Categoriearchief: Artikelen

Erny Frowijn – Ronald McDonald Huis Nijmegen

Geplaatst op door

Erny Frowijn uit Molenhoek en Ronald McDonaldhuis Nijmegen

Erny is 43 jaar, getrouwd met Rob Frowijn en moeder van zoon Jacob, dochter Meie en zoon Felix.

We ontmoeten elkaar op een bijeenkomst van Vrouwentafel in Nijmegen. Ik ben gast, zij is spreker. Stralend, enthousiast en met passie vertelt zij over haar werk als Huismanager in het Ronald McDonald Huis Nijmegen. Als zij aanschuift aan mijn tafel vraag ik haar waar die passie vandaan komt. Even verandert haar vrolijke blik. “Ik ben ervaringsdeskundige,” zegt ze, “ik weet hoe zwaar het is om een ziek kind te hebben. Ik weet ook hoe desolaat het is als je dan geen veilige omgeving hebt. Jacob, onze oudste zoon is gestorven.” Boem. Ik schrik. Haar ogen lachen weer als ze zegt: “Kom maar eens kijken! Ik ben er trots op dat er in onze regio een Ronald McDonaldhuis is. Dat wil ik graag aan zoveel mogelijk mensen overbrengen. Er is veel geld en vrijwilligerswerk nodig om een Ronald McDonald Huis ‘in de lucht’ te houden. Het is zó belangrijk dat lotgenoten elkaar kunnen steunen in een geborgen omgeving die voelt als een thuis.”

Gouden hart en gastvrij huis

“Ik kom kijken!” Op de Kapittelweg nummer 24 word ik ontvangen door Huismanager Nessy van Gisteren. Zij is er, samen met Erny en managementassistente Ellen Beerens, verantwoordelijk voor dat alles in en rondom het Huis op rolletjes loopt. Met elkaar sturen zij een team van 120 vrijwilligers aan. “Ik wil graag dat je hen ook noemt,” zegt Erny, “we doen het allemaal met elkaar. Nessy doet meer binnen, ik meer buiten. Ik zorg vooral voor het werven van fondsen.” Lachend zegt ze: “Ik ben altijd op zoek naar mensen, goederen en geld! Mede dankzij sponsoren en vrijwilligers, allemaal mensen ‘met een gouden hart en wapperende handen’ is het hier zoals het is: Een gastvrij huis.”  Ze vertelt dat vrijwilligers maximaal 3 uur per week werken en nieuwe vrijwilligers altijd welkom zijn.“Je hebt zelf ook een gouden hart?” “Ja!” zegt ze vrolijk. “Ja. Ik probeer alles te doen vanuit m’n hart en dan komt het hoe dan ook goed. Het verlies van Jacob is ook mijn grootste rijkdom. Doordat hij ons verliet ben ik het leven anders gaan zien. Ik weet nu beter waar het echt om gaat. Mijn man, kinderen, vrienden en familie zijn mij het meest dierbaar. En mijn werk hier! Hier is verdriet, maar ook optimisme en inspiratie. Ja hoor, als ik thuis ben kan ik mijn werk loslaten.”

Dít wil ik!

Met veel plezier had Erny, samen met een compagnon het goed draaiend café Sterre in de Bloemerstraat in Nijmegen, maar “nadat Jacob er niet meer was, was niets meer wat het ooit was geweest… Ik heb toen de horeca vaarwel gezegd. Maar wat wilde ik dan wel? Ik heb Film- en Opvoeringskunsten gestudeerd en ben toen aan de slag gegaan als filmdocente. Daar werd ik niet gelukkiger van.” Alweer negen jaar geleden, legde haar man Rob De Zondagskrant voor haar neer met de woorden: “Is dit wat voor jou?” Ze las: Gevraagd: Assistente Huismanager in Ronald McDonald Huis Nijmegen. “Ik wist meteen: Dit wil ik!”

