Leven is Lef

Leve de hond!

Guus is een lieverd. Een Labradoodle. Antraciet, rank, slank en een allemansvriend, speelt vrolijk met andere honden. Trekt niet aan de lijn; komt als je haar roept. “Guusje is niet helemaal goed gelukt,” zegt haar vrouwtje: “Ze was de kleinste én de lelijkste uit het nest. Maar ik weet zeker: Guus is de liefste!” Dat vind ik ook. Door Guus heeft buurtgenoot dagelijks contact met andere hondenbaasjes.  Met plezier laat ik Guus uit nu zij dat een tijdje niet kan doen.

Guus rent vrolijk het Grote Siepstrand op. Vliegt daar in de armen van een aardige mevrouw die in het zand zit en geniet van de stralende oktoberzon. Haar hondje heeft felle oogjes, snuift en trekt z’n lip op en wil niet spelen.

Guus blaft. Graaft vlak voor de poten van dat hondje een kuil. “Wat een leukerd,” zegt de mevrouw. “O ja? Een labradoodle?  Niet helemaal goed gelukt?”

We lachen er samen om. Raken aan de praat. Over de zon en de mooie dag en dat het morgen alweer november is. En hoe leuk honden zijn en zoveel méér. Mevrouw somt op: “gezelligheid, structuur en een hond houd je fit en in beweging. En deze kleine brengt me in contact met andere mensen. Nu met u. Of ik eenzaam ben?” Ze lacht. Is 80 jaar. “Gelukkig niet.”

Hoort haar hondje wat ze zegt? Die stuift weg, achter Guusje aan. En wij maken een afspraak voor de volgende Leven is Lef!

Tekst: Gerie van der Land-Zijderveld in opdracht van Malderbuch Malden.

Share Button

Openstelling Kerk aan de Groesbeek 2019

Rondleiding

We lopen naar de Serre en passeren het oranje schilderij van Ingrid Claessen. De kerk heeft dit schilderij gekocht om de Serre, de aanbouw aan de kerk, op te sieren.

Terloops zeg ik: “Dit schilderij heeft Ingrid Claessen ook gemaakt. Zulk werk schildert zij nog wel in opdracht, maar niet meer in serie. Nu heeft zij de serie Encaustiek, met was en warmte. Daar komen nog steeds nieuwe schilderijen bij.”

“Mooi.” Mevrouw blijft stilstaan voor het schilderij. Neemt wat afstand. “Wat een mooie kleuren. Hoe heet het?”

Oeps! Hoe het heet? Ik weet het niet… Heeft geen naam. “Dat schilderij” hoor ik soms zeggen op bepaalde toon door mensen die op die plek liever iets anders hadden gezien, maar er ondertussen wel aangewend zijn.

Vanuit de lichtkoker boven het schilderij schijnt zonlicht naar binnen en laat het schilderij gloren.

In de kerk raakt een zonnestraal de vloer. Ik kijk naar beiden.

“Verbinding.” Ik zeg het stellig. “Ziet u het gouden licht dat op de rode plavuizen in de kerk valt? Die bruinoranje rode kleur van de tegels komt terug in dit schilderij en verbindt zo de oude kerk met de nieuwe Serre die in 2014 is gebouwd.”

“Ik zie het,” zegt de mevrouw. “Verbinding. Knap. Ja, prachtig. Verbinding. Dat is met dit schilderij goed gelukt.”

Share Button

Kijk! Op die paal. Een roodborstje!

“Dit-is-zo’n-fantastische-plek. Zo veelzijdig. Bosjes, grasland. De poel. Je maakt hier bewust de jaargetijden mee. Altijd prachtig! Kom, dan laat ik je mijn favoriete plek zien, bij de wilgen, achter bij de poel.” Onderweg wijst hij op bloeiend speenkruid en vertelt dat hier ‘van alles’ zit: vogels, vissen, eenden, ganzen, vossen, dassen en, grinnikend, met een blik op een molshoop: “ook mollen genoeg!” Verderop is de vlindertuin. “En daar staan de bijenkasten. Ja, klopt! Ik geniet hier. Ssstt. Hoor je de specht? Hier een poosje werken in de week ervaar ik als pure ontspanning. Wilgen knotten, mooi werk! Ook altijd leuk met de andere vrijwilligers. Er is een prima sfeer.” We lopen over een dijk langs fruitbomen. “Appels, daar zijn de dassen dol op.”

