Lang leve de muziek!

Leven is Lef

“Ik in de rubriek Leven is Lef? En dan ook nog met een foto?” Ze twijfelt. “Ja? Vind je dat? Dat mijn verhaal inspirerend kan zijn voor andere senioren?”

Wilhelmien Coenders uit Overasselt lacht een beetje verlegen. Ze is bescheiden, zoekt de aandacht niet. Ze is op weg naar 73 jaar, fit en energiek. Ze doet de dingen op haar manier, is een doorzetter en vindt wat ze doet niet zo bijzonder. Maar dat is het wel!

We ontmoeten elkaar eind augustus in haar huis in Overasselt. De koffie staat al klaar. Weerberichten beloven temperaturen van meer dan 25 graden. Tuindeuren staan open. Appelboom laat trots vele appels zien. “Daar maak ik appelmoes van en ik geef appels weg, want zoveel krijgen mijn man en ik niet opgegeten.” Wilhelmien ‘doet de tuin.’  Tuinieren is haar hobby. Dat kan je zien!  “Van in de tuin werken kan ik zo genieten.”

Van alles wat ze doet, geniet Wilhelmien. Ze houdt van stijldansen. “En we fietsen en wandelen graag. Daar blijf je fit van!” En ze handwerkt en zit op schilderles. Daarnaast is zij penningmeester en vicevoorzitter bij de Overasseltse Vrouwenorganisatie.  Maar dat is allemaal de reden niet, dat ik haar bezoek. Dat is de piano…

Op haar 72ste is Wilhelmien op pianoles gegaan. En heeft ze een piano gekocht.

“Kleindochter Laura en dochter Monique zijn mijn inspiratie. Zij volgden al langer pianoles. Ik hoorde ze samen spelen, dat vond ik zo mooi. Langzaam maar zeker begon het bij mij te kriebelen, steeds vaker dacht ik: ‘Dat wil ik ook!’ Ik heb nu een jaar les.”

Wilhelmien kon geen noot lezen. “Maar dat kan ik nu wel!” Ze lacht vrolijk: “Nooit te oud om te leren. Ik speel en oefen iedere dag! En het is zó leuk om samen met Laura en Monique te spelen. Afgelopen juli hebben we meegedaan aan de muziekuitvoering van onze muziekschool Fladder uit Nederasselt. Dát vónd ik spánnend! En heel bijzonder dat ik dat met mijn dochter en kleindochter kon doen.” Trots laat ze het muziekprogramma zien en foto’s en filmpjes op haar telefoon. “Ik heb een goede band met mijn dochter en kleindochter, maar dat we met drie generaties samen muziek maken… Dat vind ik zo gezellig, dat geeft iets extra’s. Daar word ik blij van. En vrolijk.”

Leven is lef verschijnt in opdracht van Malderburch Welzijn Ouderen, gemeente Heumen. Vragen over tijdsbesteding? Bel naar 024 – 357 05 70.

Share Button

Bewegen en in beweging blijven

Leven is lef

Janny van Eupen sport bij Beweegcollectief Mook, maar soms haalt zij een les in tijdens mijn sportavond in Middelaar.  30 minuten rekken en strekken en 30 minuten sport en spel en nog meer plezier. Ik sport ‘omdat het moet,’ maar als ik er dan ben heb ik het uitstekend naar mijn zin. Het valt mij op dat Janny met veel plezier rent en beweegt. We maken een praatje. “Ben jij 82!?” Ze vertelt dat ze ook 1 x in de week fysiogym doet en dat ze hockey speelt bij het veteranenteam Civicum in Cuijk. “Ik ben keeper.” Wauw, dat is lef! “Welnee, dat is leuk leven!”

Energiek, fit, vrolijk en een vlotte verteller. “Geraniums zijn voor ín de tuin, niet om erachter te gaan zitten.” Dan serieus: “Het moet je ook zijn gegeven, maar ik ben ervan overtuigd, dat bewegen en in beweging blijven en daarbij een positieve en relativerende instelling, positief van invloed zijn op je leven. De meeste dingen doe ik graag. Sporten ook! Iedere dag. Behalve op vrijdag niet.” Dan doet zij samen met haar man (85) de boodschappen. Grinnikend: “Dat is ook sport…”

Sport en sporten lopen als een rode draad door haar leven. “Sport houdt mijn geest fit en houdt mij letterlijk en figuurlijk op de been. De kinderen gingen naar zwemles en meedoen aan zwemwedstrijden. Later werd het hockey. Ik ging mee en werd hun coach. Dat heb ik circa 20 jaar gedaan. Toen zij voor hun studie uitvlogen ben ik zelf hockey gaan spelen. Ik was toen 52.” Terloops vertelt ze dat dochter Marit later is gaan roeien en meervoudig kampioen roeien is geworden. Wereldkampioen, Olympisch kampioen, Nederlands kampioen en dat Manus een bijzondere band heeft met het zoontje van Marit.

