertrokken. Fien is onrustig. Loopt op en neer door de weg. Ze belt aan.
“Els is niet thuis.”
“Klopt Fien, Els is een weekje met vakantie.”
“ O ja? Dat heeft ze mij niet verteld. Ik ben m’n huissleutels kwijt. Gisteren had ik ze nog. Een grote sleutelbos. Ik ben ze verloren, in de tuin.”
Mee naar de overkant. Zoeken. De tuin is groot, haar paniek nog groter. Ze lijkt radeloos.
“Er moeten nieuwe sloten in!”
“Welnee Fien, we zoeken nog een poosje door.” Niets te vinden. Wat te doen? “Zoeken met een metaaldetector,” zegt Fien. “Weet je het zeker?” Ze weet het zeker. Ik vind een bedrijf in de stad. We maken een deal. Twee personen, twee uur zoeken. Fien vindt het prachtig. Er wordt niets gevonden. Ze zwaait de mannen na. Haar onrust is verdwenen.
Thuisgekomen zie ik een bericht op m’n telefoon. Van Els. “Ben vergeten te vertellen dat Fien iedere dag komt vertellen dat ze gisteren haar huissleutels heeft verloren. Geen aandacht aan schenken. Het liefst wil ze die zoeken met een metaaldetector.”

Met plezier gaan Els en ik volgende week collecteren. Helpt u ook mee, Alzheimer voorkomen? Geeft u gul aan de collectanten? Er is veel geld nodig voor onderzoek.
Vanwege privacy is de naam van buurvrouw Fien verzonnen. Sinds augustus 2015 woont zij in een verzorgingshuis.

Leven is lef verschijnt 1x per maand en wordt geschreven door www.schrijverij-gerie.nl in opdracht van Malderburch Welzijn Ouderen, gemeente Heumen. Ma. t/m do. 9.00 tot 15.00, vr. 9.00 tot 13.00 uur
(024) 357 05 70. Ook voor al uw vragen over dementie.

Share Button