Wim en Sandra Eeren: “Groesbeekse Boys is een deel van ons leven”

Wim en Sandra: “Groesbeekse Boys is een deel van ons leven.”

Wim: “En als Feyenoord wint ben ik helemaal gelukkig!”

Sandra: “Ja echt hoor. Dan hééft tie góede zin! Onze Niek ook! Mooi, dat zij daar samen zoveel plezier aan beleven.”

Sponsor in de spot

Sandra en Wim Eeren, eigenaren van

Rutolux Rolluiken en Buitenzonwering in Groesbeek

We ontmoeten elkaar op zaterdagmorgen 2 september. “Om 10 uur bij jullie op kantoor?”

Fiere vlaggen wapperen. RUTOLUX. Goed bekeken, sinds 1971 de beste!

Prachtig complex met kantoor, productiehallen, serres en showroom voor luxe aluminium kozijnen, deuren, rolluiken en buitenzonwering op De Mies in Groesbeek. Veel Groesbekers kennen het en de meeste Groesbeekse Boysleden zeker! Wie van u heeft er geen Rutoluxproduct in/aan huis?

“Hallo. Goedemorgen, kom verder. Ja, leuk dat wij Sponsor in de spot zijn.”

Ik sta even stil in de hal bij de grote ronde vijver met koi karpers. Die zien eruit als Hollands welvaren. Maar gisterenavond is, na een lang goed vissenleven, een grote koi doodgegaan, en zo komt het dat we praten over ‘dood.’ Wim maakte in zijn leven daar al vroeg kennis mee. Zijn vader overleed tijdens een training op het Boysveld.

“Heb je daar herinneringen aan?”

“Nee. Mijn vroegste herinnering is ons mam achter de tap in de oude kantine. Daar was het altijd leuk en gezellig. Werken in de kantine was een soort van troost voor haar, besefte ik achteraf. Ik liep daar rond vanaf mijn tweede jaar en werd verwend. De meeste mensen die dat deden zijn ook al dood, De Kuuter, Bartje Arends, Wienand van Mops, de vader van Peter Visser, Herman…  Iedereen was lief voor mij. Ik kreeg een aardig woord, een aai over de bol en vaak ook geld om iets lekkers te kopen. Voor mij was het een mooie tijd en is het een mooie herinnering. Thuis, en eigenlijk door niemand, werd met mij niet over mijn vader gesproken. Ik groeide op met een lieve moeder die haar verdriet en gemis voor zichzelf hield en ik had Arno, mijn zeven jaar oudere broer, die was als een vader voor mij. Ik ervaarde eigenlijk geen gemis, behalve in de tijd van Vaderdag, als er op school iets gemaakt werd… Klasgenootjes hadden wel een vader… Dan werd ik erbij bepaald, maar ook op school werd er niet over gesproken. Bij het ouder worden werd ik mij er meer bewust van dat ik geen vader had en werd het gevoel van gemis groter. Ja, dat vadergemis is in de loop der jaren groter geworden… Alleen maar! En nu ook het gemis van Arno…”

We drinken thee en koffie. Het gesprek gaat alle kanten op.

“San, jij hebt ook vroege Boysherinneringen?”

“Als kleuter kwam ik niet zo vaak in de kantine. Ons Pap ging wel naar iedere wedstrijd, uit en thuis. Ons mam ging dan meestal met René en mij naar oma Eijkhout, maar soms was er een bijzondere wedstrijd en dan gingen wij ook. Dat vond ik leuk. Altijd gezellig en genoeg kinderen en later jongelui om plezier mee te maken. Er was toen vaak een kampioenschap te vieren.  Daar bewaar ik goede herinneringen aan. Ja, Wim zag ik daar ook, wij kennen elkaar vanaf kleutertijd en we hebben ook bij elkaar op kleuterschool en lagere school gezeten. We kregen verkering toen ik 18 was en hij 19.”

De tijd herhaalt zich? “Ook onze kinderen, Niek en Imke bewaren goede herinneringen aan leuke zondagmiddagen in de kantine en Niek speelt nu met veel plezier in de selectie. Dat is zo leuk. Jaah, daar zijn we trots op!” Wim knikt instemmend: “Groesbeekse Boys is een deel van ons leven.” En dan olijk en vrolijk lachend er achteraan: “En als Feyenoord dan ook nog eens wint, dan ben ik helemaal gelukkig!”

Allebei doen jullie veel voor Groesbeekse Boys. En daarbij zijn jullie ook nog eens druk met jullie bedrijf en gezin. Allemaal goed te combineren?

“Soms is het passen en meten, maar wat gebeuren moet moet. Zo simpel is het. Ook voor onze kinderen is het normaal, dat je je inzet voor je club. Vrijwilligerswerk doen geeft ook plezier en energie.”

Jullie droomden van deze functie bij RUTOLUX?  Als uit één mond klinkt:“O nee! Helemaal niet!” Sandra had het goed naar haar zin als administratief medewerkster op het GAK in Nijmegen en Wim runde samen met vriend Richard Jansen een goedlopend Rutolux franchisebedrijf. Beiden hadden niet de gedachten en ook niet de ambitie om op deze plek terecht te komen. Maar Henk Rutten, de vader van Sandra, nam in 2007 de beslissing dat hij minder wilde gaan werken en zijn bedrijf aan zijn kinderen wilde overdragen. René en Mandy gingen de directie voeren over de divisie aluminium kozijnen en Sandra en Wim gingen de directie voeren over de tak rolluiken en buitenzonwering.  “Alweer tien jaar geleden.”