Erny geeft me een rondleiding. Wat een gezellig huis! Schoon, warm en comfortabel. Het voelt als een warme deken. Er zijn 24 mooie slaapkamers en de woonruimte is verdeeld in verschillende kamers en er is een ruime keuken. De gasten zorgen zelf voor hun huishouden en ook broertjes en zusjes en opa’s en oma’s zijn welkom.Door de gezellige tuin, die ook onderhouden wordt door vrijwilligers, loopt een pad rechtstreeks naar het UMC ST. Radboud.”Fijn, om zo snel dicht bij je zieke kind te kunnen zijn. En dat de kinderen weten dat papa en mama dichtbij zijn. Mooi hè.” Haar ogen glinsteren.

Meer weten?  Kijk op www.ronaldmcdonaldhuisnijmegen.nl

Topic, regiomagazine voor de gemeente Heumen. Lente 2012

Share Button

Burgemeester Wim Hillenaar Cuijk

Geplaatst op door

Aanleiding van het gesprek is de eerste TOPIC  Cuijk. Een nieuw magazine voor alle inwoners van de gemeente Cuijk

“Cuijk is een gemeente met zoveel mogelijkheden. Ik vind het een voorrecht om er te werken” 

Gerie van der Land-Zijderveld ontmoet Burgemeester Wim Hillenaar

Via een brede marmeren trap naar boven. Melden bij de receptie. De secretaresse haalt ons op en opent de deur naar de verdieping met een pasje. We wachten op de gang. “De burgemeester komt zo.” Ondertussen tijd om wat rond te kijken. Een lange muur vol met portretten. Illustere voorgangers lachen mij toe.

Leuk gesprek

Enthousiast opent hij zijn deur: “Kom verder.” De zon schijnt stralend naar binnen. Ook zijn humeur is zonnig.  De thee en de koffie staan al klaar, die schenkt hij zelf in. We hebben meteen een vrolijk gesprek, springen van de hak op de tak.

‘Mijn droom is uitgekomen’

Als kind droomde hij al van burgemeester worden. Dat was zo gek niet, want zijn vader was het ook. Nu is hij het! Sinds 1 februari 2011. Burgemeester Wim Hillenaar vindt zijn baan fantastisch en een grote uitdaging.  Hij vertelt er enthousiast over: “Cuijk is een gemeente met zoveel mogelijkheden. Ik vind het een voorrecht om er te werken. Nee,” zegt hij lachend, “ik speelde als kind geen burgermeestertje.”

Getogen in Boxmeer

De 43-jarige burgemeester is geboren in Maasbommel en vanaf z’n derde jaar getogen in Boxmeer. Zijn rechtenstudie deed hij in Nijmegen.  “Dat is voor een student een leuke stad.” Ieder weekend kwam hij met een volle tas vuil wasgoed naar huis.  Dan had zijn moeder het druk, maar hij ook!  Want op zaterdag was hij tijdens zijn studie postbode in het land van Cuijk.  Onder andere daardoor  kent hij deze streek op z’n duimpje.  En er moest gehockeyd worden. Zelf spelen, de hockeymeisjesploeg trainen en ondertussen was hij verliefd op het meisje dat later zijn vrouw zou worden.  “Ik vond Rianne al een tijdje leuk, zij speelde ook hockey, door het trainen leerde ik haar nog beter kennen.” Hij kijkt een beetje verlegen als hij er over vertelt.

Burgemeester in Cuijk!