Manus?

“Manus is een meneer van 67 jaar met een verstandelijke beperking en hij kan niet praten, hij maakt geluiden. Een keer in de maand is hij een poosje bij ons. Hoelang al? Een jaar of tien.  Onlangs was er een feestelijke bijeenkomst voor de cliënten van de zorgboerderij en voor de mensen die hen een warm hart toedragen. De cliënten werden op het podium geroepen en kregen een roos die ze zelf mochten houden of weggeven aan iemand die ze lief vonden. De bloemen werden weggegeven op het podium, aan elkaar. Dat deed Manus niet. Hij keek de zaal in, zocht. Zag ons en bracht zijn bloem.  Dat moment… Zo onverwacht. Zo speciaal.”

“Ja natuurlijk ben ik trots op Marit. Op alle drie de kinderen!” Enthousiast vertelt ze verder over haar hockeyteam. “We spelen in de eerste klasse. “Schaterlachend: “Dat komt volgens mij niet omdat we zo goed zijn, maar omdat er verder geen teams zijn!” Er wordt fanatiek gespeeld in het veteranenteam, maar ondanks dat is de tegenpartij soms net wat sterker. “Maar dat doet niets af aan het sportplezier dat we met elkaar beleven!”

Janny is met haar 82 jaar de oudste. De andere teamleden zijn veertigers, vijftigers en zestigers. De derde helft vindt zij ook belangrijk. “We delen lief en leed. We drinken wat, maken een lekker hapje én pret! Nee, voor mij geen alcohol. Ik word niet vrolijker van alcohol. Van sporten en mijn vrijwilligerswerk wel!”

Leven is lef verschijnt 10 x per jaar. Gerie van der Land-Zijderveld www.schrijverij-gerie.nl  schrijft deze rubriek in opdracht van Malderburch Welzijn Ouderen, gemeente Heumen. Vragen over sporten en het doen van vrijwilligerswerk? Bel naar 024 – 357 05 70

Share Button

Leven is lef … Taboe … Ouderenmishandeling

Als ik binnenkom staat Mantelzorgzoon (vlotte jonge pensionado) op het punt weg te gaan en vraagt: “Is er nog post?” De vader zegt dat hij die al had klaargelegd. “Hier. ”Hij geeft z’n zoon een stapeltje ongeopende enveloppen. Zoon reageert als door een wesp gestoken. Gooit het stapeltje terug op tafel. Valt fel uit: “Ik héb toch gezégd, dat u eerst zélf de post moet lezen!? Waarom doet u dat dan niet!?” Hij tikt met z’n wijsvingers tegen zijn slapen: “U bent namelijk niet achterlijk! Allemaal gemakzucht. Iedere keer hetzelfde liedje! Lé-zén!” Tegen mij: “Sorry, ik kan hier zo kwaad om worden. Mijn vader, tegen mij zó’n grote mond; kan zogenaamd alles zelf maar niet heus. Sinds hij in deze zorginstelling woont, omdat hij last heeft van lichamelijke mankementen, zelf zijn post lezen, ho maar. Als er straks iets niet klopt met de bank dan heb ik het gedaan, Daar pas ik voor.”

De vader kucht. “Ik vertrouw jou 100 %, dat weet je.”                                                             “Ja, dat kunt u nu wel zeggen! Ik neem post in behandeling als u weet wat erin staat. De groeten!” Weg is tie! De vader voelt zich ongemakkelijk. Ik ook.                                         Beschaamd klinkt: “Mijn zoon heeft het druk.” Ik vraag of de zoon vaker zo onaardig doet. De vader zegt dat Zoon het goed bedoeld. “Ja, ik word er wel verdrietig van maar ik zeg niks… Voor veel dingen heb ik hem nodig.” 

OUDERenMISHANDELING 

Natuurlijk komt het in mijn familie niet voor. Bij u ook niet. Toch? En u verdenkt er ook niemand van? Dat doe ik ook niet, gelukkig. Maar als ik dat wel zou doen, heb ik dan het lef om mensen daarop aan te spreken? Bij dit incident hierboven kwam ik niet verder dan: “Nou, nou.” Bovenstaand gesprek vond ik onaangenaam en al een soort van mishandeling. “Is het dat ook?” vroeg ik aan Marjolijn Boeren, ouderenadviseur in de gemeente Heumen.

