LEVEN IS LEF. Gewoon doorgaan!

Gewoon doorgaan!  

“Een interview? Daar heb ik het eigenlijk veel te druk voor.”

Mevrouw Anneke Peters is 93 jaar en geen onbekende in Overasselt. Ze woont recht tegenover de kerk. Die neemt in haar leven een belangrijke plaats in. Er wordt geen mis overgeslagen. Niet een! Dat betekent op kerstavond twéé keer naar de kerk en op kerstmorgen weer vroeg paraat. Alle lief- en leedmissen door het hele jaar heen bezoekt ze trouw. “Ik hou veel van Maria. En van God.”

Als ik haar ontmoet is dochter Willeke, die ook in Overasselt woont, bij haar. “Ik heb vijf lieve kinderen, Ze komen vaak. Ik heb een tia gehad. Soms vergeet ik weleens wat…” Ondanks dat Anneke wel eens wat vergeet, vergeet ze niet om ’s morgens de kerk open te doen en in de Mariakapel de kaarsen aan te steken. ’s Avonds blaast ze de kaarsjes uit en doet de kerk weer op slot. Dat doet ze al járen en altijd zonder morren, iedere dag! “Soms heb ik de kerk al dicht, en dan wil iemand toch nog graag even naar de Mariakapel. Dan maak ik de kerk weer open. Ja, dat gebeurt. Soms zijn mensen eenzaam, willen ze nog even praten met Maria. Ik help ze graag. Mijn moeder heeft mij geleerd om naar de kerk te gaan en om wat over te hebben voor andere mensen. Dat heb ik ook geprobeerd over te brengen op mijn kinderen.” “Dat is gelukt!” lacht Willeke.

Anneke zit op hete kolen, want over een half uur begint er een rouwmis. Maar ze wil best nog wel vertellen dat ze het vanzelfsprekend vindt, dat je elkaar helpt en niet in de steek laat. Ze is lid van de KBO en bezoekt de zieke leden. “En ik bid dan ook voor ze.” Op het dressoir staan tientallen foto’s van kinderen en kleinkinderen. “Ik bid ook iedere avond voor al m’n kinderen en kleinkinderen.” En dan trots: “Mijn jongste dochter kreeg ik op m’n 44ste. Ja, dat was zeker een verrassing, maar ik was er zo blij mee. Mijn man ook. Hij ging het aan iedereen vertellen.” Ze lacht bij de herinnering. Ik opper dat, gezien haar leeftijd, misschien iemand anders de kerk ook wel wil openmaken? “Daar ga ik gewoon mee door!” Ze staat op en zegt: “Ik moet nu echt gaan, ik heb toch gezegd, dat ik het druk heb?”

 

Leven is lef verschijnt 1x per maand en wordt geschreven in opdracht van:

  • Malderburch Welzijn ouderen gemeente Heumen, ma. t/m do. 9.00 tot 15.00, vr. 9.00 tot 13.00 uur (024) 357 05 70
  • Pantein Maasstaete Mook, donderdag 8.30 –14.30 uur (024) 6963733Tekst: Gerie van der Land-Zijderveld, Plasmolen. www.schrijverj-gerie.nl

 

  •                 Op genoemde tijden beantwoorden zij graag uw vragen.
Share Button

Leuke mail. Gisteren binnengekomen:

“Dag Gerie, artikel gelezen. Heel mooi je bent echt een schrijver

met klasse!”

Vind ik leuk!

Share Button

Over Lodie Beer

Leuk bericht via de mail binnengekomen.

2 exemplaren van Lodie beer ontvangen. Keurig verpakt!

Al mijn complimenten voor jouw fantasie en schrijfstijl en voor de tekeningen van je partner in het boek. Ik ben ervan overtuigd dat het voor kinderen een fijn en begrijpbaar verhaal is waarbij zij even kunnen fantaseren en in wegdromen. Echt leuk! En ik ben blij dat ik er twee heb besteld; Een voor hier thuis en een voor onze kleinzoon. Chapeau en proficiat met je eerste
boek!

Word ik blij van!