Wim: “Ja, het was zeker een uitdaging, zeg dat wel, want niet veel later begon de crises. Net als voor veel andere ondernemers werden dat ook voor ons zeven moeilijke jaren. Gelukkig hebben we het gered, zowel zakelijk als privé. Sandra en ik kunnen samen goed werken en samenwerken en Henk en Hannie bleven positief en ons ondersteunen, zeiden: ‘Kom op, niet bij de pakken neerzitten.’

De markt trekt nu gelukkig goed aan en de samenwerking en kruisbestuiving met René is goed. Hij heeft de kozijnen en serres.  Wij bieden een breed programma rolluiken en zonwering van goede kwaliteit en we spelen steeds in op nieuwe trends en ontwikkelingen en bieden goede service. De beide divisies versterken elkaar. We hebben momenteel leuke langlopende projecten in portefeuille waar wij leveren en aanbrengen en ook de particulier in Groesbeek en verdere regio weet ons te vinden. Er zit weer groei in ons bedrijf. Maar dat betekent niet dat we achterover kunnen leunen. We moeten iedere dag alert zijn.”

Sandra deed het goed op school, maar Wim had ronduit een hekel aan naar school gaan.

Nu is dat ondenkbaar maar na het behalen van zijn lts-diploma ging Wim meteen het dak op. Dat was 30 jaar geleden doodnormaal in Groesbeek. Leren op school was niet zo zijn ding. Wel was hij goed in Nederlands, Duits en Wiskunde en had en heeft brede interesses, maar zijn pubergedrag paste niet zo in het schoolse systeem. “Op het dak werd dik geld verdiend, dat wilde ik ook!” In de praktijk heeft hij zich verder ontwikkeld en werken op verschillende niveaus geleerd. “En ook door mijn vrijwilligerswerk bij Groesbeekse Boys leerde ik! Communiceren, onderhandelen, organiseren en oplossingen zoeken bijvoorbeeld. En we hebben in de loop der jaren ook veel geleerd van Henk en Hannie en van vrienden en collega’s. Nog iedere dag leer ik bij.”

Dromen jullie er wel van dat jullie kinderen verder gaan met jullie bedrijf? “Nee, die droom dromen wij niet. Niek en Imke geven wij binnen ons vermogen alle kansen om zich te ontwikkelen en hun eigen pad te kiezen. We leggen niets op.”

Maar…? “Je weet het nooit. Als zij er wel voor kiezen is dat natuurlijk hartstikke leuk en zullen wij hen van harte steunen. De tijd zal het leren.”

Waarom subsponsor?

Sandra: “We hebben een goed voorbeeld aan ons pap.”

Wim: “De Boys… Dat is zo’n mooie club om bij te horen. De Boys doet veel voor de jeugd. Voor jongens en voor meiden. Sporten is gezond en leuk en levert een positieve bijdrage aan hun ontwikkeling. Gelukkig gaat het weer meer goed met ons bedrijf, ook Groesbeekse Boys daarin mee te laten delen, vinden wij vanzelfsprekend. Ja, we zijn er trots op dat we dat kunnen en mogen doen. Zowel als sponsor, maar ook als vrijwilliger.”

Sandra: “Zo is het!”

Voor de komende jaren sponsoren Wim en Sandra (onder andere) het naambord van het nieuwe plein op het terrein.

“Hartstikke leuk, dat wij dat mogen sponsoren en er een naam aan mogen geven. Maar we zijn er nog niet uit hoe we het gaan noemen. Het plein gaat gebruikt worden voor leuke activiteiten. Wij houden wel van en feestje. Wat denk jij, zullen we het Feestplein noemen?”

Nog meer Wim en Sandra: 

Het allerleukst vinden ze hun kinderen, Niek en Imke.

En daarna?

Sandra: “Fotograferen!”

Wim: “Als Feyenoord wint.”

En daarna?

Wim: “Als ik op vrijdag merk dat we het weekschema en planning hebben gehaald en klanten tevreden zijn. En als Feyenoord dan ook nog wint…”

Sandra: “Als ik merk dat opdrachtgevers blij zijn met de foto’s die ik van hen heb gemaakt.”

Hobby:

Sandra: “Fotograferen! En hardlopen.”

Wim: “Feyenoord! En hardlopen.

Maar natuurlijk is De Boys ook mijn hobby! En in de winter skiën. En een potje voetbal spelen en, ik heb een nieuwe sport, tennis! Ja, erg leuk om te doen.” 

Je wordt boos als/van:

Wim: “Het wordt eentonig? …  Als Feyenoord verliest.”

Sandra: “Onrecht! In al z’n vormen!”

Je wordt blij van:

Wim: “Haha… Je raadt het al? … Als Feyenoord wint.”

Sandra: “Als ik merk dat mijn kinderen gelukkig zijn.”

Wim:” Ja! Ik ook natuurlijk!”

