Meer kennismaken met Mahyar Sohrabi

We eten met elkaar. In de week van 5 mei. Nederland herdenkt en viert de Vrijheid.
Mahyar heeft gekookt. Lekker! Stoofschotel volgens recept van z’n moeder. En versgebakken vis. Twee soorten rijst. Salade. Wijntje erbij. Gezellig.
– ‘Je moeder kan lekker koken?’
‘O ja, heel lekker.’ Trots: ‘Zij heeft mij koken geleerd.’
– ‘Je mist haar?’
Hij spreek bedachtzaam, beetje verlegen bijna.
‘Ja. Ik mis haar. Mijn vader en broer en twee zussen ook. Iedere dag.’ Op de kast staan foto’s.
In vrijheid leven is niet vanzelfsprekend.

Zeven jaar geleden is Mahyar op stel en sprong vertrokken uit Iran. Gevlucht.
Familie, vrienden, eigen bedrijf, land. Alles liet hij achter.
Vanwege het maken van foto’s van een politieke bijeenkomst gekant tegen de regering werd hij opgepakt door de politie. Zonder pardon. Zonder verdere uitleg. Hij belandde in een cel. ‘Cel twee bij twee meter. Geen daglicht. Geen telefoon. Mocht niemand spreken. Mocht niemand zien. Geen advocaat. Een keer per week twee (2!) minuten douchen. Geen toiletspullen. 40 dagen.’
Bijna verontschuldigend zegt hij: ‘Niet gemakkelijk hierover praten. Ja, ik heb last van. Is niet gemakkelijk vergeten.’
Mensonterend. Traumatisch.
‘Ik leek niet meer op wie ik was.’

Balkondeur staat open. Avondzon. Merels fluiten vrolijk…

Vriendelijk vraagt hij: ‘Lust jij nog glaasje wijn?’ Somt hij op wat hij allemaal wél heeft. Huis, werk, aardige mensen. Sociale media. WhatsApp. En de nabijheid van God.
‘Die ervaar je? Gods nabijheid?’
‘O ja!’
Maar ondanks alles wat hij wel heeft, ook nog wekelijks in Nijmegen naar dansles gaat en verschillende mensen kent in Groesbeek en daarbuiten voelt hij zich soms eenzaam. Graag zou hij meer vriendschap willen met Nederlandse mensen van zijn leeftijd en daardoor nog beter de Nederlandse taal leren spreken. ‘En een Nederlandse vriendin?’
Hij lacht vrolijk: ‘Ja vriendin, misschien. Ik hoop het.’

Veroordeeld tot vijf jaar gevangenis. Na twee jaar mag hij vanwege goed gedrag een dag naar zijn ouders. Mahyar had zijn plan klaar. Ging niet naar zijn ouders, maar via Turkije naar Griekenland en daarna door naar Nederland.
Politie staat nog dezelfde dag grimmig bij zijn ouders op de stoep: ‘Waar is uw zoon!’

In Nederland…
Ter Apel, Wageningen, Arnhem – Zevenaar, Goes, Grave. Twee jaar van de ene procedure in de andere.
‘Zo leerde je Nederland wél goed kennen,’ probeer ik een soort van grapje te maken. Niet grappig. Wat een gesjouw van hot naar haar en wat ellendig om zo lang te leven tussen hoop en vrees. Na twee jaar krijgt hij te horen: ‘Terug naar uw land!’
‘Dát wilde ik níet!’ Nog steeds kan hij niet terug. ‘Dan word ik opgepakt. Moet dan gevangenis in.’
Weer vlucht hij. Duikt onder. Laat weer wat hij heeft achter. Bivakkeert twee weken dag en nacht buiten.
‘Ja, was moeilijk. Heel moeilijk.’
Hij meldt zich bij de politie in Nijmegen. Vraagt een nieuwe procedure aan.
Daar werd hij gehoord en serieus genomen.
‘Ja, ik ben blij daarom.’
Mahyar woont ondertussen ruim vijf jaar in Groesbeek. Was een tijdlang vrijwilliger in Mariëndaal en is dat nog steeds bij omroep Berg en Dal. Hij zocht aansluiting bij de Protestantse Gemeente in zowel Nijmegen als in Groesbeek. In Groesbeek draait hij mee als vrijwilliger in het kosterrooster.