Marjolijn: “Dit klinkt erg onaardig en kleinerend. En als dit gedrag een vast patroon wordt, kan dat zomaar uitgroeien tot mishandeling, geestelijk en/of lichamelijk. Soms gaat oudermishandeling onbewust, dan weet degene die leed in gang zet, dat kan een familielid of andere zorgverlener zijn, niet wat voor verdriet hij/zij veroorzaakt. Beiden partijen hebben dan hulp nodig. Er is diepe schaamte bij degene die het overkomt. Vaak ook bij degene die dit verdriet veroorzaakt.” 

Cijfers liegen er niet om. De spotjes van Stichting Sire op tv ook niet.  Onderzoeksprogramma Zembla op tv wijdde er verschillende programma’s aan met schokkende beelden van een verborgen camera. In Nederland wordt 1 op de 20 ouderen mishandeld. U? Uw vader? Moeder?  Broer? Zus? Uw buurman? Buurvrouw? Onderzoekers denken dat die schatting zelfs aan de lage kant is. Ouderenmishandeling kent vele vormen: verwaarlozing, financiële uitbuiting, fysieke, geestelijke en zelfs seksuele mishandeling.

Marjolijn: “Ouderenmishandeling is een beladen onderwerp. Erg belangrijk om op de kaart te zetten. Wij willen als afdeling Welzijn van Malderburch meehelpen om de kwaliteit van het seniorenleven op een hoog peil te houden. Graag bieden wij onze hulp aan en nodigen mensen die hiermee te maken hebben uit om contact met ons op te nemen.”

Leven is lef verschijnt 10 x per jaar. Gerie van der Land, www.schrijverij-gerie.nl  schrijft deze rubriek in opdracht van Malderburch Welzijn Ouderen, gemeente Heumen. Vragen over ouderenmishandeling? Bel naar 024 – 357 05 70.

Share Button

Leven is Lef – Word lid van een koor!

Niet kniezen, niet zeuren,

da’s hartstikke fout.

Vergeet niet te leven,

want straks ben je oud 

Professor Hans Jeekel: “Muziek doet meer met de hersenen dan elke andere prikkel. Het bereikt alle hersenen, loopt van je hersenzenuw via je hart naar je buik. En onderweg beïnvloedt het je afweercellen, je hormonen en je zenuwbanen. Muziek raakt je hoofd en hart – letterlijk.”

Woensdagmorgen om de twee weken is het feest in De Wieken in Molenhoek. Dan repeteert en zingt seniorensmartlappenkoor Leed en Vermaak. De koorleden komen van alle kanten. Het oudste lid, Veronica Oskam uit Malden, is 88 jaar en zingt de sterren van de hemel. Dat doet zij niet alleen, dat doen alle 59 leden. Het plezier spat er vanaf. Eerst inzingen: Toemba, toemba, toemba, toemba, toemba, toemba, toemba. Trala la, tra la la tra la la la la la. Wie kent het niet? Dirigente Mariëlle Poelen slaat vol vuur de maat en maakt grapjes. De aandacht van de zangers is 100%. Iedereen heeft er zin in!

Mariëlle: “Toemba is een lekker inzingliedje. Voor de pauze wordt er gerepeteerd. Na de pauze wordt er een halfuur lang lekker gezongen.”

‘Niet kniezen niet zeuren, da ’s hartstikke fout’, klinkt uit volle borst.

Nan Smits uit Heumen en Mien Artz uit Molenhoek zijn de oprichters van het smartlappenkoor. Dit jaar bestaat Leed en Vermaak tien jaar. “Er komen steeds weer leden bij.” Beiden zijn het er over eens: “Zingen maakt blij en leven leuker.” Koorlid Nelly Vermeulen bevestigt dat. Zij vertelt: “Ik ben vanaf het begin lid. Heerlijk om te zingen. Naast dat zingen blij maakt, geeft het ook troost. 10 jaar geleden werd bij mijn man de ziekte van Parkinson geconstateerd. Dat is zwaar, zowel voor degene die het overkomt als voor de partner. Uiteindelijk werd hij dement en kon ik hem niet meer alleen laten. Dankzij een goede mantelzorger, kon ik toch naar het koor. Dat was zo heerlijk! Dat gaf mij weer energie en vreugde. Drie jaar geleden overleed mijn vader, kort daarna mijn zusje en anderhalf jaar geleden is mijn man overleden. Door die jaren heen voelde het koor steeds als een warme deken. De belangstelling en aandacht heeft mij veel goed gedaan. Nog steeds! De mensen en het samenzingen zijn voor mij een steunpunt in mijn leven. Samen zingen, kan ik iedereen aanraden.”

