Suzanne Alberty is Maatje!

Pats! Van de ene minuut op de andere! Het gebeurde op haar werk. Er knapte iets. Dat deed geen pijn. Wel zag Suzanne Alberty (47 jaar) uit Malden een donkere vlek. Ze knipperde wat met haar ogen en ging verder met haar werk. De andere morgen was die vlek er nog. Ze belde met de huisarts. Dezelfde dag werd zij in het ziekenhuis opgenomen en geopereerd. Haar netvlies was geknapt. Daardoor heeft zij een blijvende visuele beperking en moest daardoor afscheid nemen van haar werk en collega’s bij Auto Velthuis in Heijen. “Ik werkte daar zó graag. Bijna 23 jaar. Mijn beperking accepteren en mijn werk loslaten, dat was heftig. Ja, een rouwproces. Dat heeft anderhalf jaar geduurd.”
We drinken thee. Suzanne lacht stralend.

Zegt: “Ik voel mij weer zo goed. Ik ben omgeschoold, werk 10 uur in de week als gastvrouw in Malderburch en sinds een half jaar ben ik Maatje! Maatje van Kitty. Kitty is 67 jaar. Iedere vrijdagmiddag ga ik naar haar toe. We fietsen samen op de duofiets een rondje door Malden of we drinken gezellig thee en praten wat. Maatje zijn heeft mijn wereld een andere dimensie gegeven en verrijkt mijn leven. Allebei kijken we ernaar uit. Ik vind het fijn om naast echtgenote en moeder van twee kinderen voor nog iemand belangrijk te zijn. Dat geeft zo’n goed gevoel. Nee, het voelt zeker niet als een verplichting. Graag doe ik een oproep: Al met twee uur in de week maak je verschil in het leven van een buurtgenoot. Van harte raad ik jong en oud aan om ook Maatje te worden. Daar word je blij van!” Doen?

Leven is lef verschijnt in opdracht van Malderburch Welzijn Ouderen, gemeente Heumen. Bel voor Maatje worden tijdens kantooruren naar 024 – 357 05 70.

Share Button

Ida Olivers-Bouvrie: “Mijn verdriet zet ik om in actie”

Leven is Lef

“Vanaf prognose tot sterven kregen we drie maanden. Leo overleed begin mei. Hoe droevig ook, het was een geweldige tijd. Samen maakten we een mooie border in de tuin. We spitten de aarden om. Vanuit het keukenraam keken we ernaar. Zijn wens was dat ik, samen met onze kinderen en kleinkinderen, na zijn overlijden zijn as op die border zou uitstrooien. Dat hebben we gedaan. Een dierbare herinnering. Daarna hebben we er met ons gezin een fijne dag van gemaakt. Het voelt voor mij en voor de kinderen goed, deze gedenkplek.” Ze lacht een beetje en zegt: “De tijm groeit er goed op!” Niet alle as werd in het perk gestrooid. Een klein gedeelte is gevat in een mooi kunstwerkje. Een zuiltje van keramiek met daarop twee koperen vogels. Ida pakt het op: “Kijk, die vogels … Twee tortelduiven, ieder met een eigen wil, verschillende interesses en met respect voor de ander. We hielden elkaar vast in vrijheid. Daar pluk ik nu de positieve vruchten van. Natuurlijk, in ons huwelijk hadden wij ook onze mindere dagen.  Nu ben ik soms nog boos op hem, zeg dan tegen zijn foto: ‘Waarom heb je me alleen gelaten!’ Ik rouw en huil. Maar dat is goed. Onze liefde geeft mij de kracht om mijn verdriet om te zetten in actie. Dit schilderij kocht ik na zijn dood. Ik zag het tijdens een expositie bij Jacqueline Engels. Alsof het speciaal voor mij gemaakt was! Het troost. Dit is hoe wij waren. Altijd kijkend naar een nieuwe horizon.”

