Onder ogen durven zien dat er een einde is en dat goed regelen

Leven is Lef

‘Mijn onzekerheden, zorgen en angst heb ik opgeschreven. Ook mijn zekerheden, mijn rotsvast vertrouwen in de Lieve Heer, God.  Ik geloof in het mysterie na de dood, dat mijn ziel behouden blijft. Dat schrijven heb ik naar mijn behandelend arts gestuurd. Sympathieke man. Ik vroeg hem: ‘Als ik uw moeder was, wat zou u mij dan adviseren?’

Glimlachend kijkt Lina Epskamp mij aan en zegt: ‘Ik volg zijn advies. Niet opereren, geen chemo. Kiezen voor kwaliteit van leven.’

Lina is 82 jaar. ‘Ik wil graag zo lang als ik leef gelukkig blijven. Mijn leven is goed en mooi en ik ben dankbaar voor alles wat op mijn pad is gekomen. Ik heb een mooi en vol leven, God heb ik lief en ik ben goed voor mijn naasten. Als ik iets doe voor een ander, brengt mij dat dichter bij God en zelf word ik er blij van.’

Ze vertelt over haar gelukkige jeugd en twee grote liefdes in haar leven. God en haar man Karel. Ook dat ze als jong meisje hevig verliefd was op de kapelaan in haar dorp, de latere bisschop Bluijssen. Om hem te zien fietste ze een extra rondje om de kerk. Vanwege pubergedrag vonden haar ouders het een goed idee om Lina naar kostschool te sturen. ‘Op kostschool heb ik een goede tijd gehad. De nonnen inspireerden mij. Ik wist het zeker: Ik wilde God dienen.’ Lachend: ‘Ja aan de ene kant mijn liefde voor God en aan de andere kant de verliefdheid voor kapelaan Bluijssen.’

Lina werd non. Leerde en studeerde. Kweekschool. Theologie, muziek. Ging lesgeven. En toen ontmoette zij Karel… Ze gingen van elkaar houden. Om een lang verhaal kort te maken. Het proces om afstand te nemen en uit te treden duurde zeven jaar. Ze trouwden. ‘Wij zijn zo gelukkig geweest. Karel liet mij in mijn waarde. Stimuleerde mij. Ik mocht zijn wie ik ben. Vanuit ons geluk kan ik dit nu ook aan!’ Karel stierf op 54-jarige leeftijd.

Het bericht van de arts is amper ingedaald. Kanker. Lina praat er ogenschijnlijk gemakkelijk over. Bij het maken van de foto’s maken we grapjes. Zoeken samen de mooiste uit. ‘Deze kan zo op het bidprentje.’‘Ja, ik sta erop, zoals ik nu ben. Ik blijf optimistisch.’ Ze laat mij  ‘de’ foto zien, ingelijst. ‘Voor in de kerk.’ We zijn het erover eens: ‘Onze’ foto met de gele helianten is vrolijker. ‘Zo wil ik graag herinnerd blijven.’

Van harte hoopt Lina dat ze nog lang ‘gewoon’ mag leven. Dat de kanker haar goed is gezind, want er is nog zoveel te doen. ‘Ik huil, maar ik ervaar zoveel liefde, ontvang zoveel hartelijkheid. Ook dat jij nu op mijn pad komt.’

Lina woont alleen, is actief in de buurt en kerkgemeenschap. Gaat wekelijks naar de gym, haalt dan ook meteen een kennis op die zelf niet meer kan autorijden, gaat 1 x per maand eten bij het Eetpunt in Middelaar. ‘Aan meer heb ik geen behoefte. Ik vind koken zelf zo leuk.’ En ze leest en schrijft, en, en en… Staat midden in het leven.

Lina heeft ondertussen haar begrafenisverzekering gecheckt en haar testament gemaakt. Ook haar afscheid geregeld. ‘In de kerk van Middelaar. Dat wordt feestelijk…  Kom je ook?’

Leven is Lef!