Blij met zijn woning in de Papaverstraat, woont op de eerste verdieping. Kamer, annex keuken, slaapkamer, badkamer. En een klein balkon. Als het weer het toelaat is dat een prima plekje om te barbecueën. Dat doet hij graag.

Bizar wat hij heeft meegemaakt. Dat wil hij niet leidend laten zijn in zijn leven. ‘Ik
praat liever over leuke dingen.’

De andere dag is het 5 mei.
Herdenken we en vieren Vrijheid.
Zijn familie daar. Hij hier. Vrij en niet vrij.

Zijn veerkracht en doorzettingsvermogen dwingen respect af.
Met vlag en wimpel geslaagd voor zijn inburgeringsdiploma. Het hoogste niveau. Ook hier het vakdiploma schilder behaald. ‘Huisschilder is mooi vak!’ Tussendoor links en rechts gesolliciteerd naar wat op zijn pad kwam. Vervolgens als zzp-er huisschilder aan de slag gegaan. Zakelijke pagina op face book aangemaakt. Werkt veelal voor een Iraanse aannemer in de regio Nijmegen. Dat bevalt goed, maar graag zou hij zich meer op de particuliere markt in Groesbeek en nabije regio richten. Dat brengt hem ook meer in contact met Nederlanders en met de Nederlandse taal. Want hij merkt, dat als hij de Nederlandse taal niet dagelijks spreekt, hij daarin achteropraakt en daardoor ook contacten mist.
Via zijn facebookpagina MRS Schilderwerken en Mario Schilder laat hij foto’s van zijn werk zien.

Wat MRS betekent?
De M is van Mahyar, zijn roepnaam.
De R is de beginletter van zijn tweede naam, Rooholah en de S is van Sohrabi, zijn achternaam.

Trots laat hij zijn visitekaartje zien. MRS Schilder & klussenbedrijf. En een mooie recensie van Coby Poelen, eigenaar van voorheen restaurant Dikke Mik uit Groesbeek en eigenaar van Atelier Vergeet mij niet op De Horst/Groesbeek. Zij maakt prachtige boeketten van zijden. Die zijn te koop én te huur. Coby schrijft: ‘Ik heb met Mahyar kennisgemaakt toen hij bij ons schilderwerk deed in de bovenwoning op de Mooksestraat. Ik heb hem ervaren als een prettige, nette, hardwerkende man die keurig werk levert. Daardoor hebben we hem gevraagd om ook de rest van het schilderwerk onder handen te nemen. Ik kan hem aanbevelen!’
Van harte wens ik hem toe dat zijn bedrijf succesvol wordt. Daar kunt u hem ook bij helpen door bijvoorbeeld zijn facebookpagina te liken of als u een schildersklus hebt ook bij hem een offerte te vragen, hem de opdracht te gunnen en hem aan te bevelen bij anderen.
Naschrift:
Circa drie jaar geleden. Ik had kostersdienst. Mahyar komt binnen. Vertelt wie hij is en waar hij is geboren. Vaagt of hij binnen mag komen. ‘Natuurlijk!’
Hem voor de eerste keer in z’n eentje zijn plek laten zoeken is geen optie. Gelukkig is Joke Beltman er al. ‘Joke, dit is Mahyar, geboren en getogen in Iran en hij woont nu hier in Groesbeek.’ Joke ontfermt zich over hem en zo leert hij via haar nog meer mensen uit onze kerkgemeenschap kennen.

Mahyar kijkt graag vooruit. Kijkt u met hem mee? En hij oefent graag de Nederlandse taal…

Artikel opgenomen in TOV, juli/augustus, kerkblad van de Protestantse gemeente te Groesbeek. www.pkn-groesbeek.nl 

06 33564434 MRS Schilder & Klussenbedrijf

Share Button

Je hebt kruidenboter en Plasmolense kruidenboter…

Pris van Bergen uit Plasmolen brengt ambachtelijk gemaakte Plasmolense Kruidenboter op de markt

Je hebt kruidenboter en kruidenboter… Menigeen herinnert zich dat Pris van Bergen eigenaar was van restaurant ’t Koeskeshuus. Met haar aan het roer, een onverwoestbare kaart en goede kok in de keuken was haar restaurant een begrip in Plasmolen en wijde regio. Als entree werd brood met kruidenboter geserveerd en volgens gasten was die kruidenboter ‘de lekkerste.’  Het voorgerecht ‘gebakken champignons gegaard in ambachtelijke kruidenboter’ was een favoriet. Klontje van die boter op de entrecote verhoogde de smaak. Haar kruidencocktail voor die boter was bijzonder en werd niet geëvenaard.