Sandra: “En als ik zie dat Wim en Niek dan zo blij zijn als Feyenoord wint, dan word ik daar ook blij van.”

We dromen samen van:

Eensgezind: “Een reis per camper door Amerika.”

Sandra: “Wij hebben dat gedaan met ons pap en mam en met René en Mandy. Niek was nog klein, Imke was nog niet geboren.”

Wim: “Dat was een bijzondere reis. Met Niek en Imke in een camper net zo’n onvergetelijk reis maken staat boven aan ons wensenlijstje. Wie weet als we 25 jaar getrouwd zijn?”

Ere voor Annie Eeren

Voordat de tekst naar de redactie gaat stuur ik de tekst naar Wim en Sandra met de vraag of ze het ermee eens zijn. Sandra belt en zegt: “Het is goed zo, maar Annie, de moeder van Wim, heeft zoveel voor de Boys gedaan en voor Wim en ook voor ons gezin; en wij kunnen nog altijd een beroep op haar doen. Wim en ik zouden het leuk vinden als je dat ook benoemd.”

Bij dezen! Hulde aan Annie Eeren, de moeder en schoonmoeder van onze sponsors Wim en Sandra Eeren van Rutolux rolluiken en zonwering BV. Uw partner in alle mogelijke zonwering! Rolluiken, screens, knikramschermen, markiezen en serre-zonwering. Erkent Tibelly®dealer. www.rutolux-zonwering.nl Even kijken?

Via de online offertepagina op hun site bieden Wim en Sandra de mogelijkheid om binnen enkele minuten een offertevergelijk te maken. Maar u kunt natuurlijk ook een persoonlijke afspraak maken. Of wilt u zich eerst oriënteren, de producten zien en voelen? De showroom is geopend tijdens kantooruren. U bent van harte welkom!

Niet aan de orde in dit interview kwam de ziekteperiode van Sandra. Daarover schreef zij het boek ‘Lyme, een hel op aarde.’

Tekst geschreven voor herfstnummer Schup Is, clubblad van R.K.S.V. Groesbeekse Boys

Share Button

Michael van Yperen, manager Total Spirit Groesbeek

Sponsor in de Sport

Subsponsor R.K.S.V Groesbeekse Boys,  Total Spirit Sport & Welzijn Groesbeek

Manager Michael van Yperen

“Voordat ik hier kwam werken kende ik al verschillende Groesbekers. Ook bij Groesbeekse Boys. De vriendin van Boysspeler Rik Hubers is een vriendin van mijn vrouw en onze komende vakantie naar Bali vieren we met Groesbeekse vrienden.” 

Allermooiste herinnering?

“Mijn huwelijk!” Hij lacht, zijn ogen stralen. “Ja echt. Daar denk ik vaak en graag aan. Dat was een schitterende dag in de zomer van 2014, Robin, mijn vrouw, zag er prachtig uit, prima locatie en mooi weer. En mijn moeder, die toen al ziek was, was erbij. Dat maakt die dag voor mij extra bijzonder. Niet lang daarna is zij gestorven. … Zij was fulltime moeder. We hadden een goede band. … Overleden aan borstkanker. Zij was trots op haar drie kinderen. En wij op haar! Zij stimuleerde ons om te studeren en te sporten en leerde ons om door te gaan, verdriet is er toch wel, niet bij de pakken neerzitten. Nog steeds inspireert zij mij. Iedere dag!”

Michael van Yperen is ambitieus, vriendelijk en bescheiden. 31 jaar, geboren in Gouda. Lachend: “Ja, Goudse stroopwafels zijn de lekkerste!” Sinds 2,5 jaar is hij de manager bij Total Spirit Groesbeek. “Vanaf dag één voelt het goed. Als eigen.” Voor de liefde is hij vanuit de randstad deze kant op gekomen. “Nee, we kennen elkaar niet via de sport. Via Internet.” Met plezier rijdt hij vanuit zijn huidige woonplaats Ewijk iedere dag naar de Groesbeekse Cranenburgsestraat.

En dat doet hij niet alleen, zie ik. Drukke boel op de parkeerplaats. Total Spirit heeft maar liefst 800 leden die regelmatig komen sporten. “En dat gaan er nog meer worden!” Daar is Michael van overtuigd. Trots vertelt hij dat de cardioruimte een facelift krijgt en dat er nieuwe apparatuur komt. Als een en ander volgens plan verloopt wordt dat half juli gerealiseerd en is er in augustus een Open Dag. “En we houden de vinger goed aan de pols wat betreft de persoonlijke aandacht voor de leden. Sport op maat. We hebben voor elk wat wils. Een goede leefstijl met sport is zó belangrijk voor je lichaam en ook voor je brein.”

Sport stroomt door zijn aderen

“Ja, dat is zo!” In ons gezin was iedereen met sport bezig. Het hoorde bij onze leefstijl. Mijn vader is volleybaltrainer geweest. Ik droomde ervan om profvoetballer te worden. Wie niet?”  Vanwege een hamstringblessure moest hij stoppen met voetballen. Maar hij is er dol op! Vindt het dan ook helemaal niet vervelend dat hij precies tussen twee voetbalvelden inwoont. Beuningse Boys aan de ene kant en Voetbalvereniging Ewijk aan de andere. Grinnikend. “Op zaterdagmorgen word ik wakker van een fluitconcert. Helemaal niet erg! Welke club de beste is? Feyenoord! Oh, wat een feest was dat! Ook dat kampioensfeest in Rotterdam is voor mij een onuitwisbare herinnering.”