Share Button

“Mijn passie is andere mensen gelukkig maken”

Sponsor in de spot

Gerie van der Land-Zijderveld ontmoet

Ronny Aarts, mede-eigenaar Coffee@Work Barneveld

“Mijn passie is andere mensen gelukkig maken”

koffie-muziekbalk

Koffie. Dat is niet zomaar iets!  Daar kunnen mensen zich op verheugen. Heeft componisten geïnspireerd. Tekstschrijvers enthousiast gemaakt. Bovenstaande muziek en tekst was een regelrechte hit in de jaren vijftig van de vorige eeuw. Heel Nederland zong mee:

Koffie, koffie, lekker bakkie koffie
Jongens wie lust er een kop
Koffie, koffie, lekker bakkie koffie
Wat knapt de mens daarvan op

Wist je dat:

  • in 900 voor Christus de Arabische arts Rhazes in een van zijn geschriften al vertelt over de werking van koffie?
  • alleen al in Nederland de koffieconsumptie gemiddeld 6,9 kg ofwel 145 liter koffie per hoofd van de bevolking op jaarbasis, bedraagt. Omgerekend in kopjes (6 gram koffie per kopje van 125 milliliter) is dat ruim 3 kopjes koffie per dag. 6,5 miljoen liter per dag!
  • koffie in principe met elke watertemperatuur kan worden gezet?
  • je geen kokend water voor het zetten van koffie moet gebruiken? Kokend water zorgt namelijk voor een bittere smaak. De ideale temperatuur voor koffiezetten is tussen 88° en 92°.
  • tijdens het branden van koffiebonen er meer dan 800 geur- en smaakstoffen vrijkomen.
  • 58% van de Nederlanders hun eerste kopje koffie al voor 8.00 uur ‘s ochtends drinkt.
  • elk kopje koffie in de kantine van Groesbeekse Boys vers wordt gezet?
  • de koffie in de kantine wordt geleverd door Coffee@Work, gevestigd in Barneveld? En dat Boyslid Willy Derksen het liefst een Wiener Melange drinkt?
  • Coffee@Work is gespecialiseerd in overheerlijke espresso, koffie en cappuccino voor op het werk en in kantines. Maar dat niet alleen. Zij hebben ook Coffee@Home Dat is lekker luxe en gemakkelijk voor thuis. (Iets voor u?)
  • Ronny Aarts, algemeen directeur van Coffee@Work in Malden woont en een achterneef is van Boysvoorzitter Harm Hubers? “Van zijn moeders kant.” En wist u dat zij samen hebben gestudeerd? Breed lachend zegt hij: “Ook gefeest. En stiekem gerookt en achter de vrollie aan. Menig kermis ben ik bij Riet en Jo, de ouders van Harm, blijven slapen zonder dat zij dat vooraf wisten.”

“Ik kom wel naar de kantine,” zegt Ronny als ik hem bel.  We kennen elkaar niet.  Hoe handig is internet!  Ik vind foto’s van een vrolijk kijkende man met een kop koffie in de hand. Ook foto’s waarop hij vriendelijk/trots kijkt. Maandag 29 augustus, de zon schijnt. Via de zijdeur komt hij binnen. Lang. Verende tred. Sympathieke uitstraling. ”Ronny Aarts?”

“Ja, dat ben ik.” Hij lacht: “Hallo. Wat leuk, dat wij een artikel krijgen in Schup Is. Twéé pagina’s? Hartstikke leuk.” Een gedeelte van de maandagmiddagploeg zit nog aan de koffie. Hij schudt handen. Luistert naar de verhalen, drinkt koffie mee. “Doe mij maar gewone koffie.” Hij praat gemakkelijk. Vertelt met verve over zijn bedrijf, met liefde over zijn gezin en met plezier over zijn goede herinneringen aan zijn middelbare schoolopleiding op de NSG, over zijn hbo-studie en over kermis vieren in Groesbeek.

Drie jaar lang pikte hij vanuit Malden, iedere dag, Harm op en dan reden ze van de Bredeweg naar Arnhem. Beide met vlag en wimpel geslaagd. Harm bedrijfseconomie en Ronny Logistiek.

Koffie, koffie, lekker bakkie koffie…

Van jongs af aan wist Ronny dat hij een bedrijf wilde leiden en iets voor zichzelf wilde beginnen. Daarbij had hij een wensenlijstje: “Product en dienst moesten zowel mij als de klant gelukkiger maken.” In 2006, hij was toen 37 jaar, deed die kans zich voor! Zijn zwager, Peter Canta, die in Nijmegen woont, was in 1997 gestart met Coffee@Work in Barneveld. Barneveld heeft een uitstekend ondernemersklimaat, kent de minste werkelozen en de loyaliteit van werknemers is hoog. Peter bood met Coffee@Work een op maat koffieconcept voor bedrijven, scholen, instellingen en kantines. “Het bedrijf groeide. Klanten van Groningen tot Maastricht. Met de nadruk op midden Nederland. De vijf medewerkers konden de vraag amper aan.”