Riet Eijk deelt haar ervaring. “Mijn man is afgelopen mei gestorven. De eerste keren zingen na zijn overlijden was niet gemakkelijk, maar samen zingen geeft mij kracht en plezier. Het klinkt misschien gek, maar het koor is voor mij een houvast en een doel. In de pauze is er aandacht voor elkaar en als je zingt word je blij. Ik kijk er steeds naar uit.”

Er zijn veel koren in het verspreidingsgebied van deze krant. Bij de meeste zijn nieuwe leden van harte welkom. Senior bent u vanaf 55 jaar. Hebt u het lef zich aan te melden?

koor-smartlapen-molenhoek

 

Leven is lef verschijnt 10 x per jaar. Geschreven door Gerie van der Land, www.schrijverij-gerie.nl in opdracht van Malderburch Welzijn Ouderen, gemeente Heumen. Ma. t/m do. 9.00 tot 15.00, vr. 9.00 tot 13.00 uur. Vragen of opmerkingen over zingen & zo. Bel dan naar (024) 357 05 70.

Share Button

Ruim 270.000 mensen in Nederland hebben dementie…

Leven is Lef 

Heb het lef om te helpen om dementie te voorkomen

Zij wist de weg, dat kon je zien. Verende tred, heldere ogen. Ze liep hier vaak door de weg, samen met haar hond, die sprong vrij en vrolijk om haar heen. Soms met haar man. Twee energieke mensen. Flink de pas erin. Zij groette met een zwierig zwaai naar mij en naar iedereen die ze passeerde.  Jaar in jaar uit. Een vrolijke vrouw. We spraken niet veel met elkaar, soms, in de zomer, een kort praatje. Meestal bleef het bij ‘Hallo’ of ‘Lekker weer.’

Zo liep ze een aantal jaren mijn wereld in en zo liep zij er ook  weer uit…  Had zij een andere route genomen? Van lieverlee was ik haar vergeten.

Ik zag haar weer! De hond aan de lijn, stijf gearmd met haar man. Ze knikte. Lachte een beetje, liep voorzichtig.

Buurvrouw bevestigde ‘het.’ “Die vrouw is de weg kwijt.” Ik schrok ervan. “Zo’n leuke vrouw.” Buurvrouws moeder is overleden aan Alzheimer. Ironisch merkt zij op: “Ook leuke vrouwen krijgen Alzheimer.”

Ik ontmoet haar man in de buurtwinkel. Ik vraag hem of ik over haar en nog meer over hem mag schrijven voor deze rubriek. Dat mag absoluut niet!

“Uw verhaal kan andere mensen tot steun zijn,” opper ik.  Hij denkt daar anders over en zegt: “Ik wil geen speciale aandacht en zeker geen foto. Weet u, mijn vrouw was hoogopgeleid… Dementie is onterend en ontwricht ons leven. Het is zwaar, u hebt er geen idee van.”

Alzheimer kent geen rangen of standen. Vraagt niet naar opleiding. Het kan iedereen overkomen. Gooit dromen in duigen.

November is Alzheimermaand. Dan wordt ook de jaarlijkse collecte gehouden. Samen met Buurvrouw collecteer ik een ‘rondje  Plasmolen en Middelaar.’ Dat doen we al jaren.  Sommigen mensen kennen ons ondertussen. Bij anderen leggen we (weer) uit wie we zijn en wat we komen doen. Daar maken we dan een grapje  over. “U weet niet meer wie wij zijn? Dan is deze collecte juist voor u bestemd.” We lachen erom en rammelen met de bus. Het komt gelukkig bijna niet voor, dat er niet wordt gegeven. Alle beetjes helpen!

De vrolijke mevrouw leeft steeds meer in haar eigen wereld. Kan niet meer alleen wandelen. Haar man zorgt goed voor haar. Er is thuiszorg en hij heeft, omdat hij dat kan betalen, particuliere zorg ingekocht en er is burenhulp. Op die manier krijgt hij af en toe de gelegenheid om er een uurtje tussenuit te gaan. Ik zie hem weer. Vraag hoe het gaat. “Dit is bijna niet vol te houden. Voor ons allebei niet. Maar haar laten opnemen… Dat is zo heftig.”

Ruim 270.000 mensen in Nederland hebben dementie. Alzheimercollecte 2016 is van maandag 7 tot zaterdag 12 november in heel Nederland. Helpt  ook mee om de collectebussen te vullen?alzheimer-collecte

Leven is lef verschijnt 10 x per jaar. Geschreven door  Gerie van der Land, www.schrijverij-gerie.nl  in opdracht van Malderburch Welzijn Ouderen, gemeente Heumen. Ma. t/m do. 9.00 tot 15.00, vr. 9.00 tot 13.00 uur. Vragen of opmerkingen over Alzheimer. Bel dan naar (024) 357 05 70, afdeling Welzijn.

Share Button