FC Den Bosch

Hij studeerde sport en beweging. En op de Hogeschool Rotterdam Sportmarketing & Management. Voor die opleiding was er een mooie afstudeeropdracht bij FC Den Bosch. “Het maatschappelijk verantwoord ondernemen van FC den Bosch meer op de kaart zetten. Dat was een leuke klus.”

Waar moet ik dan aan denken?

“Aan hoe de club iets terug kan doen voor de maatschappij met voetbalprojecten. Bijvoorbeeld voetballessen voor schoolverlaters, mensen met een verstandelijk beperking, kansarme kinderen, straatvoetbalprojecten, aandacht voor politie en beveiliging en supporters enz.” 

Leuke uitdaging

Michael stuurt via de coördinatoren van de verschillende afdelingen 25 medewerkers aan en zijn directe sparringpartners zijn de eigenaren van Total Spirit, Frans en Johan Belgers. “De lijnen zijn kort. Prima werkgevers en een leuke club medewerkers, iedereen heeft er zin in. Ik ben verantwoordelijk voor de dagelijkse gang van zaken in de fitness, hotel en verhuur van de bungalows. Het is erg leuk om het onze gasten, leden van de fitness en andere bezoekers naar de zin te maken. Ja, met elkaar hebben we een leuke en interessante uitdaging: Onze gasten een onvergetelijk verblijf in Groesbeek geven en onze sportleden bijstaan om een actieve en gezonde levensstijl te waarborgen.”

Meer Michael

Getrouwd met: “Robin.”

Kinderen: “Nog niet, maar ze zijn van harte welkom. Als je het dan over herinneringen hebt, de geboorte van je kinderen,  dat lijkt mij ook een geweldige!”

Michel in drie woorden: “Direct. Enthousiast. En… Hoe zeg ik dat… Ik geef niet snel op. Mijn moeder moedigde dat aan… Die zei: “Altijd doorgaan.” Drie is:  Doorzetter. Ja, dat ben ik.”

Mooiste boek: “Matchday! Geschreven door Paul Baaijens vind ik een leuk boek. Ik ben een vakantielezer. Dan  gaat er meestal iets mee van Dan Brown.”

Even op Internet het favoriete boek van Michael opgezocht: Matchday! Op zoek naar het Engels voetbal in Londen. In Matchday! gaat Paul Baaijens op zoek naar het ware Engelse voetbal. In voetbalmetropool Londen, met zijn veertien profclubs, komt hij volledig aan zijn trekken. Hij schrijft over de wedstrijden en over de locaties en accommodaties van al die clubs. Zijn verhalen vertellen over bier en oorlog bij Leyton Orient, een speciale vriendschap bij Queens Park Rangers, cocaïne en commercie bij Chelsea, de misère bij Millwall en zijn speciale liefde voor Charlton Athletic. Voor Engelse voetbalsupporters is voetbal een way of life. Baaijens voelt hartstochtelijk met hen mee. Na het lezen van dit boek zal je begrijpen waarom.

Mooiste zomervakantie: “Dat wordt vast onze reis nu, naar Bali. Daar verheugen wij ons erg op.”

Mooiste film: “Gladiator.” (is een Amerikaanse film uit 2000 die zich afspeelt in de Romeinse tijd.)

Mooiste tv serie: “Homeland. Kijk ik via Netflix.”

Lekker eten: “Sushi. Robin maakt de lekkerste!”

Auto: “Kia Rio. Bevalt prima.”

Autoradio staat op: “SLAM FM.”

Telefoon: “Is voor mij onmisbaar. Ik doe er alles mee. Mijn eerste kreeg ik toen ik 12 was.”

Krant: “AD. Lees ik online via de telefoon.”

Leuk is: “Op vrijdag lekker lunchen met het hele team.”

Sport: “Kijken voetbal. Doen fitness. Hier natuurlijk! Iedere donderdag trainen we met het hele team.”

Sport: “Olympische Spelen. Fantastisch! Het duurt nog even. Maar daar kan ik nu al naar uitkijken.

Sport: “Maakt gelukkiger. Welkom bij Total Spirit.” www.totalspirit.nl

Lezers: 27 augustus is er een Open Dag bij Total Spirit. Leuk, om dan ook persoonlijk te gaan kennismaken met Michael en zijn team. Voor vragen over het fitnessprogramma kunt u terecht bij fitnesscoördinator Caroline de Jong. Datum vast noteren

Share Button

ZSPORTS GROESBEEK BIEDT MEER EN ZIET DE TOEKOMST ZONNIG TEGEMOET

Sponsor in de spot

ZSPORTS GROESBEEK

 

Parkeren voor de deur. Lekker gemakkelijk. Zonder afspraak loop ik binnen. Aardige meneer achter de balie. Ik maak kennis met Henk Zonnenberg, de eigenaar. “Wat leuk, een stukje over ons bedrijf in Schup Is. Ja hoor, daar maak ik graag even tijd voor vrij. Wil je thee? Of Koffie? Wat toevallig, dat je komt binnenlopen, net nu ik aan het werk ben voor Groesbeekse Boys, kijk, ik ben shirts aan het bedrukken.” Toeval bestaat niet.  “Zo is het! Kijk, zo doe ik dat.” Een stapel geel zwarte shirts ligt te wachten op de bedrukking. Dat bedrukken is een hele klus, zie ik. “We doen het graag! Niet alleen voor sportclubs, we doen dat voor iedereen! Ook voor carnavalsclub, bedrijven en particulieren.”