Share Button

Alles voor de kunst …

Kunstvriendin is toe aan een website. Natuurlijk wil ik meedenken over de teksten en schrijven. Ieder heeft zo z’n eigen talent en gave. Ik krijg het niet verzonnen wat zij maakt. Laat staan uitgevoerd. Zij krijgt wat ze wil vertellen niet goed op papier. “En nu is er nog iets,” zegt ze. “Binnenkort is er weer een expositie…” Kunstvriendin tovert torso’s om tot prachtige objecten. “Ik wil een torso maken met condooms.” Ze kijkt er gelukzalig bij. “Met Condooms!?” “Ja, ik zie het al helemaal voor me. Maar hoe kom ik er aan? Ik heb er duizend nodig. En nu dacht ik… Ik durf het bijna niet te vragen…” En zo zit ik uren aan de telefoon. Bel de ene condoomleverancier na de andere en doe mijn verhaal. Bel met een verzekeringmaatschappij die gratis condooms verstrekt, maar daar hoort dan weer het afsluiten van een jongerenverzekering bij, zoek via Internet en schrijf mails. Ai! Big Brother Watching You! De andere dag, als de computer is opgestart vliegen mij links en rechts nog leukere, lekkerdere, en wat-al-dan-niet-condooms om de oren. Zelfs met verlichting en met en zonder andere speelgoedjes die dan Toys heten. Klaar voor sensatie! Mijn zoektocht was tot nog toe vruchteloos verlopen. Maar nu! Een zoekmachine heeft mij gevonden. De vrucht wordt mij in de schoot geworpen. Condooms, gratis en voor niks. Nou ja voor niks. Je moet er wel wat voor doen: Tientallen condoomenquêtes invullen. 97,3% van de sitebezoekers vindt dat leuk om te doen, vertelt de site. Ik niet! Maar ben er wel groos op dat ik ze voor haar heb gevonden. Kunstvriendin twijfelt bij mijn overdracht. “Alles voor de kunst Anita.”                                                                                                                    De torso is prachtig geworden. Laat u verrassen… Workshop bij Anita Lintzen, altijd leuk!

Share Button

Nieuwe Nederlanders (4)

Mohammed laat  een foto zien. Ik schrik. Zie een uitgebrand huis… “Ons huis.” Hun ogen vullen zich met tranen. Mohammed Rasol, is 57 jaar, zijn vrouw Manor Yossef, 46 jaar. Geboren en getogen in Syrië. Twee jaar in Nederland, wonen in Mook. Moestuin in de voortuin. Hun woning binnen piekfijn in de verf. “Thuis” was Mohammed bouwvakker. Mijn schoenen hoeven niet uit. Zelf loopt Mohammed op blote voeten. Op tafel verse baklava en een schaal met nog meer zoet lekkers. Manor draagt haar hoofddoek. “Nee hoor, die draag ik binnen niet de hele dag. Die draag ik nu, omdat de tolk erbij is.” Beiden volgen Nederlandse les bij het ROC in Nijmegen. Ondanks dat ze de Nederlandse taal niet goed beheersen hebben we een bijzonder gesprek. Het gaat over oorlog, onveilig voelen en over vrijheid. Vrijheid in wat je doet en wat je zegt. Dat dat niet vanzelfsprekend is. Mohammed heeft in Syrië in de gevangenis gezeten, opgepakt omdat zijn politieke mening niet strookte met die van de leiders. Via Turkije kwamen ze in Nederland. Met niets! Ze hebben het goed samen. Mohammed gaat, om te bidden, naar de Marokkaanse Moskee in Cuijk. Hij kan geen Marokkaans verstaan, gaat daarom na het gebed weer naar huis of doet nog even boodschappen bij Lidl. Manor bidt thuis. “5 keer per dag.” Ze verkleedt zich, laat me haar gebedskleding zien. Helder wit. “Je trekt die jurk 5 x per dag aan!?”  Dat doet ze zonder problemen. Dan verkleedt ze zich nóg eens. Laat trots haar Koerdische klederdracht zien. Daarmee wil ze graag in Topic. “Kan dat?” Hun wensen voor 2015: “Beter Nederlands leren en meer contact met de mensen in Mook.”

Tekst geschreven in opdracht van Craanen Communicatie Malden voor decembernummer van regiomagazine Topic Gemeente Heumen en Mook en Middelaar

Share Button