Terras Pannenkoekenrestaurant de Duivelsberg in Berg en Dal

Voordat je op het terras bent…  Dát is al een uitje. Vanaf de Oude Kleefse Baan in Berg en Dal via een smalle weg naar boven. Je waant je in een compleet andere wereld. Sprookjesachtig. Dikke bomen, bijzondere doorkijkjes. En dan onderweg vast verzinnen van welke pannenkoek je wilt genieten. Maar natuurlijk kun je ook eerst spelen, of wandelen. De plek is uniek. Die ga je nooit meer vergeten. Als je hier één keer bent geweest, wil je terug; heb je een levenslange herinnering.

Het terras is ruim en gezellig en je mag net zo lang blijven als je wilt. En de pannenkoeken? Voor jou bakken ze de lekkerste! Ook daarvoor wil je terug naar de Duivelsberg!

www.duivelsberg.nl

Tip: Zeven dagen in de week geopend!

Share Button

Terras restaurant de Plasmolense Hof

Natuurgebied De Sint Jansberg in Plasmolen is een uniek gebied met bijzondere verhalen uit een rijke historie. Door de eeuwen heen zijn hier heftige oorlogen gevoerd. Er is gestreden en geleden; er ontstonden nieuwe kansen. De natuur ging zijn weg. Kunstenaars en kunstenmakers, smokkelaars, smikkelaars en smoorverliefde vonden er hun heil. Nu is het een plek waar u  onbezorgd kunt genieten van fraaie natuur, kunst en lekker eten. Aan de voet de Jansberg, vindt u restaurant de Plasmolense Hof. Een begrip. Hun gastvrijheid, de culinaire vesperije en het vorkjesdiner ook!  Bediening en keukenbrigade werken nauw samen en vinden het steeds weer een plezierige uitdaging om u een fijne tijd te geven. Dat ervaar je! En dat bloemrijke terras… Feestje!

Tip: Simpelweg genieten!

www.deplasmolensehof.nl

Share Button

ZOMERBLOEIERS

 

De Kroon Flowers Milsbeek

Alles mag en kan deze zomer met zomerbloeiers. Kakelbont, of alles in één kleur.  Wist u dat? Geraniums zijn weer helemaal trendy. En daarbij ook nog eens gemakkelijk in onderhoud. Bij De Kroon Flowers koopt u er vier voor vijf euro, sterke volle planten waar u maandenlang bloemenplezier van hebt. Ze houden van volle zon, hebben het in bijna alle grondsoorten goed naar hun zin en als ze eens wat droger staan laten ze niet meteen de kop hangen!

Wat ook trend is, is om zomerbloeiers in één kleur in dezelfde kleur pot te zetten. De Kroon Flowers verkoopt ze kant en klaar. Maar u kunt bij hen ook zelf uw keuze maken, het assortiment potterie is groot. En als u dat wilt zet Paul van Lent of zijn vrouw Wilma ze graag voor u in de pot of bak.

Gerie van der Land-Zijderveld ging weer op bezoek bij de ‘Vennoten Van Lent’ in Milsbeek. Bij Paul van Lent, zijn vrouw Wilma en bij zijn zonen Ferdinand en Michiel. Samen De Kroon Flowers in de Bloemenstraat. “We doen het met elkaar, maar ieder heeft z’n eigen afdeling waar hij/zij verantwoordelijk voor is.” Paul zorgt voor ‘de handel,’ Wilma voor de boeketten, alle vers bloemwerk en de winkel, Ferdinand heeft de kwekerij onder zijn beheer en Michiel is verantwoordelijk voor tuinontwerp en tuinonderhoud. Het familiebedrijf is sinds 1 augustus 1983 gevestigd in Milsbeek.

Word je blij van, van al die vrolijke kleuren. Samen met Paul loop ik door de kassen. Puur natuur. Trots vertelt hij dat Ferdinand hun kwekerij naar een hoger plan heeft getild. Dat er duurzaam wordt geteeld, met zorg wordt gewerkt en dat de prijzen scherp zijn. Rood, oranje, blauw, paars, roze, wit. Paul: “Onze zomerbloeiers maken elke tuin nóg leuker; je vult er eventuele gaten in de border mee op en ze doen het natuurlijk ook goed in bakken of potten. Van de meesten heb je plezier tot ver in de herfst of tot de eerste vorst. Zeker als je regelmatig uitgebloeide bloemen verwijdert.”