Hoe het is gekomen

Tot 2008 werkte Henk als commercieel medewerker elektro bij de Technische Unie in Nijmegen. Daarnaast verkocht hij, in de avonduren, samen met zijn vrouw Yvonne, sportkleding aan verenigingen en bedrijven. Dat was een goed bestaan. Vanuit die situatie had hij ook contact met Wollenberg, de vorige eigenaar van zijn winkel met sportartikelen aan de Kloosterstraat. Die vertelde hem dat zijn zaak te koop kwam en zo is de bal gaan rollen.

Droom…

“Mijn vouw zei: “Doen Henk, hier heb je zo lang van gedroomd.”  Ik was toen 52 jaar, heb mijn baan opgezegd en ben zo in een nieuw avontuur gestapt. Het was 2008… De crisis stond voor de deur… Als ik dát had geweten… We hebben het zwaar gehad, maar gelukkig keert het tij! Dat is ook de reden dat we nu subsponsor kunnen worden. We moeten nog wel steeds veel uren maken, soms werkweken van 80 uur, maar we dromen weer van betere tijden.  Met plezier rijd ik dagelijks van Beuningen naar Groesbeek. Op maandag is onze vrije dag. Yvonne werkt op vrijdag en zaterdag mee in de winkel, de andere dagen werkt zij als boekhoudster bij een bedrijf in Malden.”

Primeur

“Ik kan je een primeur vertellen, in 2017 wordt de winkel gerestyled en ons assortiment uitgebreid. Dan krijgen we ook een leuke collectie sneakers in het programma.”

Toeval bestaat niet!

Terwijl Henk en ik staan te praten, komt er een Boyslid binnen!  Een selectiespeler uit de negentiger jaren van de vorige eeuw. (Hij wil liever niet met z’n naam in de krant.) Boyslid en ik halen leuke herinneringen op over de kampioensfeesten. We praten Henk een beetje bij over Groesbeekse Boys en over hoe loyaal Groesbekers zijn aan hun club. En dat onze club blij is met onze sponsoren en dat het bestuur dat ook regelmatig communiceert met de leden en hen vraagt om onze sponsors als eerste hun klandizie te gunnen. Leuk, dat heeft Henk sinds hij sponsor is al gemerkt! Boyslid komt vaker bij Zsports. Zegt: “Wat ik bij Henk kan halen, haal ik bij Henk.” Henk Lachend: “Dat hoor ik graag!”

Het Zsport assortiment is vooral gericht op voetbal, volleybal en korfbal. En wat kleding betreft ook op wandelen en fitness. Niet bang voor internet Henk? “Wij bieden méér. Een actueel assortiment, vriendelijkheid, kwaliteit, maatwerk en service. Thee en koffie is zo gezet. Dat waarderen onze klanten. En natuurlijk zijn onze prijzen marktconform.” Lachend: “Zonnenberg ziet de toekomst zonnig tegemoet!”

Goede zaken gewenst Henk en Yvonne Zonnenberg. Welkom bij Groesbeekse Boys!

 

Share Button

“Ik ga altijd voor een podiumplek”

geke

En óf ze een lijntje heeft met Groesbeekse Boys!

Willie van den Berg, haar vader sponsort Groesbeekse Boys.

Opa Jo Hubers is erelid.

Broers Jens en Stijn spelen in de selectie.

Oom Harm Hubers is voorzitter.

En mening andere oom en tante en familie is langs de lijn en in de kantine te vinden.

Ontmoeting met Geke van den Berg

Nog voor ik kan aanbellen gaat de deur open. Vrolijke lach. “Kom verder!”

Ha Geke, wat leuk om je te ontmoeten. Wereldberoemd in Groesbeek en verre omstreken.

“Zo voelt het niet hoor, beroemd. Maar het is wel leuk dat steeds meer mensen belangstelling krijgen voor mij als sporter en mijn sport volgen. Maar tot nog toe is het zo, dat ik in Groesbeek eerder wordt herkend als zusje van Jens en Stijn.

Haar vader is ook thuis en zet thee. Geke vertelt en houdt zo nu en dan ruggespraak met hem.

“Je kunt goed met je vader opschieten?”

“Erg goed! Met mama ook. Ik heb een leuke familie, we zijn hecht gezin. Papa en mama reizen zoveel mogelijk met mij mee, Ik heb fantastische ouders én fantastische sponsors. Jens en Stijn zijn ook erg geïnteresseerd in wat ik doe. Ze volgen alles.”

Willie: “Wij zien dat Geke er alles voor doet en laat om haar droom te realiseren. Daarom steunen wij haar van harte!”