Wat knapt een mens daarvan op

Peter besprak met Ronny de kansen en mogelijkheden tot verdere groei en ze besloten om samen verder te gaan. Ronny kocht de helft van de aandelen. De taken werden verdeeld. Peter commercieel directeur en Ronny algemeen directeur. “Dit voelde meteen goed. Koffie inspireert. Geeft energie. Even een moment voor jezelf. Of juist gezellig samen ‘een bakkie doen.’ Van een lekkere kop koffie word je blij! Koffie is als cement tussen de stenen, bindt en brengt mensen samen. Koffie is genieten. Geeft een geluksmoment. ”De groei van het bedrijf zette verder door. Momenteel staan er 22 mensen op de loonlijst. In 2018 zijn dat er 25 waarmee we dan een kleine 4000 klanten bedienen.”

Trots?

Serieus zegt hij: “Ja, dat ben ik. Trots en gelukkig. Weet je wanneer ik dat bewust voel? Tijdens het kerstdiner, met elkaar in mooie kleren in goede harmonie aan tafel. Of dat nu met de medewerkers is, of met de familie.  Naast trots, voel ik dan ook bewust de verantwoordelijkheid die ik heb voor zoveel gezinnen. Mijn passie is om mensen gelukkig te maken. Daar is mijn leven op gericht. Wie goed doet, goed ontmoet. Ook in ons personeelsbeleid is dat een speerpunt. Wij bieden medewerkers faciliteiten om met een glimlach hun werk te kunnen doen. Ook op het gebied van personeelsbeleid blijven we ons ontwikkelen. We hebben nu het traject van Duurzame Inzetbaarheid ingezet. Wat inhoudt, dat je medewerkers kansen biedt om te doen waar zij goed in zijn. Een uitdagend traject.”

“Waar wij ons in onderscheiden? Wij hebben een goed team, met een jaarlijkse groei van 15% groeien we harder dan de markt, hoe dat komt?  Wij geven de klanten persoonlijke aandacht. We zijn toonaangevend en bieden onze klanten vakmanschap en constante kwaliteit, zowel op het gebied van de koffiebonen, als wat betreft apparatuur, service en onderhoud. En,” hij zegt het met een lach: “Wij brengen onze klanten altijd een lach met lekkers. Of wij bieden een oplossing. Die doelen houden wij ons dagelijks voor ogen. Ik zie voor ons bedrijf de toekomst vol vertrouwen tegemoet.”

Ronny Aarts in het kort

En dan is er koffie? “Voor mij is dat ‘gewone’ koffie. Zwart.”

Getrouwd met: “Esther Canta uit Nijmegen. Wij hebben twee dochters. Pleun is 15 jaar en Jade 12 jaar. Pleun gaat al uit bij de Linde. Dat vind ik leuk. Vertrouwd.”

Je bent een leuke vader? “Ik houd van discipline en regelmaat en vind respect belangrijk. Maar Ik denk wel dat zij mij een leuke vader vinden…” Dan vrolijk glimlachend: “Dat weet ik eigenlijk wel zeker!”

Beschrijf je zelf eens in drie woorden? “Open. Toegankelijk. Gedreven.”

Aardige man dus?   “Ja. Ik geef graag. Onvoorwaardelijk. Ik ben positief. De wijsheid van Boeddha spreekt mij aan.”

Supporter van: “NEC. En van Juliana Malden. Daar ben ik lid van.”

De beste voetbalclub van Nederland. “NEC!”

Wat voor sport doe je zelf? “Hardlopen en ik speel golf.”

Wat en waar eet je het liefst? “Ik eet het liefst Chinees. Halen en dan lekker thuis opeten. Héérlijk!”

Mooiste boek: “Het Doel van de Israëliër Eliyahu M. Goldratt. Daarvan zijn wereldwijd ruim 5 miljoen boeken verkocht. Een managementboek in de vorm van een roman. Heel indrukwekkend en bijzonder.”

De autoradio staat altijd op: “RADIO 10. De hele dag de grootste hits aller tijden.”

De eerste CD die je kocht: “Volgens mij was dat It’s My Life van de Engelse band Talk Talk.”

Mooiste vakantieland: “Met afstand Thailand! In alle opzichten. De geuren, de kleuren. De cultuur. De natuur, schit-te-rend. Afgelopen vakantie zijn we er geweest. Ik vond het de reis van m’n leven. Het was in één woord ge-wél-dig! Ook om te ervaren dat de meest arme mensen daar oprecht gelukkig zijn met wat ze wel hebben en glimlachen. Bijzondere ervaring en gewaarwording. Dat vonden wij alle vier.”