Na de verkoop van het restaurant heeft Pris een ander bestaan opgebouwd in Plasmolen waarin zij ook de dagelijkse mantelzorger is voor haar moeder.

“Mijn moeder vindt het prettig om mij om haar heen te hebben en ik vind het fijn om bij haar te zijn. Maar ik heb ook nog tijd om te ondernemen.” Lachend:  “Het begon weer te kriebelen! Ik ben gestart met Kruid & Knof, de lekkerste kruidenboter.  Kleinschalig, leuk om te doen en het geeft energie.”

Met Kruid & Knof brengt zij haar ambachtelijk gemaakte kruidenboter op de markt. Plasmolense Kruidenboter, made bye Pris. De lekkerste! In eerste instantie gaat de verkoop via restaurants en mensen die haar een warm hart toedragen. “In de eerste week verkocht restaurant De Plasmolense hof al 20 potten aan gasten. En ook bij restaurant het Het Zuiden loopt het al goed. En wat ook leuk is dat ook autobedrijf van den Berg aan de Rijksweg in Plasmolen het verkoopt in hun winkel.”

Iets te wensen Pris?  “Wat zou het leuk zijn als Plasmolense Kruidenboter net zo’n begrip wordt als Limburgse vlaai, Arnhemse meisjes , Haagse Hopjes of Zeeuwse babbelaars. Ik ga ervoor!”

Kijk voor prijzen en meer informatie op haar fb-pagina Kruid & Knof.

Share Button

Mahyar Sohrabi start schildersbedrijf

In Nederland ligt mijn toekomst

 

‘Kom ik in krant?’ Mahyar Sohrabi uit Groesbeek lacht vrolijk. ‘Dan lezen mensen dat ik eigen bedrijf heb.’

‘DE krant, EEN eigen bedrijf,’ doceer ik. We hebben afgesproken dat ik zijn Nederlands mag corrigeren. Hij zegt serieus: ‘Een eigen bedrijf. Daar ben ik trots op.’

Het gaat goed komen met de lidwoorden. Daar is hij van overtuigd. In zijn taal zijn geen lidwoorden. ‘Lidwoorden zijn lastig voor mij. Moet ik goed oefenen.’ Maar omdat hij sinds oktober vorig jaar als  ZZP-er, MRS Schilderbedrijf, aan de slag is gegaan en tot nog toe meestal werkt voor Iraanse aannemers en met ZZP-collega’s die ook uit Iran komen, komt van oefenen weinig terecht. Hij merkt dat daardoor zijn spreekvaardigheid niet vooruit gaat. En dat is juist wat hij wil. Want: ‘In Nederland ligt mijn toekomst!’

Zeven jaar geleden op stel en sprong Iran verlaten. Familie, vrienden, eigen bedrijf, land. Alles liet Mahyar achter. Vanwege het maken van foto’s van een politieke bijeenkomst gekant tegen de regering werd hij opgepakt. Hij belandde in een cel. Het kost hem moeite erover te vertellen. ‘Cel twee bij twee meter. Geen daglicht. Geen telefoon. Niemand spreken. Niemand zien. Geen advocaat. Eén keer per week twee minuten douchen. Geen toiletspullen. 40 dagen.’

Vijf jaar gevangenis. Na twee jaar mag hij vanwege goed gedrag een dag naar zijn ouders. Hij vlucht. Via Turkije en Griekenland naar Nederland.

‘Terug naar uw land!’

‘Dát kon écht níet!’

Hij duikt onder. Bivakkeert twee weken dag en nacht buiten. Meldt zich bij de politie. Vraagt een nieuwe procedure aan. Hij werd gehoord!  ‘Ik ben blij daarom.’ Hij mist zijn ouders, familie en vrienden. ‘Elke dag!’ Toch gaat hij door. Solliciteerde naar alles wat op zijn pad kwam en zei graag ja, toen het UWV een opleiding tot huisschilder voorstelde. ‘Nee, daar droomde ik als kind niet van. Maar nu ik het wel ben…’ Trots: ‘Ik heb vak. Beroep. Klant is blij als ik kom en ook blij als ik wegga, zijn dan blij met resultaat.’