Toen de mogelijkheid er was om burgemeester te worden in Cuijk heeft hij die kans met beide handen gegrepen: Terug naar de streek waar hij en zijn vrouw zo van houden.  En dan ook nog als burgemeester. Zijn vrouw heeft hem gesteund en meegeholpen zijn droom te realiseren.  Ze gaf haar baan als advocaat in Gouda op en zonder morren verhuisde ze  met hem mee. Ondertussen werkt zij als advocaat in Nijmegen.  Dochter Janneke van 15 en zoon Willem van 13 volgen met plezier de lessen op het Merletcollege. 10-jarige zoon Joep brengt hij zelf iedere dag met de fiets naar basisschool Nienekes.  Serieus lachend zegt hij: “Cuijk is een gemeente met zoveel mogelijkheden. Een fijne plek om te wonen, werken en recreëren. En weet je wat ook zo fijn is, ik kan met de fiets naar het werk en ben veel vaker thuis om met het gezin mee te eten. Ja, mijn gezin en gezinsleven zijn belangrijk voor mij. Wie de baas is over de afstandbediening van de tv?” Hij schiet spontaan in de lach en zegt: ”De kinderen! Wat de kinderen kijken, kijk ik vol overtuiging mee. Zo ken ik al die sms-programma’s en weet wie De Voice of Holland is.”

Vanuit zijn werkkamer heeft hij een fraai uitzicht op het plein en op de torens van de kerk. Vanuit de burgemeesterskamer kan je wel naar buiten kijken, maar vanwege de afstand en de kleur van de ramen niet naar binnen.

Bijzondere periode in Rotterdam

Aan de muur hangt een kleurrijk schilderij dat fraai harmonieert met de rode stoelen maar niet helemaal met de smaak van de burgemeester. “Hoe vind jij het? “ vraagt hij. Zo’n vraag vraagt om een diplomatiek antwoord.  “Het past inderdaad mooi bij de stoelen.” We hebben er samen pret om. Op dezelfde wand van het schilderij,  achter zijn bureaustoel, een pentekening van het stadhuis van Gouda waar hij fractievoorzitter van het CD was en van Rotterdam.  Daar was hij hoofd openbare orde. “Nee, de Goudse stroopwafels mis ik niet. Die zijn hier in Cuijk ook te koop.” Zijn tijd in Rotterdam zal hij niet licht vergeten. Daardoor is hij fan geworden van Feyenoord en heeft de moord op Pim Fortuyn een onuitwisbare herinnering bij hem achter gelaten. “Dat was een heftige en emotionele periode. De pers uit binnen- en buitenland zat er bovenop. Werken onder hoogspanning. Samen met mijn collega kon ik toen bergen verzetten.”

Bewegen moet!

Vóór de periode Rotterdam en Gouda  werkte de burgemeester als advocaat in Woerden.  Voordat hij daar aan de slag ging vervulde hij zijn militaire dienstplicht. Daaraan bewaart hij mooie herinneringen en vriendschappen. Over zijn diensttijd  als reserveofficier zegt hij:  “Tijdens de opleiding was er actie. Dat vond ik leuk.  Na de opleiding verdween ik achter een bureau. Dat vond ik niet leuk. Weet je wat wel leuk was toen: de Nijmeegse  Vierdaagse lopen met volle bepakking.” Uit ervaring weet hij hoe zwaar de mars voor sommige lopers kan zijn.“Ik vond het een feest vorig jaar en zó leuk om als burgemeester de wandelaars, en speciaal die uit Cuijk, te ontvangen en een aantal mensen even een hart onder de riem te steken.  Ik kijk er weer naar uit! Een sportief hoogtepunt. Twee keer heb ik de Vierdaagse gelopen. Na m’n diensttijd nog één keer. Ik heb het plan om het nog eens te doen.  Ik moet mezelf meer achter de broek zitten om de sport op te zoeken, niet alleen ik vind dat, dat vindt de weegschaal ook!” Burgemeester vertelt dat hij juist vanmorgen met zichzelf heeft afgesproken dat sporten en bewegen moet! Iedere dag minstens een half uur.”Voor mij is hardlopen dan het meest gemakkelijk om te doen en ook het meest efficiënt. Ik wil en moet dat gaan volhouden.”

Idealist

Na zijn diensttijd ging de burgemeester meteen als advocaat, gespecialiseerd in milieurecht, aan de slag. “Ik was en ben een idealist. Ik wilde toen graag de wereld verbeteren. Lachend zegt hij:  “Dat wil ik nog steeds.”

