Vanochtend kreeg ik goede feedback van een deelneemster aan MindPower & Money. Zij schreef zomaar een bijzonder goede introductie.
Deze gaat ervoor zorgen dat ondernemers beter weten wat hun te wachten staat tijdens deze transformerende tweedaagse, zonder dat ik het “geheim van de smid” verraad.
Dankjewel Gerie van der Land-Zijderveld.
Haar vak?
Je raadt het misschien al schrijven en publiceren voor ondernemers en organisaties.…
Een echte aanrader.
Lodie Beer – Weer een pagina klaar
Lodie Beer: Alle karakters compleet!
LOGEE
Logee
We rijden de grens over.
“Is dít Buitenland? “
Vanaf de achterbank hoor ik teleurstelling.
“Ja, Duitsland. We rijden nu naar Kleef, naar de dierentuin.”
“Ik zíe nìet dat dit Buitenland is.”
Ze rent en klautert. Prachtige speeltuin bij natuurpark Eendenmeer in Bergen. “Ik vind dit leuk tante Gerie! Kom jij ook maar!” Ik hang in de netten. Zwieper aan een katrol naar beneden; we rennen van een zandduin. Ploffen in het zand. “Is dít een duin!? Ik zie geen zee.” “Dit zijn de Maasduinen. De Maas is een rivier,” doceer ik. Ze denkt even na.“De duinen bij de zee, heten die Zeeduinen? Kom dan rennen we weer naar boven.”
Parmantig staat ze voor me: “Mama zegt dat Klokhuis verantwoordt is.” Ik proest het uit, zeg dat tv kijken helemaal niet leuk is als je logeert. We zingen liedjes, vertellen verhalen. Koken, kleuren. We doen spelletjes bij De Grote Siep. Vangen stekelbaarsjes. Ze kruipt voor het krieken van de dag bij ons in bed. Ze geniet. Ik ook.
“Mag ik ook lippenstift? En ook zo’n lijntje, zoals jij dat hebt? En dan met roze? En doe jij dat dan ook bij mij met een kwastje.” Voorzichtig teken ik langs de contouren van haar lippen. Haar gezicht en het mijne zijn op dezelfde hoogte; Er zit slechts een paar centimeter tussen. Ik zie dat zij vol studie mijn gezicht bekijkt. Ze kijkt ernstig en ik zie dat haar raderen volop draaien. Ik zeg niets. Met haar wijsvinger strijkt zij over een rimpel rechts op mijn wang. Met haar andere wijsvinger volgt ze de rimpel links tot aan m’n mondhoek. “Zo lijkt het net een snor, tekent ze ernstig verder.” “Mooi stilstaan, anders ga ik buiten de lijntjes en dat is niet mooi.” “Je hebt haartjes op je wangen.” “Dat krijg je als je ouder wordt.” Haar blauwe ogen lijken donkerder. Ik zie een blik vol ongeloof. Haar gezicht blijft onbewogen. “Krijg ik dàt ook!? Ik hoop het niet!” Ze huppelt vrolijk de badkamer uit en bekijkt zichzelf in de grote spiegel op de overloop.“Ohh. Móóoii,” zegt ze en lacht stralend. Al zeven.
Ze rent de trap af en roept: “Als het weer vakantie is kom ik weer bij jou.”
Deze column is gepubliceerd in Magazine Dorps van uitgever Studio Braaf uit Molenhoek. www.studiobraaf.nl
Groeten uit Middelaar
Voor Mina, die haar broer verloor op 17 september 1944
Mooi uitzicht zegt ze zacht
en lacht
een beetje vredig
en rustig
Een mooie dag
Dood, 21 pas zegt ze zacht
en lacht
een beetje verlegen
in het roze avondlicht
Het is zo lang geleden
Dezelfde rode avondzon zegt ze zacht
en lacht
een beetje verdrietig
Ik kon het niet geloven
bevrijders en granaten
Alles kapot zegt ze zacht
en lacht
een beetje bedachtzaam
Alles ging door, de zon en de maan
Haar ogen glanzen
Gerie van der Land-Zijderveld