‘Zal ik dat erbij zetten? Dat je klanten steeds tevreden zijn met HET resultaat?’ Met een brede lach zegt hij: ‘Ja, heel graag!’

Share Button

LEVEN IS LEF – ‘Wat zeg je?’

 HEB HET LEF OM EEN GEHOORAPPARAAT TE DRAGEN

‘Wat zeg je? Een gehoorapparaat!? Welnee kind, nergens voor nodig. Jij moet duidelijker praten, je mompelt tegenwoordig zo, daar moet je op letten.’

Op internet lees ik dat ouderdomsdoofheid meestal optreedt vanaf het vijftigste levensjaar, maar dat het ook al eerder kan beginnen. Lees ook dat niet iedereen er last van krijgt, maar dat uit onderzoek blijkt dat ongeveer de helft van de 75-plussers last heeft van slechthorendheid.

Ik merk, dat het woord gehoorapparaat niet alleen voor mijn moeder een beladen woord was, maar dat voor veel mensen het geval is. Toen bij haar, na jaren, de kogel door de gehoorapparatenkerk was, ze schaamte had overwonnen en de gehoorapparaten goed waren ingesteld was ze blij! ‘Als ik het had geweten dat had ik het eerder gedaan! Ik hoor de gaspitten weer branden en de klok tikken. En ik hoor de vogels weer!’ En dat gemompel van mij  viel nogal mee.

Hoe is het met uw gehoor?

Everhard Scheltinga uit Middelaar (67 jaar) lacht breeduit. ‘Goed! Dankzij mijn gehoorapparaten. Wat leuk, dat je moeder dat ook zei, dat van die gaspitten de klok en dat gemompel. Dat had ik net zo!’

We wandelen door zijn tuin. Het ritselt en ruist.  Vogels fluiten. ‘Zo fijn, dat ik die geluiden ook weer hoor. Goede communicatie en omgevingsgeluiden zijn zo belangrijk. Ja, mijn gehoorapparaten maken mijn leven aangenamer.’

‘Wat zeg je?’ Zo rond zijn 58ste merkte Everhard dat hij dat steeds vaker vroeg aan zijn partner en ook aan zijn leerlingen op de school waar hij lesgaf. ‘Dat vond ik niet leuk. Niet voor mijzelf en zeker niet voor hen, maar ik bedacht toen nog niet dat het aan mij zou kunnen liggen.’ Langzaam maar zeker werd hij zich er bewust van dat het wél aan hem lag. ‘Dat vond ik geen fijne constatering.’

Op enig moment ging hij als mantelzorger met zijn moeder voor een controlebezoek naar de audicien. Daar werd hem de mogelijkheid geboden om een gehoortest te doen. De uitslag bevestigde wat hij al wist.  Het duurde nog ruim twee jaar voor hij gehoor gaf aan het advies om gehoorapparaten te kopen. ‘Maar nu ik ze heb, ben ik er, net als jouw en mijn moeder, blij mee.’

Mariska Derksen is dat ook! Zij is 47 jaar.  Vier jaar geleden merkte zij de veranderingen in haar gehoor op. ‘Ik vond het verschrikkelijk. Een gehoorapparaat, ik moest er niet aan denken!’ Nu, vier jaar later zegt ze: ‘Een paar weken geleden heb ik de stap gemaakt. Ik vond het niet gemakkelijk en heb heel wat moeten overwinnen, maar ben er nu blij mee. Alle lezers wens ik toe dat zij het lef hebben om bij gehoorverlies hun schroom eerder te overwinnen en direct actie te nemen. Fijn hoor, als je alles weer hoort!’

Leven is lef verschijnt in opdracht van Malderburch Welzijn Ouderen, gemeente Heumen. Vragen over gehoorverlies? Bel tijdens kantooruren naar 024 – 357 05 70.

 

Share Button

“Wij proberen bij te dragen aan een betere wereld” ATS TRANSPORT BV NIJMEGEN WIJCHEN

SPONSOR IN DE SPOT

HICHAM ZERHOUNI EN BOB VAN ZON: 

“Wij proberen bij te dragen aan een betere wereld” 

ATS TRANSPORT BV NIJMEGEN WIJCHEN 

“Waarom ik subsponsor ben geworden?”