Pure ontspanning
Carl Willems uit Malden is 55 jaar, getrouwd, vader van drie zonen en verpleegkundige op de afdeling intensive care in de Radboud. Actief bij de Maldense Jeugd Vierdaagse, de carnavalsclub en bij Natuurstichting Kadans in Nederasselt. Vijf jaar geleden kwam hij via NLDOET in contact met Kadans. “Ik was meteen verkocht! Natuurlijk was ik hier heel vaak langsgereden, maar wist niet dat het hier zó mooi was! 9 hectare natuurschoon. Een unieke plek. Het gebied is eigendom van gemeente Heumen en wordt beheerd door onze stichting. Allemaal vrijwilligers. Ondertussen ben ik voorzitter, ja hartstikke leuk om te doen. Vanuit die positie roep ik natuurliefhebbers, mannen en vrouwen en jongelui op om zich ook aan te melden. Er is hier veel te tuinieren, te onderhouden en te beleven. Met een paar uur hulp zijn we al hartstikke blij. En je krijgt er zoveel voor terug: vriendschap, plezier, rust, ruimte en pure ontspanning. En we zoeken ook nog een nieuwe secretaris! Iets voor jou?” www.natuurstichtingkadans.nl

Share Button

Leven is Lef! – Nooit te oud om iets nieuws te beginnen!

“Er lag een briefje op de mat. Daarop stond dat iemand in de buurt een workshop schilderen ging geven. Er waren een beperkt aantal plaatsen. Ik ben ernaar toegegaan. Een jaar of vijf geleden. ‘t was een gezellig clubje.
“En nu maakt u dit!”

We lopen

door zijn huis, aan alle wanden hangen schilderijen. Stillevens en kopieën van de meesterwerken van Rembrandt en da Vinci. “Hoe die schilders hun werk opzetten, die technieken, die opbouw, die kleuren, dat vakmanschap, dat fascineert mij. Realistisch schilderen spreekt mij enorm aan. Ja, dat kost tijd maar als het dan lukt! Dat geeft mij dan zoveel voldoening. Zie je deze vogel? Die veren, ’t lijkt alsof je ze aaien kunt. Die speciale glans? Daar heb ik plezier in. Zie je die ogen?”
Het is precisiewerk. Hans van Megen uit Mook is 78 jaar, heeft bij defensie gewerkt en was altijd met sport bezig. Dat doet hij nog steeds. Gym en Golfen. En met plezier kijkt hij terug op zijn trainerschap bij voetbalclub De Treffers. Bescheiden zegt hij: “Ik wist niet dat ik dit kon.”
“Leven is lef?”
“Ja! Nooit te oud om te leren en om iets nieuws te beginnen. Ik kan het iedereen van harte aanbevelen om het ook eens te proberen.” Lachend: “Ja! Mijn vrouw is trots. En ook leuk dat jij het mooi vindt.”

Leven is lef verschijnt in opdracht van Malderburch Welzijn Ouderen, gemeente Heumen. Vragen? Bel naar 024 – 357 05 70.

Share Button

Leven is Lef. Dat weet ik als de beste!

Leven is Lef. Dat weet ik als de beste!

“Mijn moeder was alcoholiste. Onderzoek heeft uitgewezen dat mijn handicap een direct gevolg is van alcoholmisbruik tijdens de zwangerschap. Rechts heb ik spasmen. Mijn handicap ervaar ik niet als een beperking, maar soms word ik er heftig mee geconfronteerd door mensen of situaties. Met een bovengemiddelde Citotoetsuitslag wilde mijn moeder mij ooit op de Mytylschool houden. Zo blij dat ik mij daartegen heb verzet. Via mavo heb ik leertraject havo, vwo afgelegd en nu studeer ik rechtswetenschappen. Ik word jurist. De studie gaat goed, maar mijn beperking beperkt mij in het afleggen van de toetsen binnen een bepaalde tijd. Dat is dus zo’n tegenvaller! Tot nog toe wordt binnen Radboud Universiteit Nijmegen helaas niet hard meegedacht om een oplossing te vinden. Ik geef de moed niet op, ben een vechter, ga voor mijn doel. Leven is lef. Dat weet ik als de beste! Ja hoor, zo nu en dan drink ik witte wijn. Daar geniet ik dan van. Ik drink weinig alcohol, want ik weet: alcohol sluipt stiekem en neemt graag de regie over! Dat laat ik niet gebeuren. Goed die actie van IKPAS. Zo onbegrijpelijk vind ik, dat er nog steeds mensen zijn die zeggen dat ze hun kinderen of de kinderen in de sportkantine en disco niet kunnen verbieden om alcohol te drinken! Natuurlijk kunnen ze dat wél!” Serieus: “Ook daar is lef voor nodig.”

Veel succes Petrie Bernhard uit Mook met het behalen van je doelen.

Leven is Lef verschijnt in opdracht van Malderburch Welzijn Ouderen, gemeente Heumen. Vragen over alcohol? Bel met 024-3570570

Share Button