Op een kastje staat een beeldje ‘Jan van Cuijk’ en  ook ‘De bok van Boxmeer.’ Een zilveren.  Daar is hij trots op. Die Bok heeft zijn vader gekregen toen die als burgemeester van Boxmeer afscheid nam.  “Voor mij is die Bok bijzonder en speciaal,” zegt hij, “een dierbare herinnering aan mijn overleden vader. Mijn moeder is bijna tachtig,  zij verkeert in een fase van haar leven waarin ze haar gedachten niet meer altijd naar eigen wil kan ordenen en daardoor dagelijkse zorg nodig heeft. Die verandering zien van je moeder is voor mij en mijn broers niet altijd gemakkelijk. Ook voor haarzelf niet.”

Trots op Cuijk

Aan de andere kant van de kamer hangt een grote plattegrond van Cuijk. Enthousiast vertelt de burgmeester over hoe mooi Cuijk is, hoe bijzonder de natuur en welke recreatieve mogelijkheden er in het verschiet liggen.  Uit alles merk je dat Cuijk en zijn inwoners de burgemeester na aan het hart liggen. Dat er in Cuijk nog een huis-aan-huismagazine gaat verschijnen ondersteunt de burgemeester. “Het regionale nieuws en achtergrondinformatie van twee of nog meer kanten, dat moet plezierig zijn voor de lezers.”

De foto’s worden gemaakt. De burgemeester gaat weer naar binnen. Op de marmeren trap draait hij zich om en zwaait.

Share Button

Lang leve Plasmolen!

Geplaatst op door

Marieke, welkom in Prachtig Plasmolen, parel in de Gemeente Mook & Middelaar

Kom Marieke, kom genieten van natuurgebied De Sint Jansberg in Plasmolen. De eeuwenoude berg kent veel verhalen. Laat ze u vertellen door een gids uit Plasmolen. Die vertellen enthousiast, laten u de mooiste plekken zien. De watermolen, de resten van Nederlands grootste villa ooit. Schitterende beken. Verrassende vergezichten. Of inzichten. De gidsen (ook vrouwen) kennen de geschiedenis en ook de natuur op hun duimpje, vertellen over het vliegend hert, wijzen u het nest van de buizerd en een eeuwenoude boom. Het stromend heldere water langs de Beekweg is helend. (Zeggen ze…) Bloeiende orchideeën. Fris groen mos. Verrassende doorkijkjes. Onlangs, tijdens een wandeling in de vroege morgen: “Sssttt. Kijk! Daar! Een hert.” Hert bleef roerloos staan. Zijn ogen volgden ons. Prevelde tegen z’n maatje: “Ssstt… Kijk! Daar! Een mens…” Nieuwsgierig volgden ze ons een tijdje. We fluisterden: “Mooi hè.” We waren verrukt.

Vandaag (14-4) komt de gouverneur van Limburg naar onze gemeente. Opent dan Huis Mook. Prachtig project. Terug in de geschiedenis om ons van de tijd van toen, nu meer bewust te maken en de gemeente Mook & Middelaar breder op de kaart te zetten.

Kom Marieke, kom. Kom lekkere koffie drinken bij restaurant De Plasmolense Hof. Als je wilt, krijg je daar cacaopoeder over de cappuccino en een plak huisgemaakte cake volgens moeders recept (en ook gemaakt door de moeder van eigenaresse Esseline.) Heerlijke vesperije hebben ze daar op zaterdag en zondag. Culinair genieten. De ontvangst is altijd gastvrij. En daar ook kunst kijken. Vier keer per jaar wisselt Esseline de regionale collectie. Bekende schilders waren hier in de jaren vijftig en zestig kind aan huis. Of u wandelt door naar Galerie De Vierde Demensie. Of langs de plas. Daar hangt een unieke collectie poëzie. PoëziePad Plasmolen, op de kaart gezet door de Stichting Jacques van Mourik.  Plasmolen, kunstgemeente lid van EuroArt, de Europese federatie van kunstenaarsdorpen. En komt u op 15 juni? Kom dan naar het groot kunstspektakel in de haven van Mook. Feest! Welkom!