Hicham vertelt het rustig. “Koen Renswoude, jullie trainer is een vriend van mij en een andere vriend, Hans Hoogenbosch, is de vader van de keeper van het eerste elftal.  En Mats Berends, een van onze chauffeurs woont in Breedeweg. Er was ruimte in het budget. Ik doe hen graag een plezier.” 

Een kijkje op de site van ATS TRANSPORT geeft veel informatie. Niet alleen informatie hun product, maar ook over hóe ze ondernemen. 

Niet zomaar een transportbedrijf. Een transportbedrijf dat zich onderscheidt in de regio door zo goed mogelijk invulling te geven aan maatschappelijk verantwoord ondernemen. Duurzaam verantwoord bezig zijn, voor zowel mens als milieu, staat bij hen hoog in het vaandel. En wat bijzonder is, een gedeelte van de winst gaat naar een goed doel. Wat een interessante site!

Ik ben benieuwd naar de eigenaren. Ik bel voor een afspraak, krijg Hicham Zerhouni, oprichter en eigenaar-directeur aan de lijn: “We hebben sinds kort een 2de vestiging. In Nijmegen. Op de Binderskampweg. Kom je daarnaartoe?” 

En daar zit ik dan, aan tafel bij onze nieuwe subsponsor ATS TRANSPORT BV. Wijchen-Nijmegen. Ik ontmoet twee vriendelijke mannen: Hicham Zerhouni (43 jaar) en bedrijfsleider Bob van Zon (28 jaar). Bob is sinds augustus 2017 mede-eigenaar.

Wat een verantwoordelijkheid en uitdaging, Bob. “Dat is het zeker, maar ik heb veel geleerd van Hicham en dat doe ik nog steeds.”

Ze hebben allebei twee zonen. De zonen van Hicham zijn 20 en 17 jaar en de zonen van Bob zijn 5 en 6 jaar oud. Hicham is getrouwd met de zus van de moeder van Bob. En zo kennen ze elkaar al heel lang. Meer dan 10 jaar geleden deed Bob al klusjes bij ATS. Ondertussen heeft hij hbo-bedrijfskunde gestudeerd en gewerkt bij defensie.  “Daar leer je wel wat discipline en samenwerken is.” Binnen ATS is hij de bedrijfsleider, bewaakt de kwaliteit en doet marketing. Beide mannen zijn het erover eens dat hun zonen een beroep moeten kiezen wat bij hen past en waar ze gelukkig van worden. “Maar,” zegt Hicham, “ik hoop dat mijn kinderen gaan kiezen voor ATS. Een van mijn zonen helpt soms al. Ja, ik droom van een familiebedrijf. Maar ik zal hen aanmoedigen eerst hun vleugels uit te slaan en te onderzoeken wat er nog meer te koop is.” Bob knikt en zeg: “Aan hen de keus. Zou wel mooi zijn als ze ervoor gaan kiezen. Maar mijn jongens zijn nog zo klein. De tijd zal het leren.”

Groot kantoor. Thee wordt snel geregeld en we hebben een leuk gesprek. Maar aan ‘Sponsor in het kort,’ willen de beide mannen niet meedoen.

Waarom niet?

Bob: “Wie zit er in Groesbeek te wachten op welk boek ik het mooist vind? Ik houd helemaal niet van boeken lezen.  Ik lees alleen zakelijke post en vakbladen.” Hicham wil wel kwijt dat hij de natuur in zijn geboorteland prachtig vind, en dat zijn favoriete vakantieland Egypte is omdat daar zulke mooie snorkelmogelijkheden zijn. En dat hij is fan van NEC. “Ik heb er een aantal seizoenkaarten. Neem graag medewerkers mee. Nee ik zit niet in de businessclub, Ik zit graag tussen de jongens op de tribune.”

Bob houdt niet zo van voetballen. “Maar als je in Nijmegen woont, dan hoop je natuurlijk wel, dat NEC wint.” Hij gaat weleens mee, “vooral voor de derde helft,” zegt hij lachend.

De wieg van Hicham stond in Marokko. In Casablanca.  De grootste stad van Marokko met meer dan 3.3 miljoen inwoners. Op 3-jarige leeftijd kwam hij met zijn ouders naar Nederland, ze vestigden zich in Den Bosch. Ieder jaar ging het gezin een paar weken terug. En nog gaat hij er ieder jaar naar toe.