Je hebt geen andere sponsors? “Daar houd ik mij nog niet zo mee bezig.” Glimlachend: “Ik ben nogal bescheiden. Maar zeker met het oog op mijn droom, om aan te sluiten bij de wereldtop, zou het natuurlijk mooi zijn als ook andere sponsoren zich aanbieden. Ik ben blij met wat papa en mama voor mij doen en benieuwd of er andere sponsors op mijn pad komen. Mijn judopak wordt wel gesponsord. Door Essimo.”

Geke is judoka. Een groot talent. Hoort bij de top van Europa. Op haar 16de was ze al Nederlands Kampioen in haar gewichtsklasse. Sindsdien heeft zij grote stappen gemaakt en heeft ze nog grotere dromen. Die dromen zet ze om in doelen. “Ik ga ervoor!” Ze droomt zelfs al over de Olympische Spelen in 2024!  Lachend zegt ze: “Waar die worden gehouden is nog niet bekend. Maar het lijkt mij zo gaaf om er dan bij te zijn.”

Iedere dag trainen. Een leven in dienst van je sport, sober en gedisciplineerd.

“Ik heb een hartstikke leuk leven. Zie veel van de wereld. Ik heb een vriend, leuke vriendinnen, lieve familie en mama kookt iedere dag lekker en gezond. Ik heb mijn studie en een bijbaantje in de horeca bij de Golfbaan in Groesbeek. Zowel mijn school als de Golfbaan houden rekening met mijn wedstrijdschema en de begeleiding op Papendal is goed, ik heb fantastische trainers en goede coaches. Ik doe wat ik het liefste doe!”

Haar leven ís Judo. Al het andere is ondergeschikt. “Maar niet zo, dat ik mijn familie of vriendschappen verwaarloos. Mijn vriend, Thomas Snijders judoot op hetzelfde niveau en is er net zo mee bezig als ik, dus wij begrijpen wat de ander beweegt. We hebben elkaar ontmoet tijdens onze trainingen bij Judo Topsport Steunpunt in Eindhoven. Familie en vrienden zijn belangrijk voor mij. Als er iets te vieren valt probeer ik er altijd een poosje bij te zijn en mee te vieren, maar mijn doel verlies ik daarbij niet uit het oog.”

Wat is je doel?

“Mijn doel voor de komende tijd is mij verder ontwikkelen en aansluiting vinden bij de seniorentop, medailles winnen op Europees en Wereldniveau.”

En dan in 2020 naar Japan voor de Olympische Spelen in Tokyo?

Haar ogen stralen als ze vertelt: “Olympisch goud… Daar droomt iedere topsporter van. Ik ook! Ik ga zeker alles op alles zetten om die droom te laten uitkomen. Per gewichtsklasse wordt er slechts één sporter naar de Spelen gestuurd. Een enorme uitdaging voor degene die dan Nederland mag vertegenwoordigen. Als ik dan al zo ver zou zijn!  Ik heb nog veel stappen te gaan. Europese- en Wereldkampioenschappen, Grand Prix en Grand Slams voor senioren en tal van andere internationale toernooien.“

Je gaat altijd voor goud?

Ik ga altijd voor een podiumplek. Het doel is goud! Maar ik geniet ook van zilver of brons. Je staat daar dan toch maar!”

En als die podiumplaats niet lukt?

“Echte winnaars zijn slechte verliezers! Dan scheld ik en huil ik van frustratie. Ik doe er echt alles voor om te winnen, laat niets aan het toeval over en als het dan niet lukt! Maar ik blijf er niet in hangen. Morgen een nieuwe kans. Ik ga voor mijn doel en dromen.”

En als het wel lukt om een podiumplaats te halen? Ze lacht van oor tot oor. “Dát ís zó gaaf! Dan blijf ik lachen en huilen tegelijk. Van blijdschap! Dan spring ik, hè pap. Dan voel ik mij zo sterk en oppermachtig. Toen ik 3de werd tijdens EK-junioren. Súpergaaf!”

Omschrijf jezelf eens in drie woorden?

“Sociaal. Doorzetter. Bescheiden… Wat vind jij pap?”

Willie “Ja, dat ben je!  Ik vul nog aan met gedisciplineerd, want dat ben je in alle opzichten. Ik vind het heel knap hoe jij alles regelt en organiseert je grenzen aangeeft en voor jezelf opkomt.”

Trots op je dochter Willie?

“Enorm!” Maar ook op de jongens. Wat zij met voetballen presteren volg ik ook op de voet.”

Geke: “Onlangs kwamen we terug van een toernooi, papa was best moe, maar dan rijdt hij vanaf het vliegveld meteen door naar het voetbalveld om de tweeling te zien spelen.”

Geke van den Berg, méér dan judoka alleen…

21 jaar.

Dochter van Willie van den Berg en Angelique Hubers

Grootste fan: “Dat is naast mijn eigen familie, Diede Hubers, mijn nichtje!”

Via Facebook te vinden? “Ja,  via www.facebook.com.gekevandenbergjudo.

Woont: “Thuis nog. In januari verhuis ik naar Arnhem.”

Eet thuis het liefst: “Pasta en zoete aardappelen.”

Eet ‘uit’ het liefst: “Tapas en Sushi.”

Alcohol: “Zelden. En dan één glaasje. Als we uitgaan ben ik de BOB”

Studeert: “Mondzorgkunde aan de HAN in Arnhem.”