Kom Marieke. Kom genieten, het nieuwe strandpaviljoen Dushi is leuk en relaxt. Het water van de plas, helder. Schoon. Lekker zwemen. Leuk decor voor zomerse en nazomers mode. Mooi strand. Laat je afdrijven op je luchtbed. Ontdek met de waterfiets. Maak een rit op de Solex. Huur een step. Kan allemaal via Dolfijn Mook.

Speeltuin, sporttoestellen. Stekelbaarsjes. Twee jachthavens, midgetgolfbaan, bowlen, lekker ijsje eten bij Clevers op het plein. Biertje bij De Malle Jan. Lekkere salade bij De Kombuis. Sta even stil bij het herinneringsmonument op de Witteweg. Vijf mensen uit onze gemeente die voor onze vrijheid hun leven gaven op 17 september 1944.

Bij De Pannenkoekenbakker lekkere pannenkoeken eten (het formaat van de pannenkoek wordt afgestemd aan uw wensen) en klimrekken voor kinderen en een kidscadeaushop. Bij Den Tol, andere pannenkoeken. ‘Net even anders.’ Maaike maaktut uit Middelaar maakt leuke cadeaus. Op het terras van De Boei, waan je je in verre buitenlandse streken, ook op de brug Witteweg. Prachtig. Aan de ene kant het kanaal en de andere kant de plas. Mooie plek voor mooie plaatjes. Soms knijp ik mezelf in de arm: “Hallo. Hier woon ik!!”

Plasmolen, ruim 300 inwoners. Kaarsje branden in de kapel O.L. Vrouwe Sterre der Zee.  Camping De Geuldert is de oudste camping van Nederland! De eerste dus! Camping Eldorado, direct langs het kanaal, sommige gasten komen er generatie na generatie. Tochtje met de huikar? Kan ook!

Plasmolen, parel in de gemeente Mook & Middelaar. Eten bij De Griek? De Chinees? Ook verrassend lekker eten en kunst kijken bij Van der Valk in Molenhoek, genieten van een high tea in romantische Jachtslot De Mookerheide. Lekkere dikke friet bij de Plataan in Mook. Ontdek het Spannende verhaal van Kiste Trui… Beleef de Maas, met de pont over naar Cuijk. Volg de spannende verhalen van Dirk Das bij Restaurant-Herberg ’t Zwaantje. Roep in echoput!

Plasmolen, het hele jaar door in beweging: In september Keramisto, de grootste Europese pottenbakkersmarkt op het terrein bij de Mooker plas. En wilt u blijven slapen Dat kan! Bij Van der Valk in Molenhoek, bij Herberg het Zwaantje, Jachtslot de Mookerheide en bij B&B Nummer zes, in Plasmolen of u huurt een huisje op een van de vakantieparken. Wandelen, fietsen. Alles kan!

Welkom! Plasmolen, gemeente Mook en Middelaar. Voor jong, jonger en oud(er). Kantoor VVV aan de Witteweg, wordt bemand door vrouwen. Vrijwilligers! Op de site van VVV en Gemeente Mook en Middelaar nog veel meer informatie.

Ha Marieke, we hebben elkaar een poosje gevolgd via Twitter. Plasmolen, ook het bruisend hart van zakelijk netwerkdiner Vrouwentafel Plasmolen. ‘k Lees net magazine VROUW, thuis in Volendam en je oproep voor ‘mijn zomer in Nederland,’ Kom. Welkom in Prachtig Plasmolen! U kunt er zomaar een hele VROUW mee vullen.