We praten over hoe het is om te leven met twee culturen. Het maakt zijn leven interessanter. “Ik ben zowel Marokkaan als Nederlander, daar ben ik trots op. In Nederland ben ik opgegroeid, op school gezeten, mijn vrouw is Nederlandse, ik spreek de taal vloeiend. Graag kom ik in mijn geboorteland en bij mijn familie daar. Mensen plakken soms etiketten…  In Marokko ben ik anders omdat ik in Nederland woon en werk. In Nederland ben ik anders omdat ik uit Marokko kom. Zakelijk ondervind ik geen hinder van mijn dubbele identiteit. Integendeel. Privé is dat soms anders.”

Als kind droomde hij ervan om piloot te worden, maar die wens liet hij snel varen. “School met daarbij het schoolse systeem was niets voor mij, Ik wilde werken!  Ondernemen heeft mij altijd in het bloed gezeten. Ik ben niet bang om hard te werken, risico’s te nemen en om te investeren.” Dat deed hij al als kind. “In vakanties plukte ik aardbeien. Liet mij niet uitbetalen in geld, maar in aardbeien. Die verkocht ik en zo verdiende ik al snel meer geld.”

Hicham werd ZZP-er, ging handelen in witgoed en in september 2007 is hij ATS, Allround Transport Services gestart. “Ik begon met één auto.” Hij laat een foto zien van zijn eerste bus. “Hier is het mee begonnen.” Trots laat hij nog een foto zijn. Daarop staan maar liefst 23 bedrijfswagens. “Aardgasauto’s die voldoen aan milieueisen. Dat vind ik belangrijk.  Aardgas is gas gemaakt van mest, waardoor er geen fossiele brandstoffen hoeven te worden gebruikt. Onze wagens zijn geluidstil, waardoor we ook in het centrum van grote steden mogen rijden.”

Waardoor ben je succesvol geworden?

“Door kwaliteit te leveren en door nooit nee zeggen tegen een opdrachtgever. En door mijn vrouw!”

Hun slogans nemen ze serieus.  ‘Uw vracht is onze zorg’ en ‘van envelop tot pallet.’ “Dan kan je het niet laten afweten. De wereld is ons gebied. Desnoods charteren we een vliegtuig. Mijn vrouw heeft mij nooit beperkt. Ik heb van haar alle ruimte gekregen. Onze laatste spaarcenten gingen naar het bedrijf, ze heeft nooit getwijfeld. Wij zijn bankonafhankelijk, draaien financieel zelfstandig. Ja, daar ben ik zeker trots op. Mijn vrouw gaf en geeft mij het volle vertrouwen.”

Op weg naar multinational?  Serieus: “Dat gaan we zeker niet uit de weg. Tijdens de crisis heb ik het zwaar gehad.  Dat liep door tot 2016. Dat was echt overleven. En ook sparen! Zuinig zijn. We hebben het gered. Verschillende opdrachtgevers zochten andere wegen. Maar ze zijn allemaal weer teruggekomen. We groeien hard. Daarom is Bob nu ook in het bedrijf gekomen en zijn we een bv geworden. Het gaat goed!  Dat betekent dat we extra alert moeten blijven. Ja, mijn ouders en familie zijn trots op mij. Met een sympathieke lach: “Dat ben ik zelf ook!”

Samenwerking met UWV

“Om wat terug te doen voor de maatschappij werken wij nauw samen met het UWV. Op deze manier bieden wij mensen een kans om aan het werk te gaan. Wij geven ze ondersteuning, waardoor deze werknemers bij ons aan hun competenties kunnen werken. Als opdrachtgevers voor ATS TRANSPORT kiezen, bieden zij indirect deze mensen ook een kans.”

Teskt: voor Magzine Schup Is van RKSV GROESBEEKSE BOYS.

met plezier over ATS geschreven!

Hebt u zakelijk of privé iets te bezorgen?  Dan kan onze nieuwe subsponsor ATS TRANSPORT BV NIJMGEN – WIJCHEN u altijd van dienst zijn. 7 dagen in de week dag en nacht.  Van envelop tot pallet! Uw vracht is hun zorg! Op hun website nog veel meer informatie. ATS.nl.  En ze zijn te volgen op fb, linked In, twitter en Instagram.

 

Share Button