Gaat: “op tijd naar bed.”

Staat op om: “halfacht.”

Ontbijt: “Drie bruine boterhammen en een beker volle melk.”

De pers en media: “Schenken weinig aandacht aan Judo.”

Mooiste kinderboek: “Mathilde van Roald Dahl.”

Mooiste film: “Ik ben niet van de film. Als ik er al eens naar kijk wil ik humor en niet eng.”

Mooiste serie: “Gossip Girl.”

Eerste CD: “Moet ik even over nadenken…  Pap, dat was K3, toch?” Willie: “Ja, volgens mij wel.

Mooiste vakantieland: “Abu Dhabi. En Dubay.”

Autoradio staat op: “538 of Q-Music.”

Judo is: “Ook lekker stoeien!”

Judo: “Levert geen geld op. Kost geld, maar is zo fantastisch om te doen!”

Weegt: “Maximaal 63 kilo. Minimaal 61 kg.”

Doet het liefst: “Mooi judoën. En mij verder ontwikkelen.”

En dan? “Naar grote toernooien, meedraaien in de wereldtop.”

En dan? Brede lach:  “Naar wat iedere topsporter wil: De Olympische Spelen.”

Kijkt uit naar: “Sinterklaas. Elkaar verrassen met surprises.”

Kijkt daarna uit naar: “Kerst! Met de hele familie hier thuis gezellig aan tafel en lekker eten.”

Verheugt zich op: “Oud en Nieuw en de oliebollen van Oma Hubers.”

 

Geke volgen op Facebook? Doen?  www.facebook.com.gekevandenbergjudo.

Share Button

Twee sponsors in één spot! Kris de Roos en Theo Ebbers

Twéé sponsors in één spot

Kris de Roos, eigenaar van AlertLieberwirth Makelaars uit Mook

en

Theo Ebbers, eigenaar van Ebbers Assurantiekantoor uit Groesbeek 

Makelaardij – taxatie – hypotheken – assurantiën –  financieringen

Vrolijk en vriendelijk zegt hij: “Hallo, ik ben Kris, Kris met een K. Kris Roos, eigenaar van Alert Lieberwirth Makelaars uit Mook.” Het is 7 april 2016. Kris bezoekt dan, voor de eerste keer, de jaarlijkse sponsoravond van Groesbeekse Boys. Hij heeft het op die avond goed naar zijn zin.

Kris heeft sinds kort Lieberwirth Makelaardij uit Mook overgenomen en is daarmee de enige makelaar en taxateur in de gemeente Mook en Middelaar. Zijn bedrijf heet nu AlertLieberwirth Makelaars. Voorheen had hij als Alert Makelaardij zijn kantoor in Milsbeek en bediende van daaruit, met veel plezier, de regio.

Op een zonnige dag in mei ontmoeten we elkaar weer. Nu in zijn kantoor aan de Rijksweg 123 in Mook.  In de hal staan nieuwe reclameborden. Daar is hij trots op. ”Meteen dan maar met zo’n bord op de foto, Kris?” In de stralende zon maken we een foto. Het wordt een leuke!

“Zie je dat? Mijn nieuwe logo is een huis, maar je kunt het ook zien als een kaasplank. Gezellig thuis om de tafel met een hapje en een drankje.”

Mooi kantoor. Ruim. Parkeergelegenheid volop. Kris maakt thee en koffie en vertelt ondertussen: “Ik voelde mij meteen op m’n gemak en geaccepteerd op jullie sponsoravond. Wat een leuke sfeer in de kantine! Elza Bouten en jij vertelden toen over de mogelijkheid om dagsponsor te worden op de Groesbeekse Boysfamiliedag.  De andere dag heb ik dat voorgelegd aan Theo Ebbers, van Ebbers Assurantiekantoor in Groesbeek.”

Theo Ebbers: “Kris was er enthousiast over. Met plezier ging ik akkoord met zijn voorstel om samen jullie familiedagsponsor te worden. Ik had al vroeg een lijntje met de Boys. Mijn vader heeft er zelf nooit gevoetbald, maar was wel lid. Ik herinner mij dat we samen naar wedstrijden gingen kijken en daarna wat gingen drinken, dat was nog in die houten keet. Ik was een jaar of acht.”

De oplettende Schup Is-lezers hebben Kris en Theo vast al eerder opgemerkt op de advertentiepagina in Schup Is. Ze geven elkaar een stevige hand en maken hun klanten graag attent op mogelijkheden en oplossingen die zij samen kunnen geven aan hun klanten. Een sterke combinatie! Omdat Kris is verhuisd, zal die advertentie t.z.t.  in Schup Is worden aangepast.

Om elkaar zakelijk te versterken doen Kris en Theo een aantal reclame-uitingen gezamenlijk. Dat werkt goed. Kris: “Onze bedrijven werken zelfstandig. Ik nu vanuit Mook en Theo vanuit Groesbeek. Woningen, hypotheken en verzekeringen zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Met onze specifieke kennis kunnen wij de consument in een gebied van circa 20 kilometer rond Groesbeek/Mook een compleet pakket bieden. Wat werken betreft hebben wij dezelfde passie: De klant staat altijd op 1!” Dat de klant dat zo ook ervaart valt te lezen op de site van Kris. Theo benadrukt, dat persoonlijk contact en een eerlijk advies geldt als zijn dagelijks motto.