Hartelijke groet uit Plasmolen,

Gerie van der Land-Zijderveld

Share Button

Duivelsberg organiseert verhalenfestival

Geplaatst op door

PANNENKOEKENRESTAURANT

De Duivelsberg organiseert feestelijk Verhalenfestival

Gerie van der Land-Zijderveld ontmoet

Johannes van den Bent,

eigenaar van Pannenkoekenrestaurant

De Duivelsberg in Berg en Dal

Met mijn logé ernaar toe. Een belevenis! Vanaf de Oude Kleefse baan naar boven. Een smalle weg. Links en rechts struikgewas met verrassende doorkijkjes. Je waant je in een compleet andere wereld. Prachtig. De natuur is verrassend. Indrukwekkend. Eeuwenoude beuken. “Kijk eens! Daar! Ohh. Wat een dikke boom. Kijk dan!” Logé geniet. Ik ook! Sprookjesachtige takken. Een valleitje, bijzondere lichtinval. Logé heeft trek: “Ik ruik al een beetje pannenkoek.” We zijn halverwege, maar dan, In het zomergroen verscholen, zien we het restaurant. Wat een schitterende locatie! “Jippie, een speeltuin!” Weg is ze.

Johannes komt me tegemoet. Energieke vijftiger, vader van vier kinderen. Een gedreven en bevlogen ondernemer, snelle denker en snelle prater. “Kom verder.” We lopen door het restaurant. Waar je ook zit, het is overal intiem en gezellig. De medewerkers zijn gastvrij. “Er is weinig tot geen verloop in het personeel, sommige medewerkers zijn langer dan 20 jaar in dienst.” In de nieuwe serre een fotowand die een impressie geeft van 50 jaar familiegeschiedenis. Zijn ouders zijn in 1963 pannenkoekenhuis De Duivelsberg begonnen, maar ver daarvoor zat er al horeca in het pand. Johannes vertelt en vertelt. Vol vuur. Over de geschiedenis en de over de toekomst. Over zijnDUIVELSBERG VERTELFESTIVAL op 14 en 15 juni aanstaande:

“Dat wordt een bijzonder familieweekend. Een weekend met verhalen, verteld door de mensen van de Vertelacademie en door een troubadour. Spannend en vrolijk. Verhalen voor kinderen vanaf 4 jaar en voor iedereen die ze horen wil! De verhalen zijn afgestemd op verschillende leeftijden. Op zaterdag verhalen over boeven en schurken, burgers en buitenlui. Over kabouters en trollen, feeën en prinsessen. Over Goed en Kwaad. Of over de geschiedenis van De Duivelsberg.” Enthousiast gaat hij door: “Je wandelt van verhaal naar verhaal. Ze duren zo’n 30 minuten tot een uur. Op Vaderdag, 15 juni, verhalen van vaders, voor vaders, over vaders. Over lieve vaders, strenge vaders, vrolijke, komische, en avontuurlijke. Dit gebied leent zich uitstekend voor een verhalenfestival. We gaan er een jaarlijks terugkerend evenement van maken. ”

 

“Jullie hebben de lekkerste pannenkoeken?”

“Dat laat ik graag vertellen door onze gasten.”

Johannes wordt op zijn wenken bediend…

Onze pannenkoek wordt geserveerd. Logé komt binnen, is moegespeeld. Ze smult. Zegt uit de grond van haar hart: “Dit is de áller-lekkerste pannenkoek. Echt!”

Duivelsberg Vertelfestival. Welkom TOPIC LEZERS. De eerste vertellingen beginnen om 12.00 uur. Kijkt u voor het complete programma en tijdstippen op de site? www.duivelsberg.nl

Dieet of voedselallergie? “Als gasten met dieetwensen hun komst van te voren melden kunnen wij alle aandacht besteden aan de voorbereiding van het beslag en hoeven zij niet langer te wachten.” Bel 024-6841439

Deze advertorial is gepubliceerd in het zomernummer, juni 2014 van TOPIC, regiomagazine Heumen en Mook-Middelaar www.topicmagazine.nl

Share Button