& KLEURIGE BOEKETTEN

De mooie boeketten van Wilma zijn een begrip geworden.  Vanuit de wijde regio krijgt zij orders voor verjaardagen, jubilea, rouw en trouw en voor ‘zomaar,’ en veel mensen uit Milsbeek en de dorpen daar omheen komen ‘even een bloemetje halen.’ Dat worden er steeds meer. Er staan altijd boeketten klaar, maar als u dat wenst, maakt Wilma uw bos op maat binnen de prijs die u past. Sinds een paar maanden krijgt zij daarbij assistentie van stagiaire Femke uit Denemarken.

Wilma: “Femke kwam in augustus 2016 hier om in de kwekerij ervaring op te doen. Wij hadden meteen een klik en nu maakt ze de prachtigste boeketten! Ik vind het een voorrecht om mijn kennis en ervaring met haar te delen. Femke is leergierig.  Dat maakt het extra leuk. Na de zomervakantie vervolgt zij haar studie in Nederland met de opleiding tot bloembinder in Velp en daarbij blijft zij mij helpen.” 

Stagiaire Femke Pauwels, 18 jaar: “Heel leuk om hier als stagiaire te werken. De kwekerij vond ik leuk, maar toen ik Wilma’s boeketten en bloemstukken zag…  En ook zag hoe de klanten daarop reageerden… “Ze lacht vrolijk: “Toen wist ik: ‘Dat is wat ik wil!’ Het is zo leuk als mensen blij de deur uitgaan met een mooie bos.”

www.dekroonflowers.nl Groothandel, tuinontwerp, tuinaanleg, kwekerij, verse bloemen, vast planten voor binnen en buiten, workshops, potterie, cadeaubonnen, kwaliteit, inspiratie en persoonlijk advies. Tot 1 september: Alle dagen van de week voor u geopend!  Het nieuwe terras in de kas ook!

Artikel is geplaatst in Magazine VITA, juni 2017

Share Button

HONDERD – Nel Heldens-Litjens uit Well, op weg naar 103!

HONDERD PLUS 

Dochter Aleid: “Onze moeder is sympathiek, wijs en puur, laat anderen in hun waarde. Zij gaf haar kinderen alle ruimte en een goed voorbeeld. We móesten niet leren, dat móchten we. En toen we als puber uitgingen was haar advies: ‘Maak plezier, kom met elkaar naar huis en verlies je geweten niet.’ Nee, ze noemde geen tijd. Wij hebben veel geluk gehad met zo’n lieve moeder. En nog steeds!”

Nel Heldens-Litjens uit Well, op weg naar 103! 

“Waar ik naar uitkijk? Tja…” Dan resoluut: “Naar mijn verjaardag!” Glimlachend: “Nu ik dan toch al weer zo ver ben, wil ik wel graag 103 worden. 29 juli ben ik jarig. Aleid: “Dan komt de burgemeester ook weer moeder, dat heeft ze beloofd.”

Op tv kijkt Nel graag naar Limburg 1, actualiteitenprogramma’s, natuurfilms, Blauw bloed en quizzen.

Wat is uw geheim om zo oud te worden? “Er is geen geheim, je wordt het. Ik sta positief in het leven, heb nooit gerookt, geen alcohol gedronken en geen drugs gebruikt. En ik zing graag. Misschien is het dat? Soms zing ik ook ’s nachts, als ik niet kan slapen.”

Vriendelijk, verzorgde haren, modieuze bril, mooie kleren en een helder verstand. “Maar soms moet ik wel ezelsbruggetjes maken om de namen van de achterkleinkinderen te onthouden.”

Bijna rimpelloze wangen. “Ik gebruik geen crème. Eén keer in de week was ik mijn gezicht met (baby)zeep en de andere dagen alleen met water. Dat heb ik altijd zo gedaan.”

Nel herinnert zich flarden van de Eerste Wereldoorlog, 1914-1918. En ook dat op 10 mei 1940 de Tweede Wereldoorlog uitbrak.