Klanten zijn altijd van harte welkom op de kantoren van Kris en Theo, maar ze bezoeken klanten ook graag thuis. “Natuurlijk ook in de avonduren.” Bij beide mannen zijn werkweken van meer dan 50/60 uur eerder regel dan uitzondering.

Twee rasondernemers, mannen die van doorzetten weten en denken in oplossingen. Ook in de tijd dat de makelaardij het minder gemakkelijk had liet Kris zich niet uit het veld slaan. Theo is al vanaf zijn 17de zelfstandig ondernemer. Hij vertelt: “Mijn vader, Marinus Ebbers is in Groesbeek gestart als verzekeringsagent voor verzekeringsmaatschappij ’t Hooge Huys. Premiegeld werd toentertijd nog contant opgehaald. Nu niet meer voor te stellen hè. Ik hielp hem op zaterdag, dan ging ik, op de fiets, met zo’n grote bruine leren tas langs de deur, ook in de Breedeweg. En als je dan thuiskwam, de briefjes en munten tellen. Hij overleed op 54-jarige leeftijd. Ik was 17 jaar en net klaar met de meao. Door emotie overmand nam ik de beslissing, dat ik niet verder ging studeren, maar door zou gaan met het werk van mijn vader. Ik meldde mij bij ‘t Hooge Huys.  Ze vonden mij te jong. Ik kreeg het advies om eerst de heao te gaan doen en verder mijn vleugels uit te slaan. Ik voelde mij afgewezen! Dacht: Ik zal jullie laten zien dat ik het wél kan! Omdat ik minderjarig was, moest ik via de kantonrechter een handlichting aanvragen om een eigen bedrijf te mogen starten en nog twee andere verzekeraars vinden die hun vertrouwen in mij op papier moesten zetten. Die vond ik!  En daar ging ik. Op weg naar 18, zonder mobiele telefoon, op de fiets mijn droom achterna. Mijn moeder steunde mij. Onvoorwaardelijk! Veel Groesbeekse mensen gunden mij hun klandizie en zijn dat blijven doen!  Al 37 jaar.  En hun kinderen ook weer! Daar ben ik dankbaar voor. Ik heb fouten gemaakt in ’t begin. Ben soms hard op m’n bek gegaan. Nou!  Maar gelukkig kreeg ik steun van klanten en de maatschappijen waar ik voor werkte.  ‘k Heb veel geleerd, en ik leer nog iedere dag.  Ja, ik ben blij met mijn beslissing van toen én met Maja, mijn vrouw.  Zij heeft een tijdje meegewerkt maar kwam erachter dat haar hart meer lag bij de kinderopvang. Met veel plezier werkt zij op de Horst bij kinderdagverblijf Domino. Maja heeft mij alle ruimte gegeven om te blijven ontwikkelen en met ons bedrijf door te groeien. Ons succes heb ik zeker ook te danken aan mijn loyale medewerkers.” Hij zegt het serieus. “Dat we het samen doen en dat ik goed met hen kan klankborden vind ik fijn. De meesten werken hier lang, onlangs hebben we nog een 25-jarig jubileum gevierd.”

Kris en Theo in het kort:

Getrouwd met:

Kris: “Anita Straten. 2 kinderen, Steven is 12 en Carmen is 9. Mijn schoonmoeder is Marietje Kaal van de 2de Colonjes.” Lachend: “Ja hoor, ik weet goed de weg in Groesbeek!”

Theo: “Met Maja van Doorn. Ook haar familie is verbonden met de Boys. Ik ben trotse vader van twee volwassen zonen. Robert is 23 en Joris is 21 jaar.”

Mooiste boek:

Kris: “Ik ben niet zo’n boekenlezer. Ik lees wel alles over mijn favoriete sport wielrennen.”

Theo: “Ik lees vooral vakliteratuur en studieboeken en in de vakanties lees ik bijvoorbeeld over Rene van der Gijp, Heineken of over Holleder. Dat soort boeken. Dat leest snel en gemakkelijk.”

Wat eet je het liefst?

Kris: “Pasta! Als je mijn macaroni proeft… hmmm. Heerlijk! Heeft ook weer te maken wielrennen.”

Theo: “Vis!  Alle soorten en maten. Je kunt het zo gek niet bedenken of ik eet het! En als ik het niet ken wil ik het ontdekken en proeven.”

Sport:

Kris: “Wielrennen! Ik fiets actief, heb veel wedstrijden gereden. Tegen profwielrennen aan.”

Theo: “Hardlopen.  Minstens 2 x in de week.”

Mooiste vakantieland:

Kris: “Oostenrijk. Prachtig, die bergen. Lekker om te wielrennen.”

Theo: “Zuid-Frankrijk, zo relaxt. Maar ook Oostenrijk! Zeker in de winter, lekker skiën. Eigenlijk vind ik dat onze leukste vakanties, we gaan al jaren met dezelfde groep naar hetzelfde hotelletje en het allerleukste vind ik dat onze jongens dan ook nog zo graag met ons meegaan. Daar geniet ik van.”

Share Button