In januari start Ida Olivers-Bouvrie uit Malden een lotgenotengroep voor mensen wier partner onlangs of al langer geleden is gestorven. Zij biedt in haar woning een veilige omgeving en een luisterend oor. Zij kent geen taboes en natuurlijk is er ook ruimte om lekker te lachen. Aanmelden via 024-3586435 of mail naar: idabouvrie@hetnet.nl

 

 

Share Button

Leven is Lef – Gelukkig met een nieuwe partner

Marija en Martien: Heb het lef om weer gelukkig te zijn met een nieuwe partner 

‘Je moet bij Martien Van Rooij zijn.’ Dat advies kreeg Marija Ginsel-Heijmans uit Mook toen ze een nieuw stopcontact nodig had.

Ze vertelt: ‘Daags daarna liep ik met mijn hond op de hei. Er passeert een man. Die laat ook zijn hond uit. Hij draagt een shirt met daarop de tekst: ‘Van Rooij installatiebedrijf bv Mook.’

Het is bijna zeven jaar geleden en ze lacht er nog hartelijk om: ‘Van Rooij! Die moest ik hebben! Ik maak contact. Hij stopt. ‘Ik bén Martien Van Rooij, zegt hij. Zo is het gekomen. Nee, niet gelijk, later.’ 

Marija, 71 jaar en Martien, 75 jaar. Ze zijn het erg met elkaar eens. Stralen.

Marija: ‘Ja, echt hoor, vlinders. Dat was zo bijzonder.’

Martien: ‘Smoorverliefd.’

Marija: ‘Daar waren we zó verbaasd over! Het voelde net zoals toen ik verliefd werd op Leo, veertig jaar geleden.’

Martien: ‘Ik kon het eerst amper geloven. Ik was 45 jaar getrouwd met Ria.’

Marija: ‘Zo fijn om weer verliefd te zijn en weer een maatje te hebben. En wij begrepen en begrijpen elkaars verdriet en gemis. Kunnen droeve momenten delen. Ook de mooie herinneringen. Een nieuwe liefde betekent niet, dat je je eerdere partner vergeet. Ook niet dat je onder één dak moet wonen.’ Ook daar zijn ze het allebei over eens.

Marija: ‘Wij voelen ons veilig bij elkaar en vertrouwd. Hebben plezier. Onze relatie is open en verrijkt ons leven. En weet je wat ook zo fijn is, onze kinderen gunnen het ons. Dat hoor je weleens anders. Doordat Martien en ik op elkaar kunnen rekenen doen wij minder een beroep op hen. Samen hebben we nu 14 kleinkinderen. Iedere maand is er wel iemand jarig. De kinderen wonen niet allemaal ‘om de hoek.’ We reizen het hele land door. We wandelen, laten 2 x per dag samen de hond uit, koken voor elkaar of gaan uit eten, maken dagtripjes of gaan een paar dagen weg. Ja, wij hebben het goed.’

Leven is lef verschijnt in opdracht van Malderburch Welzijn Ouderen, gemeente Heumen. Vragen over Eenzaamheid? Bel tijdens kantooruren naar 024 – 357 05 70.

Share Button

Mindfulness voor mantelzorgers

Leven is lef!

‘Mindfulness heeft mij geholpen. Echt.’

‘Mij ook! Ik heb er iedere dag plezier van.’

‘Ik ook!’ 

Adly Eggenhuizen (73 jaar) uit Molenhoek en Han Schlooz (77 jaar) uit Malden zijn mantelzorger. Adly, links op de foto, is dat voor haar man. Han en zijn vrouw voor zijn schoonzus. Ze vertellen erover, maar dat hoeft niet in de krant. Wel in de krant mag dat mantelzorgen geen sinecure is. Dat er soms van alles door je hoofd speelt. Wat als…? Hoe moet het dan verder?  Dat er stress, boosheid en verdriet is en dat het soms voelt alsof je er alleen voorstaat. Adly: ‘Mijn man en ik willen niet steeds een beroep doen op onze kinderen, die hebben hun eigen gezin. Gelukkig gaat het nu weer beter, maar na enkele jaren regelen en doen had ik dringend behoefte aan rust. Ook in mijn hoofd. Ik raakte de grip kwijt. Via de flyer van Mantelzorg Heumen-Mook en Middelaar kwam ik in contact met een mantelzorgconsulent. Ben zo blij dat ik die stap gezet heb.