Nog jaren sponsor bij Groesbeekse Boys?  Hij lacht hartelijk. “Wij nemen onze maatschappelijke verantwoordelijkheid serieus. En ja, Harm is natuurlijk familie.”

Meer weten over Coffee@Work en Coffee@Home, kijk dan op www. Coffeeatwork.nl 

Share Button

Mariëtte Bruijsten: “Ik ben zo blij dat ik er weer ben!”

Het kan je zomaar overkomen. Ziek. En dan niet zomaar een griepje. Maandenlang was Mariëtte Bruisten uit Oeffelt uit de running. Zij dacht er op enig moment zelfs aan om er ‘dan maar mee te stoppen.’ Met alles! Aan alle kanten werd ze gesteund door haar man Herman en haar gezin. De ‘winkel’ draaide door, maar Mariette kreeg dat maar half mee. Of eigenlijk helemaal niet! Herman hielp met plezier de bezoekers en pakte alles mooi in. Maar hij mistte Mariette en dat deden de klanten ook. Van alle kanten kwamen kaartjes en bemoedigingen.

Nu Mariëtte erop terugkijkt zegt ze: “‘Ik ben zó blij dat ik er weer ben! Dat ik niet heb opgeven, dat mijn lichaam zich herstelt en dat mijn gezin mij zo heeft gesteund. Gelukkig ligt die nare periode achter ons.” Van lieverlee kreeg zij weer meer energie en als ze dan door de kamers met speelgoed liep, kreeg ze er toch weer zin in om zelf met de kopers in gesprek te gaan. “Het is zo leuk, om met een moeder of een oma een mooi cadeau voor hun (klein)kind uit te zoeken. Of om met een kindje door het huis te dwalen en zo’n blij koppie te zien. Daar word ik vrolijk van. Dat is genieten. Wat ik ook zo leuk vind is dat hier mensen komen die hier kwamen als kleuter en nu als moeder of vader. Zo fijn om ze nu weer in goede gezondheid te spreken. “

Het speelgoed en de lieve poppen die Houtenspeelgoed Mariëtte verkoopt is ontwikkelingsgericht en bestemd voor kinderen van 0 tot 6 jaar. Het zet aan tot ontwikkeling en prikkelt de fantasie.

Graag bedankt zij iedereen, die haar tijdens haar ziekte heeft gesteund. Uit de grond van haar hart zegt ze: “Dank u wel! Ik ben er weer!”

Van harte welkom in de Urlingestraat in Oeffelt.

Share Button

Over schaduwen en zonnestralen

(Mijn) column,
Over schaduwen en zonnestralen

staat nu in Stads. Mooi Magazine. Liefde voor mode en hart voor de regio. Oplage 17.000. Heeft Studio Braaf uit Molenhoek gerealiseerd voor Marieke Hoogenboom en Dennis Ederzeel van Hoogenboom Men in Nijmegen.

Slapen in oma’s bed.
Dat maakte logeren nog spannender.
De slaapkamer grensde direct aan de woonkamer.
De deur stond op een kier. Een reep flauw licht scheen op de clivia. Op de clivia van tante Rie.

Tante Rie was dood. Gestorven toen ze twintig was. Plotseling. De clivia was groot geworden en gaf rare schaduwen op het plafond en op de muur. Hij stond in een hoek van de kamer op een hoog plantentafeltje. Soms kwamen er grote trossen bloemen in, daar was oma dan blij om.
‘Ga maar slapen.’ Ik deed mijn uiterste best. Hoe eerder ik sliep, hoe eerder ik af was van die enge schaduwen. Oma ging ook slapen. Ik deed alsof ik sliep, gluurde stiekem. Ze haalde de spelden uit haar knot. De grijs/zwarte vlecht kwam tot halverwege haar rug. Ik had ook vlechten. Links en rechts. Oma borstelde die ’s morgens uit, deed dat met strakke hand. Soms sprongen de tranen in m’n ogen. Daar hield oma niet van. “Bewaar die tranen maar voor als je ze echt nodig hebt,” zei ze dan.