“Ik was vier, liep met vader door de wei. Opeens ging het onweren. Onweer, heette in ons dialect hommeld. ‘Hoor,’ zei ik. ‘Hommeld!’ ‘Dat is geen hommeld, dat is oorlog,’ zei vader. De Eerste Wereldoorlog liep op z’n eind, maar er werd nog hevig gevochten dicht aan de Belgische grens. De kanonschoten waren tot in Oostrum te horen.10 mei 1940, vergeet ik ook nooit. Het was een zonnige dag. Deuren en ramen stonden open. Sef was aan het melken. Ik hing de was op in de tuin en kon de vrolijke muziek uit de radio van de buren horen. Dat was toen wat, een radio! Toen werd de muziek onderbroken en hoorde ik dat Duitse parachutisten waren geland in Arnhem.”

Ze vertelt ook over de peterolielampen waar huizen en de stallen mee werden verlicht. Over paard en wagens en over dat notaris in Venray in 1919 als eerste een auto had en over toen ze er in de 60-tiger jaren zelf ook een kregen. “Onze eerste auto was een Volkswagen Kever. Of was het Opel Kadet?” Over de eerste radio, tv, telefoon en over toen er nog geen vakantie was en hoe leuk het was om 1 x per jaar met het hele gezin naar de kermis te gaan. “Dat was onze vakantie. Daar gingen we met onze kar en paard naartoe, we pasten er precies allemaal in, maar een van de jongens moest dan wel op de treeplank staan.”

Nelleke Litjens trouwde met Jozef Heldens. “We ontmoette elkaar bij een muziekuitvoering. Ik was 23. Hij vroeg of hij mij naar huis mocht brengen. We liepen door het veld. Het was donker. Ik zei: ‘Daar in de verte bij dat lichtje, woon ik.’ Sef zei: ‘Zo ver nog!? Dan ga ik terug! Zondag kom ik weer.’ Nee, toen hebben we niet gezoend. Ik dacht, die komt niet, maar hij was er! Ja, die zondag hebben we wel gezoend.” Haar ogen stralen. “Het jaar daarop zijn we getrouwd. Sef en ik gingen bij mijn moeder in Oostrum, op de boerderij wonen en in 1953 verhuisden we naar de boerderij van Sef z’n ouders in Castenray. Ik heb altijd meegewerkt op de boerderij. We hebben het goed gehad.” Lachend. “Ja, en12 kinderen! Allemaal even welkom. Het is zeker bijzonder dat wij allemaal nog leven. Daar ben ik dankbaar voor. De jongste is 61 en de oudste 79 jaar. Ze houden ook van zingen en zijn creatief en kunstzinnig.”

32 jaar geleden overleed Sef. Zijn portret hangt aan de muur, mooie man met pijp.

Lopen gaat niet gemakkelijk meer. Maar gelukkig bestaan er rollators en krijgt zij iedere dag steun van haar kinderen. Die hebben een waterdicht zorgnetwerk om haar heen geweven. “Zo kan moeder, ook met hulp van professionele thuiszorg, mooi in haar eigen huis blijven wonen.” De familie is hecht. Tijdens mijn bezoek, tref ik naast Aleid en haar man Joop, ook dochter Geerte en haar man Fred. Ze zijn het roerend eens: “Het is géén belasting om voor moeder te zorgen! Leuk juist!” Ook de 23 kleinkinderen en 26 achterkleinkinderen brengen graag een bezoek aan oma. Aleid: “En we vieren graag onze verjaardagen met elkaar. En hebben ook nog drie keer per jaar een familieactiviteit. Voor ons gelukkig geen ‘EO Familiediner.”

Er zijn stapels fotoalbums. “Kijk, dat is moeder als jong meisje. Mooi hè.” We bladeren ook door het fotoboek van haar 90ste verjaardag. Ik zie naast veel vrolijke gezichten met Nel als stralend middelpunt ook schilderijen en objecten van hout, marmer, brons en keramiek. “Speciaal voor mijn verjaardag exposeerde de kinderen toen op de boerderij van mijn schoonouders in Schoor Castenray, die is nog steeds in de familie. Meer dan 500 familieleden en vrienden kwamen meevieren en kijken. Twee dagen feest. Dat was mooi.”

“Van wie we dat creatieve hebben? Moeder zingt natuurlijk en kijk… ”Trots laat Geerte een beeldje zien. “Dit maakte moeder op haar 99ste verjaardag. We hebben toen met de dochters en schoondochters een workshop boetseren gedaan.”