Ook Han spreekt lovende woorden over Mantelzorg Heumen-Mook en Middelaar en ook over de ouderenadviseurs. ‘Die hebben steun geboden en mij attent gemaakt op de training Aandachtgerichte Cognitieve Therapie. Een mindfulness training. Mindfulness is het vermogen om te weten wat er in je hoofd gebeurt zonder je erdoor te laten meeslepen.’ Beiden vertellen er enthousiast over. ‘O nee! Helemaal niet zweverig. Mindfulness geeft kracht en rust en leert je om te mediteren en milder naar jezelf en je omgeving te kijken.’ Adly: ‘Na de derde les voelde ik mij al beter! Ik heb geleerd om de dingen waar ik geen grip op heb los te laten. En ik heb geleerd beter mijn grenzen te bewaken. Of ik door mindfulness een leuker mens ben geworden?’ Vrolijk: ‘Ik vind van wel!’ Ze kijkt uit naar de vervolgcursus die start in oktober. En met een brede lach zegt Han: ‘Ik ook!’

Mantelzorg Heumen-Mook en Middelaar en de ouderenadviseurs vallen onder de afdeling Welzijn van Malderburch, centrum voor Welzijn, Wonen en Zorg in Malden.  Vragen over Mantelzorg en training mindfulness?  Bel tijdens kantooruren naar 024 – 357 05 70.

Share Button

Riny Rijnders: ‘We maakten er het beste van’

LEVEN IS LEF 

Riny Rijnders: ‘We maakten er het beste van’

‘De chauffeur van de Waalboogbus belde voordat hij de straat inreed.  Dan ging ik snel naar beneden. Als Harry mij dan zag, was hij blij: ‘Jij hier? Wat toevallig.’ Dan zei ik: ‘Ha schatje. Dat is zeker toevallig. Maar is dit leuk of niet!’ En dan lachten we samen.

Kijk, dit is Harry.’ Riny zet de foto op tafel. Leuke man. Volle kop met haar. ‘En dit was onze boot.  De IRSUS. Genoemd naar onze twee dochters, Irma en Susanne. Daar was hij trots op. Op de boot, z’n dochters en de kleinkinderen. Ik ook. Harry ging vroeg met pensioen. Ik werkte als secretaresse op de universiteit. Stop jij ook met werken, stelde Harry voor, dan verkopen we ons huis, kopen een appartement aan de Schoolstraat en een nieuwe boot en dan gaan we door Frankrijk varen. Harry was altijd vrolijk en ad rem. We konden heerlijk lachen samen. Hij was lief en ook dominant.  Ik stopte dus met werken, maar Ik genoot er ook van hoor. Wat hadden we het goed.

Ik zag het niet. Zo’n gezonde vent, amper 66 jaar. Tot die keer dat we op de Waalbrug reden. Opeens begon het te hozen. Het water gutste tegen de ramen. We zagen niets. ‘Harry! Doe de ruitenwisser aan!‘ Hij zei: ‘Die is stuk.’ Ik wist dat dat niet zo was. Zette de ruitenwisser vanaf mijn plaats aan. Hij deed het af met een grapje. Dat voorval verontrustte mij, maar we leefden weer gewoon door. Totdat hij een keer stopte op de snelweg! Op de linkerbaan. Auto’s remden, toeterden, raasden rakelings langs ons heen. Paniek. ‘Waarom doe je dit!’ Hij wilde even iets pakken en dan stop je toch?

Mijn dominante Harry ging gewillig mee naar de geriater. Vasculaire dementie.  Die prognose was een soort van opluchting. Harry maakte nog steeds grapjes, leek nog dezelfde, maar dat was niet zo. En dan?  De boot verkocht. Zo jammer. Ja, ik was teleurgesteld, niet boos, wel verdrietig. We hadden zoveel plannen. Ik heb hem in z’n waarde gelaten en we zijn altijd grapjes blijven maken.

Nee, ik zei niet tegen Harry, dat hij dat gisteren ook al had verteld en sprak met hem niet over de veranderingen in zijn gedrag, hij kon er immers niets aan doen. We maakten er het beste van. En dat doe ik nog steeds!’

Leven is lef verschijnt in opdracht van Malderburch Welzijn Ouderen, gemeente Heumen. Vragen over Alzheimer?  Bel tijdens kantooruren naar 024 – 357 05 70.

Share Button