Ze deed haar zwarte jurk uit, trok een zalmkleurig nachthemd aan, dat bijna tot op de grond kwam en liep naar de clivia. Ze voelde aan de aarde. Draaide de plant een kwartslag en veegde met een doekje over de bladeren. Een voor een.
Het licht ging uit. Weg was de schaduw. Voorzichtig stapte ze in bed. Ik hoorde haar ademhaling.
De slaap wilde niet komen. Wat hoorde ik? Het kwam van oma’s kant. Zachtjes. Oma huilde!? Ik hield mijn adem in, durfde mij niet te bewegen. Nog nooit had ik grote mensen horen huilen.
“Oma?”
“O kind!”
In het donker sprak ze als tegen een volwassene. Zachtjes. “Je man verliezen is erg, maar je kind…”
Ik was negen, of tien. Dat moment ben ik nooit vergeten. Ook niet dat ze zei: “Morgen schijnt de zon, dan gaan we iets leuks doen. Naar de stad.”

Share Button

Leven is lef – Lang leve het internetcafé

 “Wéét jij niet hóe dat moet?”  Vlugge twaalfjarige vingers tikken en klikken op mijn telefoon. “Kijk, dat moet je zo doen!” Ze doet het nog eens voor. En nog eens. Grinnikt olijk: “Jij bent een digibeet.”

Oeps! Op internet opgezocht welke definitie er wordt gegeven van het woord digibeet.“Met digibeet wordt iemand bedoeld die niet veel van computers weet. En ook niet van de smartphone en tablet.” Dan ben ik dat dus, digibeet, want ik weet er wel wat van af, maar niet veel. Hoe is dat bij u? Ondertussen kan ik wel appen en een foto maken met de telefoon en ben ik actief op Facebook en Twitter. Maar de precieze ins en outs… Die weet Bram Boekestein uit Malden wel! En als hij het niet weet, dat zoekt hij net zolang tot hij het wel weet. Bram is 64 jaar, getrouwd, vader van 2 kinderen en opa van 3 kleinkinderen. Hij heeft gewerkt als wetenschappelijk medewerker/leidinggevende in Nijmegen en in Wageningen en geniet van de mogelijkheden die de VUT hem geeft. Hij houdt van reizen en is ook een actief lid van KBO Malden. KBO Malden behartigt algemene en individuele belangen van mensen boven de 50 en biedt de leden tal van leuke en interessante activiteiten. Bijvoorbeeld het internetcafé.

“KBO? Bram, dat is toch voor oudere mensen? Beetje saai?”

“Welnee. KBO Malden is springlevend! Helemaal niet saai!” Lachend zegt hij: “Ouder ben je eerder dan je denkt, hoor. En dan is het in de steeds toenemende participatiemaatschappij belangrijk dat je een groot netwerk hebt. KBO Malden biedt dat. Ja, voor mij voegt mijn KBO-lidmaatschap en mijn vrijwilligerswerk in het internetcafé iets toe aan mijn leven. Ik vind het leuk om mijn kennis te delen en anderen te helpen hun weg te vinden op internet en alles wat daarmee samenhangt. Samen kom je verder!”

Samen met Heleen van Hal en John Molenaar runt Bram dat ‘café.’  Met uitzondering van de schoolvakanties is het internetcafé iedere vrijdagmiddag van 2 tot vier geopend.Bram, Johan en Heleen, bieden maatwerk, zoeken samen met de gast naar een oplossing.

“Wie er zoal komen? Mannen en vrouwen van alle leeftijden boven de vijftig. Onze oudste bezoeker, is helaas overleden, was 92. Sommige vragen hoe een spelletje werkt, andere mensen willen weten hoe ze moeten mailen, bankieren of inloggen op een bepaalde site. Of hoe ze moeten appen of een filmpje versturen of hoe iets werkt op de tablet of de telefoon. Er zijn mensen die iedere week komen en steeds weer iets bijleren. Anderen komen met een specifiek probleem. Instanties dwingen je om te kunnen internetten. Nooit te oud om te leren!”

Het internetcafé in Heumen bestaat al meer dan 10 jaar. Vanaf 2 september  is het weer geopend. Ruimte en apparatuur is beschikbaar gesteld door Malderburch. Hebt u het lef om ernaartoe te gaan? Er zijn geen kosten aan verbonden. U vindt het café op de derde verdieping. Mannen en vrouwen vanaf 50 jaar, ook niet KBO-leden, zijn van harte welkom!

Leven is lef verschijnt 10 x per jaar.

Geschreven door  Gerie van der Land, www.schrijverij-gerie.nl  in opdracht van Malderburch Welzijn Ouderen, gemeente Heumen. Ma. t/m do. 9.00 tot 15.00, vr. 9.00 tot 13.00 uur. Vragen over het internetcafé? Bel dan naar (024) 357 05 70

Share Button