Leven is Lef

Durf te ontspullen

Moeder is blij met appartement met zorgmogelijkheden. Kamer met keukenblok, aparte slaapkamer en royale badkamer. Leuk uitzicht. In overleg met haar kinderen wordt het ingericht met de spullen van thuis. Vanaf dag één is haar nieuwe huis haar thuis en kan het huis, waarin ze meer dan vijfendertig jaar met plezier woonde, in de verkoop. Makelaar komt. ‘Huis moet leeg.’ Dat is sneller gezegd dan gedaan. Moeder is niet in staat om actief mee te helpen maar we betrekken haar zoveel mogelijk bij dit project. Want dat is het! Wat een spullen. Wat een papieren. Kásten vol!

‘Het zijn maar spullen. Wég ermee!’ Zeggen de zussen.

‘Mama heeft ze zo lang bewaard,’ sputter ik tegen.

‘Dat had ze nou juist niet moeten doen!’

Weken duurt het om orde op zaken te stellen.

Kringloop wordt gebeld. “We komen eerst kijken en we nemen niet zomaar alles mee,’ zegt de meneer. ‘Deze eiken kasten, die raken we niet meer kwijt.’  Tja. De bijl erin. In de open haard. Dat is nog het minste, maar wat moeten we met al die spullen ín die kast! En met de spullen in de kast op de slaapkamer, logeerkamer, naaikamer, op de zolder. Wie gaat al die boeken lezen? Kasten vol met hebbedingen. Goedbedoelde souvenirs gekregen van kinderen en kleinkinderen. Allemaal bewaard. In de garage, eiken kast uit 1972 vol bloempotten en vazen. Bewaard voor de Kringloop. (Behalve die kast dan.) Ik word er triest van. ‘Wil jij het allemaal meenemen dan?’ Nee. Niet.

Ik neem mij voor: Ik ga ontspullen. Ik hoop dat ik er het lef voor heb.

 

Leven is lef verschijnt 10 x per jaar in 1Heumen. Geschreven door www.schrijverij-gerie.nl  in opdracht van Malderburch Welzijn Ouderen, gemeente Heumen. Ma. t/m do. 9.00 tot 15.00, vr. 9.00 tot 13.00 uur. Vragen over Ontspullen? (024) 357 05 70.

Share Button

Noud Dirks: “Hartverwarmend al die vrijwilligers!”

“Welkom. Kom verder. Wat wil je drinken?” Op bezoek bij Noud Dirks in Malden. Een huis vol verhalen. Kantoor vol tastbare herinneringen aan reizen én stapels papieren. Een mensenman, dol op zijn gezin en actief voor goede doelen en initiatieven die mensen blij maken. Zoals Stichting Malden in Motion. Vrolijk zegt hij: “De Maldense Vierdaagse feesten worden een geweldig feest! Kom je het meemaken?” Noud reist graag. “Prachtig om andere culturen te leren kennen en nieuwe verbindingen te maken. Mijn doel was 25 jaar betaald werken. Dan stoppen met genoeg middelen om als vrijwilliger allerlei leuke dingen te doen. Dat doel heb ik gehaald. Toen ik 57 jaar was kon ik mijn bedrijf verkopen. Dat heb ik gedaan.”

Hij houdt van uitdagingen, vindt het leuk om mensen enthousiast te maken. Per paard reisde hij van Malden naar Istanbul en naar Sevilla, om geld in te zamelen voor kankeronderzoek. Ging daarvoor ook per schip naar de Donaudelta. Hij leerde, organiseerde en regelde. “Dat vind ik leuk om te doen. Dus toen Rietje Compiet van Noodopvang Stip Nijmegen mij belde, met de vraag of ik de coördinatie van vrijwilligers en vrijwilligersinitiatieven voor de nieuwe noodopvang in Heumensoord wilde doen, zei ik meteen ja. Maar dan wel samen met Piet van Herpen uit Mook. Piet en ik zijn een goed span. Kunnen van elkaar op aan. Ook fijn was, dat de burgemeesters Paul Mengde en Hubert Bruls en de COA soepel de zaken regelden als dat nodig was. Het was een megaklus, maar zo leuk om te doen. Hartverwarmend al die vrijwilligers die zich aanmeldden! Met honderden tegelijk.” Noodopvang Stip Nijmegen begon met 1000 personen en instanties. Gaandeweg kwamen er steeds meer vrijwilligers en initiatieven bij. Uiteindelijk stond de teller op 2100. Van alles werd aangeboden. Noud: “Je kunt het zo gek niet bedenken of het kwam binnen. Mankracht, goederen en faciliteiten. Zo bijzonder: Wij grepen nooit mis. Uiteindelijk konden we meer dan 200 activiteiten aanbieden. Ik ben ervan overtuigd, dat door de hulp van vrijwilligers de kwaliteit van leven van de vluchtelingen in Heumensoord is toegenomen. Van harte hoop ik dat iedereen net als ik alert en behulpzaam blijft, want aan de vluchtelingenstroom is nog geen einde.”

 

Geschreven in opdracht van Gemeente Heumen, Catelijne Quant.

Share Button

Elkaars cultuur leren kennen verrijkt ons leven

Elles Voermans (44 jaar) uit Overasselt: “Vluchtelingen en andere culturen, voor mij was dat een ver van mijn bed show. Ik was er niet mee bezig. Totdat een gezin uit Syrië mijn hart raakte.

Alfons, mijn man (47 jaar) en ik zaten in de auto. Op de radio hoorden we over Heumensoord, dat Gemeente Heumen en Nijmegen 3000 vluchtelingen gingen opvangen. Alfons zei: ‘Ik ga helpen! Op woensdag ga ik daar met kinderen voetballen.’ Ik was verbaasd. Was het er eerst niet mee eens, want hier thuis is genoeg te doen. Maar ik merkte dat hij niet van zijn voornemen was af te brengen, dat de problematiek van de vluchtelingen hem niet losliet. Daar praatten we over en daardoor gingen mijn gedachten ook steeds meer naar Heumensoord. In dezelfde week tipte een vriendin mij, of ik in de Buurderij, hier in Overasselt, mee wilde koken voor een groep van 30 vluchtelingen. Ik kook graag, dus dat wilde ik wel. Ik vond het fantastisch om met de vluchtelingen kennis te maken. Ik voelde meteen dat ik wilde helpen. De ontmoeting met Fatimah zette in mijn hart een deur open, raakte mijn ziel. Bijzonder en waardevol dat onze wegen elkaar hebben gekruist! Wat de taal betreft waren er weinig struikelblokken. Zij spreekt goed Engels. In Syrië werkte zij op de universiteit als docente Arabisch. We delen onze lach,  onze tranen en humor. Dat bindt. Fatimah nodigde ons uit om een kijkje te nemen in Heumensoord en later kwamen zij en haar man en kinderen bij ons koken. Elkaars cultuur leren kennen verrijkt ons leven en hen helpen geeft zó véél energie.”  

Alfons, die als leraar werkt op basisschool de Tovercirkel in Malden, meester is in groep 6 en 7, heeft uiteindelijk niet op woensdagmiddag gesport maar wel  met veel plezier vier maanden lesgegeven op de Heumensoordschool! 

Fatimah en haar gezin verblijven momenteel in Winterswijk maar gaan binnenkort op de Hulst in Malden wonen. Elles en Alfons kijken uit naar hun komst. “Natuurlijk blijven wij hen graag helpen. Van harte hopen wij dat meer mensen dat willen doen.”

Share Button