Voorzichtig pak ik het aan. Beeldje van man met een pijp

Nel glimlacht. Bescheiden.

Share Button

Leven is lef … Taboe … Ouderenmishandeling

Als ik binnenkom staat Mantelzorgzoon (vlotte jonge pensionado) op het punt weg te gaan en vraagt: “Is er nog post?” De vader zegt dat hij die al had klaargelegd. “Hier. ”Hij geeft z’n zoon een stapeltje ongeopende enveloppen. Zoon reageert als door een wesp gestoken. Gooit het stapeltje terug op tafel. Valt fel uit: “Ik héb toch gezégd, dat u eerst zélf de post moet lezen!? Waarom doet u dat dan niet!?” Hij tikt met z’n wijsvingers tegen zijn slapen: “U bent namelijk niet achterlijk! Allemaal gemakzucht. Iedere keer hetzelfde liedje! Lé-zén!” Tegen mij: “Sorry, ik kan hier zo kwaad om worden. Mijn vader, tegen mij zó’n grote mond; kan zogenaamd alles zelf maar niet heus. Sinds hij in deze zorginstelling woont, omdat hij last heeft van lichamelijke mankementen, zelf zijn post lezen, ho maar. Als er straks iets niet klopt met de bank dan heb ik het gedaan, Daar pas ik voor.”

De vader kucht. “Ik vertrouw jou 100 %, dat weet je.”                                                             “Ja, dat kunt u nu wel zeggen! Ik neem post in behandeling als u weet wat erin staat. De groeten!” Weg is tie! De vader voelt zich ongemakkelijk. Ik ook.                                         Beschaamd klinkt: “Mijn zoon heeft het druk.” Ik vraag of de zoon vaker zo onaardig doet. De vader zegt dat Zoon het goed bedoeld. “Ja, ik word er wel verdrietig van maar ik zeg niks… Voor veel dingen heb ik hem nodig.” 

OUDERenMISHANDELING 

Natuurlijk komt het in mijn familie niet voor. Bij u ook niet. Toch? En u verdenkt er ook niemand van? Dat doe ik ook niet, gelukkig. Maar als ik dat wel zou doen, heb ik dan het lef om mensen daarop aan te spreken? Bij dit incident hierboven kwam ik niet verder dan: “Nou, nou.” Bovenstaand gesprek vond ik onaangenaam en al een soort van mishandeling. “Is het dat ook?” vroeg ik aan Marjolijn Boeren, ouderenadviseur in de gemeente Heumen.

Marjolijn: “Dit klinkt erg onaardig en kleinerend. En als dit gedrag een vast patroon wordt, kan dat zomaar uitgroeien tot mishandeling, geestelijk en/of lichamelijk. Soms gaat oudermishandeling onbewust, dan weet degene die leed in gang zet, dat kan een familielid of andere zorgverlener zijn, niet wat voor verdriet hij/zij veroorzaakt. Beiden partijen hebben dan hulp nodig. Er is diepe schaamte bij degene die het overkomt. Vaak ook bij degene die dit verdriet veroorzaakt.” 

Cijfers liegen er niet om. De spotjes van Stichting Sire op tv ook niet.  Onderzoeksprogramma Zembla op tv wijdde er verschillende programma’s aan met schokkende beelden van een verborgen camera. In Nederland wordt 1 op de 20 ouderen mishandeld. U? Uw vader? Moeder?  Broer? Zus? Uw buurman? Buurvrouw? Onderzoekers denken dat die schatting zelfs aan de lage kant is. Ouderenmishandeling kent vele vormen: verwaarlozing, financiële uitbuiting, fysieke, geestelijke en zelfs seksuele mishandeling.

Marjolijn: “Ouderenmishandeling is een beladen onderwerp. Erg belangrijk om op de kaart te zetten. Wij willen als afdeling Welzijn van Malderburch meehelpen om de kwaliteit van het seniorenleven op een hoog peil te houden. Graag bieden wij onze hulp aan en nodigen mensen die hiermee te maken hebben uit om contact met ons op te nemen.”

Leven is lef verschijnt 10 x per jaar. Gerie van der Land, www.schrijverij-gerie.nl  schrijft deze rubriek in opdracht van Malderburch Welzijn Ouderen, gemeente Heumen. Vragen over ouderenmishandeling? Bel naar 024 – 357 05 70.

Share Button